
การทำหมึกไอรอนกอลล์จากปุ่มโอ๊ก
คำแนะนำ
ระบุและจัดหาลูกโอ๊กโกลล์ (Oak Galls)
ระบุและจัดหาลูกโอ๊กโกลล์ (Oak Galls)
ลูกโอ๊กโกลล์ (Oak galls) คือปุ่มที่ผิดปกติซึ่งเกิดขึ้นบนต้นโอ๊ก เกิดจากตัวต่อ cynipid (Cynips gallae-tinctoriae และสปีชีส์ที่เกี่ยวข้อง) ที่วางไข่ในตาใบ ต้นไม้จะห่อหุ้มตัวหนอนด้วยปุ่มแข็งกลมที่อุดมด้วยกรดแทนนิก (tannic acid) หรือกัลโลแทนนิน (gallotannin) ซึ่งอาจมีสัดส่วนถึง 50-70% ของน้ำหนักแห้งของโอ๊กโกลล์ ลูกโอ๊กโกลล์ Aleppo (จาก Quercus infectoria ที่พบในตุรกีและตะวันออกกลาง) ได้รับการยอมรับมาโดยตลอดว่าเป็นมาตรฐานชั้นยอด เนื่องจากมีปริมาณแทนนินสูงมาก ลูกโอ๊กโกลล์จากยุโรปที่มาจาก Quercus robur หรือ Quercus petraea ก็ใช้ได้ดีเช่นกัน ควรเก็บลูกโอ๊กโกลล์ที่แข็ง แห้ง และมีสีน้ำตาล เพราะลูกที่ยังเขียวยังมีตัวหนอนที่มีชีวิตอยู่และมีปริมาณแทนนินต่ำกว่า นอกจากนี้ คุณยังสามารถซื้อลูกโอ๊กโกลล์แห้งจากผู้จัดจำหน่ายอุปกรณ์การเขียนอักษรวิจิตรหรือผู้จัดหาสีย้อมจากธรรมชาติได้อีกด้วย
บดกอลล์โอ๊ค
บดกอลล์โอ๊ค
นำกอลล์โอ๊คที่แห้งแล้วใส่ในครกและบดให้เป็นชิ้นเล็กๆ ด้วยสาก คุณไม่จำเป็นต้องบดให้เป็นผงละเอียด ชิ้นขนาดประมาณ 3-5 มม. ก็เพียงพอ เนื่องจากแทนนินละลายได้ง่ายในน้ำร้อน หากการใช้ครกทำได้ยาก ให้ใส่กอลล์ลงในถุงผ้าหนาแล้วทุบด้วยค้อนบนพื้นผิวที่แข็ง เป้าหมายคือการทำให้เปลือกแข็งด้านนอกแตกออกและเผยส่วนด้านใน ซึ่งช่วยเพิ่มพื้นที่ผิวสำหรับการสกัดแทนนิน คุณควรมีวัสดุกอลล์ที่บดแล้วประมาณ 30 กรัม (อัตราส่วนประมาณ 3:1 ของกอลล์ต่อเหล็กซัลเฟตตามน้ำหนัก ซึ่งเป็นสัดส่วนแบบดั้งเดิมในยุคกลางที่บันทึกไว้ในสูตรทางประวัติศาสตร์จำนวนมาก)
วัสดุสำหรับขั้นตอนนี้:
ปุ่มปมโอ๊ก30 ก.เครื่องมือที่ต้องใช้:
ครกพร้อมสากแช่และให้ความร้อนเพื่อสกัดแทนนิน
แช่และให้ความร้อนเพื่อสกัดแทนนิน
วางลูกโป่งไม้โอ๊กที่บดแล้วลงในหม้อด้ามหรือโถแก้วทนความร้อน แล้วเติมน้ำกลั่นหรือน้ำฝน 250 มล. น้ำประปามีคลอรีนและแร่ธาตุที่อาจรบกวนเคมีของหมึก มีวิธีสกัดสองแบบ: (1) การสกัดแบบเย็น: แช่ลูกโป่งไม้โอ๊กไว้ 2-3 วันที่อุณหภูมิห้อง คนเป็นครั้งคราว วิธีนี้ให้สารสกัดที่มีสีอ่อนกว่าแต่มักบริสุทธิ์กว่า (2) การสกัดแบบร้อน: