กระต่ายขูดมะพร้าว — ม้านั่งไม้กับแผงฟันเหล็ก ขูดเนื้อมะพร้าวเป็นฝอยละเอียด

"วิธีการขูดมะพร้าวของชาวบ้านจะขูดเบา ๆ ไม่กดแรงเกินไป เพราะจะทำให้คั้นกะทิยาก หากขูดเบา ๆ แล้วเนื้อมะพร้าวจะเป็นฝอยละเอียด ทำให้คั้นน้ำกะทิได้ง่ายและได้ปริมาณมากกว่า" (ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร ผู้เขียน พิชชา ทองขลิบ, CC BY 4.0)

ทำโครงไม้เนื้อแข็งเป็นม้านั่งยาว มีขาสองข้าง ปลายด้านหนึ่งแกะหรือประกอบเป็นหัวสัตว์ เช่น กระต่าย เจาะร่องที่ปากสำหรับเสียบแผงฟัน ขนาดตามความสูงที่นั่งสบาย

ตัดแผ่นสเตนเลสเป็นแผ่นกลม ตะไบขอบด้านหน้าเป็นซี่เล็ก ๆ คล้ายฟันเลื่อยตามภาพจริง ลบคมขอบด้านที่ยึดกับปากให้เรียบ

วางแผ่นฟันราบบนปากที่ปลายโครงไม้ ให้ขอบฟันยื่นออกไปด้านหน้า ยึดด้วยสกรูให้แน่น

ภาพกระต่ายขูดมะพร้าวจริงจากพิพิธภัณฑ์พื้นบ้านหนองบัวโคก บุรีรัมย์ (ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร ผู้เขียน พิชชา ทองขลิบ, CC BY 4.0)

นั่งคร่อม หรือนั่งพับขาไปด้านใดด้านหนึ่งของกระต่ายขูดมะพร้าว ขูดเนื้อมะพร้าวกับฟันเบา ๆ ไม่กดแรง ให้เป็นฝอยละเอียด ขูดเฉพาะตอนเตรียมอาหาร เพราะเนื้อมะพร้าวที่ขูดทิ้งไว้นานจะเหม็นบูด

ภาคกลางและภาคอีสานเรียกกระต่ายขูดมะพร้าว ภาคใต้เรียกเหล็กขูด ภาคเหนือเรียกแมวขูดมะพร้าวหรืององ ต่อมามีการทำโครงเป็นรูปสัตว์อื่น เช่น แมว สุนัข นก หนู สิงห์ เต่า ตะกวด ปัจจุบันใช้น้อยลง เพราะมีเครื่องขูดแบบมือหมุนและเครื่องยนต์ และกะทิสำเร็จรูป แหล่งข้อมูล: ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร ฐานข้อมูลเครื่องมือเครื่องใช้พื้นบ้าน "กระต่ายขูดมะพร้าว" ผู้เขียน พิชชา ทองขลิบ (สัญญาอนุญาต CC BY 4.0) ข้อมูลจากพิพิธภัณฑ์พื้นบ้านหนองบัวโคก จ.บุรีรัมย์ **ข้อจำกัด** แหล่งข้อมูลไม่ระบุขนาด ขนาดในแบบจำลองเป็นตัวอย่าง เราใช้แผ่นสเตนเลสแทนแผ่นเหล็ก