คานหลาว — ไม้ไผ่ยาวสองเมตร ปลายแหลมปากฉลาม เสียบฟ่อนข้าวหาบได้ทีละหลายฟ่อน

"ไม้ที่ใช้ทำคานหลาวเป็นไม้ไผ่ลำตรง ๆ คานหลาวแต่ละอันมีความยาวประมาณ 2 เมตร นำไม้ไผ่ไปตากแดดให้แห้งหรืออาจใช้วิธีลนไฟก็ได้ เหลาข้อไม้ไผ่ให้เรียบไม่ให้มีเสี้ยน จากนั้นใช้มีดเสี้ยมปลายไม้ไผ่ทั้งสองข้าง เรียกว่าปากฉลาม" (ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร ผู้เขียน ธันวดี สุขประเสริฐ, CC BY 4.0)

เลือกไม้ไผ่ลำตรง แก่จัด ตัดยาวประมาณ 2 เมตร ตากแดดให้แห้ง หรือลนไฟ

เหลาข้อไม้ไผ่ให้เรียบตลอดลำ ไม่ให้มีเสี้ยน

เหลาปลายทั้งสองข้างให้เฉียงสลับกัน ยาวประมาณ 20-30 ซม. ให้ปลายแหลมคมพอเสียบฟ่อนข้าว

ภาพคานหลาวจริง (ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร ผู้เขียน ธันวดี สุขประเสริฐ, CC BY 4.0)

เสียบปลายคานหลาวเข้ากลางฟ่อนข้าว ตรงส่วนล่างที่ใช้ตอกมัดข้าว (เคน็ดข้าว) เสียบได้ข้างละหลายฟ่อน แล้วหาบไปยังกองข้าว นอกจากฟ่อนข้าวยังใช้หาบต้นกล้า หญ้าแฝก หญ้าคา และฟ่อนหญ้า

ถ้าใช้ไม้ไผ่แก่จัดและเก็บรักษาอย่างดีไม่ให้มอดกิน ใช้ได้ไม่ต่ำกว่า 5 ปี ปัจจุบันชาวนาไม่ค่อยใช้คานหลาว เพราะมีรถนวดข้าวมาจอดที่ลานข้าวในนา แหล่งข้อมูล: ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร ฐานข้อมูลเครื่องมือเครื่องใช้พื้นบ้าน "คานหลาว" ผู้เขียน ธันวดี สุขประเสริฐ (สัญญาอนุญาต CC BY 4.0) อ้างอิง สนม ครุฑเมือง (2534) **ข้อจำกัด** แหล่งข้อมูลไม่ระบุขนาดลำไผ่ ขนาดในแบบจำลองเป็นตัวอย่าง