ต้มส่วนผสมให้เดือดเบาๆ (ไม่ใช่เดือดพล่าน) และคงไว้ 30-60 นาที วิธีนี้สกัดแทนนินได้เร็วและสมบูรณ์กว่า สูตรในอดีตแตกต่างกันไป บางสูตรแช่ด้วยไวน์หรือน้ำส้มสายชูแทนน้ำ และบางสูตรทิ้งลูกโป่งไว้ในน้ำฝนบนขอบหน้าต่างเป็นสัปดาห์ สำหรับชุดแรกที่ได้ผลแน่นอน ให้ใช้วิธีร้อน: ต้ม 45 นาที แล้วปล่อยให้เย็นถึงอุณหภูมิห้อง
วัสดุสำหรับขั้นตอนนี้:
น้ำกลั่น250 มล.เครื่องมือที่ต้องใช้:
หม้อขอบสูงกรองสารสกัดแทนนิน
กรองสารสกัดแทนนิน
เมื่อการสกัดเสร็จสิ้นและของเหลวเย็นลงถึงอุณหภูมิห้อง ให้กรองผ่านตะแกรงละเอียดหรือผ้าขาวบางลงในโหลแก้วที่สะอาด บีบผ้าขาวบางเพื่อสกัดของเหลวออกให้มากที่สุดจากชิ้นส่วนของกอลล์ ของเหลวควรมีสีน้ำตาลอำพันเข้ม ซึ่งเป็นสารสกัดที่อุดมด้วยแทนนินเป็นหลัก ประกอบด้วยกัลโลแทนนินและกรดแกลลิก (กัลโลแทนนินจะไฮโดรไลซ์เป็นกรดแกลลิกและกลูโคสในน้ำ) ทิ้งกากกอลล์ที่เป็นของแข็ง ควรได้สารสกัดแทนนินประมาณ 150-200 มล. (น้ำบางส่วนจะระเหยไประหว่างการเคี่ยว)
เครื่องมือที่ต้องใช้:
ผ้าขาวบางกรองเนยแข็ง
ชุดโถแก้วเก็บของละลายเฟอรัสซัลเฟตลงในสารสกัด
ละลายเฟอรัสซัลเฟตลงในสารสกัด
ชั่งเฟอรัสซัลเฟต (FeSO4·7H2O) 10 กรัม ผลึกควรมีสีเขียวอ่อน หากเป็นสีน้ำตาลหรือสีสนิม แสดงว่าเหล็กได้ถูกออกซิไดซ์เป็นเฟอริกซัลเฟต (Fe2(SO4)3) แล้ว ซึ่งจะให้หมึกที่แตกต่างออกไปและมีประโยชน์น้อยกว่า เติมเฟอรัสซัลเฟตลงในสารสกัดแทนนินที่อุ่นอยู่ แล้วคนจนละลายหมด ของเหลวจะเข้มขึ้นทันที เปลี่ยนจากสีอำพันน้ำตาลเป็นสีม่วงเทาเข้มหรือสีน้ำเงินดำ การเปลี่ยนสีนี้บ่งบอกถึงการเกิดเฟอรัสแกลเลต (ไอรอน(II) แกลโลทานเนต) ซึ่งเป็นสารเชิงซ้อนที่ละลายน้ำได้ ในช่วงหลายชั่วโมงและหลายวันถัดมา สารประกอบนี้จะค่อย ๆ ถูกออกซิไดซ์ในอากาศกลายเป็นเฟอริกแกลเลต (ไอรอน(III) แกลโลทานเนต) ซึ่งไม่ละลายน้ำและมีสีดำเข้มมาก การออกซิเดชันนี้เองที่ทำให้หมึกคงทนถาวรบนกระดาษ

วัสดุสำหรับขั้นตอนนี้:
เฟอร์รัสซัลเฟต10 ก.เครื่องมือที่ต้องใช้:
เครื่องชั่งดิจิทัลความแม่นยำสูง
แท่งแก้วคนเพิ่มกัมอาหรับเป็นตัวประสาน
เพิ่มกัมอาหรับเป็นตัวประสาน
