โฮ่ — ภาชนะสานไทดำ กระจาดก้นหกเหลี่ยมสวมทรงกระบอกลายยกดอก ขอบมัดหวาย ใส่เครื่องเย็บปัก

"นำกระจาดก้นหกเหลี่ยมและตัวทรงกระบอกนี้สวมกันให้ขอบกระจาดติดกับขอบทรงกระบอกด้านบน แล้วใช้ไม้ไผ่ประกบทำขอบ" (ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร ผู้เขียน พิชชา ทองขลิบ, CC BY 4.0)

สานกระจาดหรือหาบเข่ง ส่วนก้นและตัวไม่มีขอบเตรียมไว้ ก้นสานลายตะแหลวฮ่อรูปหกเหลี่ยม

สานตอกเป็นลวดลายยกดอกหรือตัวอักษร อาจย้อมตอกเป็นสีให้เห็นลายชัด สานเป็นทรงกระบอกกลวง ให้เส้นผ่าศูนย์กลางเท่ากับปากกระจาด

สวมกระจาดเข้าในทรงกระบอก ให้ขอบกระจาดติดขอบบน ใช้ไม้ไผ่ประกบทำขอบ ฐานล่างของทรงกระบอกใช้ไม้ไผ่ประกบเป็นฐาน มัดขอบบนและล่างด้วยหวายถักให้ละเอียด เช่น ลายมัดหวายเดี่ยว คู่ สาม ห้า ลายจูงนาง ลายกระดูก ลายสันปลาช่อน ลายกวางเหลียวหลัง ใต้ก้นใช้ไม้ไผ่ 3 อันขัดไว้ให้แข็งแรง

ภาพโฮ่จริง ศูนย์ฟื้นฟูวัฒนธรรมไตดำโบราณ อู่ทอง สุพรรณบุรี (ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร ผู้เขียน พิชชา ทองขลิบ, CC BY 4.0)

ใส่เศษผ้า ด้าย เข็ม กรรไกร และเครื่องเย็บปักถักร้อยไว้ในกระจาดด้านบน หญิงชาวไทดำถือติดตัวไว้ใส่อุปกรณ์

ชาวไทดำแบ่งงานหญิงชาย ผู้ชายทำงานไม้ไผ่และหวาย ผู้หญิงทำงานผ้า หนุ่มไทดำมักสานโฮ่เป็นของฝากหรือใช้จีบหญิงสาว ยิ่งมัดหวายละเอียดยิ่งแสดงความใส่ใจ ปัจจุบันเหลือแต่ผู้สูงอายุที่ยังทำได้ ระวังมีดขณะจักตอก แหล่งข้อมูล: ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร ฐานข้อมูลเครื่องมือเครื่องใช้พื้นบ้าน "โฮ่" ผู้เขียน พิชชา ทองขลิบ ศูนย์ฟื้นฟูวัฒนธรรมไตดำโบราณ สุพรรณบุรี (สัญญาอนุญาต CC BY 4.0) **ข้อจำกัด** แหล่งข้อมูลไม่ให้ขนาด วิธีสานลายตะแหลวฮ่อ หรือชนิดสีย้อม ไม่มีรายการสินค้าสำหรับหวาย จึงระบุไว้ในข้อความ