สวิง — ถุงตาข่ายถักตาถี่ ขอบกงไม้ข่อย ช้อนกุ้งปลาเล็กในน้ำตื้น

"ใช้ไม้ไผ่เหลาเป็นเส้นกลมปลายมนยาวประมาณ 30 เซนติเมตร พันเชือกไว้กลางเส้นไม้ คลายเชือกออกมาผูกตรงกลางก่อนเหมือนจอมแหสั้น ๆ แล้วผูกริมออกมา" (ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร ผู้เขียน ทำนุ วรธงไชย, CC BY 4.0)

เหลาไม้ไผ่เป็นเส้นกลมปลายมนยาวประมาณ 30 ซม. พันเชือกไว้กลางเส้นไม้

คลายเชือกออกมาผูกตรงกลางก่อนเหมือนจอมแหสั้น ๆ แล้วผูกริมออกมา ใช้ปลายไม้งัดสอดดึงผูกเป็นตาถี่ ขยายเป็นวงกว้างออกเป็นรอบ ๆ ค่อย ๆ ขยายตาแต่ยังเป็นตาถี่ บังคับถักให้เป็นถุงจนได้ความกว้างและความลึกพอ

ลอกเปลือกกิ่งต้นข่อย ดัดเป็นวงกลมกว้าง 40-50 ซม. เป็นกง ร้อยไม้ไผ่เหลาแบนตามช่องริมตาข่ายรอบวง ผูกปลายติดกัน ทาบด้านในกง ตอกตะปูดอกเล็กยึดห่างกัน 3 ซม. โดยรอบ

ภาพสวิงจริงจากพิพิธภัณฑ์พื้นบ้านหนองบัวโคก (ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร ผู้เขียน ทำนุ วรธงไชย, CC BY 4.0)

นำสวิงและข้องไปแหล่งน้ำตื้น ฤดูฝนที่น้ำในนาเริ่มแห้ง ช้อนลูกปลา กุ้ง ลูกอ๊อด ลูกกบ เขียด ฤดูแล้งช้อนกุ้ง ปลากระดี่ ปลาซิว ปลาหมอ สวิงตาถี่ยังใช้กรองไข่มดแดงจากรังบนต้นไม้ได้

สวิงมีใช้แพร่หลายทุกหลังคาเรือนในชนบท แม่บ้านถักเองเมื่อมีเวลาว่าง เพื่อทดแทนสวิงเก่าที่ชำรุด แหล่งข้อมูล: ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร ฐานข้อมูลเครื่องมือเครื่องใช้พื้นบ้าน "สวิง" ผู้เขียน ทำนุ วรธงไชย พิพิธภัณฑ์พื้นบ้านหนองบัวโคก บุรีรัมย์ (สัญญาอนุญาต CC BY 4.0) **ข้อจำกัด** แหล่งข้อมูลไม่ได้ให้ขนาดตาข่ายหรือชนิดเชือก