ละลายกัมอาหรับ 5 กรัมในน้ำอุ่นปริมาณเล็กน้อย (ประมาณ 20 มิลลิลิตร) คนจนได้สารละลายเนื้อเรียบคล้ายน้ำผึ้ง กัมอาหรับเป็นยางไม้แห้งจากต้นอะเคเซีย เซเนกัล (Acacia senegal) และมีสองหน้าที่ในหมึก คือ ทำหน้าที่เป็นตัวประสาน (ช่วยให้อนุภาคหมึกเกาะติดกับผิวกระดาษ) และช่วยเพิ่มความหนืด (ทำให้หมึกไหลลื่นจากปลายปากกาได้อย่างราบเรียบ) เติมกัมอาหรับที่ละลายแล้วลงในหมึกและคนให้เข้ากันอย่างทั่วถึง หากใส่กัมมากเกินไป หมึกจะเป็นเงาและแตกร้าวได้ง่ายเมื่อข้น หากใส่น้อยเกินไป หมึกจะเหลวและจางซีด สัดส่วนแบบดั้งเดิมอยู่ที่ประมาณ 10-15% ของน้ำหนักผงน็อตกอลล์ (gall) หากภายหลังพบว่าหมึกข้นเกินไป ให้เติมน้ำทีละน้อย หากบางเกินไป ให้ละลายกัมอาหรับเพิ่มแล้วเติมลงไป
วัสดุสำหรับขั้นตอนนี้:
กัมอาราบิก5 ก.เครื่องมือที่ต้องใช้:
แท่งแก้วคนเติมสารกันเสียและกรองหมึกขั้นสุดท้าย
เติมสารกันเสียและกรองหมึกขั้นสุดท้าย
หมึกน้ำมันเหล็กแกลลอลเป็นสารละลายอินทรีย์ที่อาจเกิดเชื้อราได้ภายในไม่กี่สัปดาห์หรือหลายเดือน โดยเฉพาะในสภาพอากาศที่อบอุ่น ให้เติมน้ำมันกานพลู 2-3 หยด หรือผลึกไทมอลขนาดเล็ก 1 เม็ดเป็นสารกันเสีย ทั้งสองชนิดเป็นสารต้านจุลินทรีย์แบบดั้งเดิมที่ใช้ในการทำหมึกมานานหลายศตวรรษ คนให้เข้ากันดี แล้วกรองหมึกอีกครั้งสุดท้ายผ่านผ้าขาวบางเนื้อละเอียดหรือกระดาษกรองกาแฟลงในภาชนะเก็บหมึก เพื่อกำจัดอนุภาคที่ไม่ละลายหรือตะกอนใด ๆ ที่อาจอุดตันปากปากกาได้ หมึกที่เสร็จแล้วควรไหลได้อย่างลื่นไหล ทดสอบโดยจุ่มปากปากกาลงในหมึกแล้วเขียนคำสั้น ๆ สองสามคำลงบนกระดาษทดลอง
วัสดุสำหรับขั้นตอนนี้:
น้ำมันกานพลู3 หยดเครื่องมือที่ต้องใช้:
ผ้าขาวบางกรองเนยแข็งทดสอบหมึกและปล่อยให้เกิดการออกซิไดซ์
ทดสอบหมึกและปล่อยให้เกิดการออกซิไดซ์
เขียนข้อความหลายบรรทัดด้วยหมึกที่เพิ่งผสม ขณะหมึกยังเปียกจะปรากฏเป็นสีม่วงอมเทาซีด ซึ่งถือเป็นเรื่องปกติ หมึกเหล็กน้ำฝาด (iron gall ink) จะเข้มขึ้นในช่วง 12-48 ชั่วโมง เมื่อเฟอรัสแกลเลต (ferrous gallate) ออกซิไดซ์กลายเป็นเฟอริกแกลเลต (ferric gallate) บนกระดาษ หลังจากผ่านไป 24 ชั่วโมง ตัวอักษรควรมีสีน้ำเงินเข้มเกือบดำและกันน้ำได้อย่างสมบูรณ์ (เฟอริกแกลเลตไม่ละลายในน้ำและจับตัวแน่นกับเส้นใยเซลลูโลส) ทดสอบความทนน้ำโดยหยดน้ำลงบนเส้นที่แห้งแล้ว หมึกควรไม่ละลายหรือเลอะ หมึกในขวดก็จะเข้มขึ้นตามเวลาเช่นกัน จึงควรเขย่าหรือคนก่อนใช้ทุกครั้ง เพราะอนุภาคที่หนักกว่าจะตกตะกอน เก็บในขวดแก้วที่ปิดสนิท ห่างจากแสงแดดโดยตรง หมึกเหล็กน้ำฝาดที่ผลิตอย่างดีสามารถใช้ได้นานหลายปีหากเก็บไว้ในภาชนะปิดสนิท ต้นฉบับยุคกลางที่เขียนด้วยหมึกเหล็กน้ำฝาดยังคงอ่านได้ชัดเจนแม้ผ่านมากว่า 800 ปี

