การกวนเนยแบบแป้นเลื่อนด้วยคันโยกแบบตีขึ้นลง: แผ่นกระดานเคลื่อนที่อิสระระหว่างแผ่นกระดานคงที่สองแผ่น พร้อมคันโยกและสปริง

"ระหว่างแผ่นคงที่ทั้งสองนี้ ข้าพเจ้าเพิ่มแผ่นที่สาม หรือแผ่นกระดาน d ซึ่งสามารถเลื่อนขึ้นลงได้อย่างอิสระบนด้ามจับ ระหว่างแผ่นคงที่ดังกล่าว ดังนั้น ด้วยแรงต้านของครีม แผ่นที่เคลื่อนที่ได้นี้จะถูกผลักด้วยแรงที่มากพอสมควรสลับกันเข้าชนแผ่นคงที่ และก่อให้เกิดการกวนครีมที่เพิ่มขึ้นอย่างมาก"

พิมพ์แผ่นล่าง แผ่นบน แผ่นเลื่อนที่มีรูสี่เหลี่ยมจัตุรัสแบบหลวม และฝาครอบที่มีถ้วย พิมพ์ด้วย PETG ที่ความสูงชั้น 0.2 มม. การเติมภายใน 30 % 4 ผนัง; ล้างก่อนใช้งานครั้งแรก

ติดแผ่นไม้ล่างเข้ากับปลายด้ามไม้เนื้อแข็งขนาดหน้าตัด 10 มม. และแผ่นไม้บนให้อยู่เหนือแผ่นล่าง 80 มม. โดยให้แผ่นไม้เลื่อนหลวม ๆ อยู่ระหว่างทั้งสองแผ่น

วางถังอาหารเกรดอาหารทรงกรวยบนฐานไม้สน ยึดเสาไม้สนมาตรฐานด้านหนึ่งเป็นจุดหมุน (fulcrum) แล้วติดคันโยกไม้สนเข้ากับเสานั้นให้หมุนได้ ตอกสลักเพื่อยึดด้ามจับแบบขีดเข้ากับคันโยกเหนือถัง อีกด้านหนึ่งตั้งแท่งเหล็กให้ผ่านปลายคันโยก โดยมีสปริงอัดอยู่ใต้แท่งเหล็ก

ตั้งทิ้งครีมสดไว้จนมีอุณหภูมิประมาณ 15 °C โดยตรวจสอบด้วยเทอร์มอมิเตอร์ เทครีม 2 ลิตรลงในถัง แล้วปิดฝา ออกแรงโยกคันโยกอย่างสม่ำเสมอ และจับเวลาจนกระทั่งเนยแยกตัวออกมา เทน้ำนมเปรี้ยวออก เติมน้ำเย็น กวนเล็กน้อยแล้วเทน้ำออกอีกครั้ง ทำซ้ำจนน้ำที่ไหลออกใสสะอาด จากนั้นใส่เกลือเล็กน้อยลงไปนวดให้เข้ากัน แล้วชั่งน้ำหนักเนย

**Albert Pease** แห่งเมืองเวสตัน เคาน์ตี้วินด์เซอร์ รัฐเวอร์มอนต์ สหรัฐอเมริกา หมายเลข 15,741 ลงวันที่ 16 กันยายน ค.ศ. 1856 ลงนามเมื่อวันที่ 28 มิถุนายน ค.ศ. 1856 เขาเสนอแผ่นเลื่อนที่เชื่อมกันสองแผ่นหรือไม้ขวางเป็นทางเลือก และคันเหยียบสำหรับเท้า เขาอ้างสิทธิ์แผ่นไม้คงที่สองแผ่นพร้อมแผ่นเลื่อนที่อยู่ระหว่างกลาง ถังน้ำ ไม้สน และชิ้นส่วนที่พิมพ์ขึ้นทำหน้าที่แทนของเขา FDM พิมพ์ใช้เก็บอาหารในชั้นของมัน ดังนั้นควรล้างให้สะอาดและเปลี่ยนเมื่อสึกหรอ