เครื่องมือที่ต้องใช้:
ชุดโถแก้วเก็บของการแก้ไขปัญหาที่พบบ่อย
การแก้ไขปัญหาที่พบบ่อย
หากหมึกจางเกินไปหลังจากแห้งแล้ว: เพิ่มเฟอรัสซัลเฟตอีก 2-3 กรัมในชุดถัดไป หรือยืดระยะเวลาการสกัดน้ำดองจากลูกโอ๊ก หากหมึกเปลี่ยนเป็นสีน้ำตาลแทนที่จะเป็นสีดำ: เฟอรัสซัลเฟตอาจเกิดการออกซิไดซ์ไปแล้วก่อนใช้งาน ควรจัดหาผลึกสีเขียวใหม่ หากหมึกเป็นเม็ดทรายและอุดตันปลายปากกา: กรองให้ละเอียดขึ้นและเจือจางเล็กน้อยด้วยน้ำกลั่น หากเกิดเชื้อราบนผิวหน้า: ให้กำจัดเชื้อรา เติมน้ำมันกานพลูเพิ่ม และเก็บในที่เย็นกว่า หากหมึกกัดกร่อนจนทะลุกระดาษ (เห็นเป็นรูสีน้ำตาล): แสดงว่าคุณใช้เฟอรัสซัลเฟตมากเกินไปเมื่อเทียบกับน้ำดองจากลูกโอ๊ก กรดเหล็กอิสระส่วนเกินจะทำลายเซลลูโลส ปัญหานี้ (รู้จักกันในชื่อการกัดกร่อนจากหมึกเหล็กน้ำดอง) ได้ทำลายเอกสารประวัติศาสตร์จำนวนมาก ควรลดปริมาณเฟอรัสซัลเฟตในชุดถัดไป อัตราส่วนดั้งเดิม 3:1 ของน้ำดองต่อเหล็กมีไว้เพื่อป้องกันส่วนเกินนี้โดยเฉพาะ
เครื่องมือที่ต้องใช้:
เครื่องชั่งดิจิทัลความแม่นยำสูงวัสดุ
5- 30 ก.ตัวยึดตำแหน่ง
- 250 มล.ตัวยึดตำแหน่ง
- 10 ก.ตัวยึดตำแหน่ง
- 5 ก.ตัวยึดตำแหน่ง
- 3 หยดตัวยึดตำแหน่ง
เครื่องมือที่จำเป็น
6- ตัวยึดตำแหน่ง
- ตัวยึดตำแหน่ง
- ตัวยึดตำแหน่ง
- ตัวยึดตำแหน่ง
- ตัวยึดตำแหน่ง
- ตัวยึดตำแหน่ง
วัสดุจากพิมพ์เขียวที่เชื่อมต่อ
พิมพ์เขียวนี้สร้าง
บลูพริ้นท์ที่เกี่ยวข้อง
บลูพริ้นท์เหล่านี้แบ่งปันความรู้ — เทคนิค วัสดุ หรือหลักการ
CC0 สาธารณสมบัติ
พิมพ์เขียวนี้เผยแพร่ภายใต้ CC0 คุณสามารถคัดลอก แก้ไข แจกจ่าย และใช้งานผลงานนี้เพื่อวัตถุประสงค์ใดก็ได้ โดยไม่ต้องขออนุญาต
สนับสนุนเมกเกอร์โดยซื้อสินค้าผ่านพิมพ์เขียวของพวกเขา ซึ่งพวกเขาจะได้รับ ค่าคอมมิชชันเมกเกอร์ ที่ผู้ขายกำหนด หรือสร้างเวอร์ชันใหม่ของพิมพ์เขียวนี้และรวมเป็นการเชื่อมต่อในพิมพ์เขียวของคุณเพื่อแบ่งรายได้






