ส้นถุงเท้าแบบสลิปสติช — แผ่นส้นเสริมความแข็งแรงสำหรับถุงเท้าถักมือที่ทนนาน

เทคนิคนี้ทำบนถุงเท้าที่ถักวนรอบมาจนได้ความยาวข้อถุงเท้าที่ต้องการ แผ่นส้นถักไป-กลับบนครึ่งหนึ่งของห่วงทั้งหมด — ถ้าถุงเท้าของคุณมี 64 ห่วงต่อรอบ แผ่นส้นจะใช้ 32 ห่วง พักอีก 32 ห่วง (ห่วงหลังเท้า) ไว้บนเข็มสองปลายสองเล่ม (DPN) หรือที่พักห่วง ห่วงของแผ่นส้นอยู่บนเข็มเล่มเดียว ตอนนี้คุณจะถักแถวแบน (ไป-กลับ) บน 32 ห่วงนี้เท่านั้น

แถวที่ 1 (ด้านหน้า): สลิป 1 ห่วงแบบเดียวกับจะถักพิร์ล (purl) โดยให้ไหมอยู่ด้านหลัง ถักนิต (knit) 1 ห่วง ทำซ้ำตลอดแถว — สลิป 1 ถัก 1 สลิป 1 ถัก 1 — จนครบทั้ง 32 ห่วง ห่วงที่สลิปจะไม่ถูกถัก: คุณย้ายมันไปเข็มขวาโดยไม่พันไหม แต่ละห่วงจึงถูกยืดคร่อมสองแถว ไหมจะผ่านด้านหลังห่วงสลิปแต่ละห่วงเป็นเส้นลอยสั้น ๆ และเส้นลอยเหล่านี้ประกอบเป็นชั้นที่สองด้านหลังผืน ให้เส้นลอยตึงพอดีแต่ไม่ตึงเกินไป เพื่อให้แผ่นส้นแน่นโดยไม่ย่น

แถวที่ 2 (ด้านหลัง): สลิป 1 ห่วงแบบเดียวกับจะถักพิร์ลโดยให้ไหมอยู่ด้านหน้า แล้วถักพิร์ลห่วงที่เหลือทั้งหมดจนสุดแถว สลิปเฉพาะห่วงแรกเท่านั้น — ห่วงอื่นถักพิร์ลตามปกติ ห่วงแรกที่สลิปในแต่ละแถวจะเกิดเป็นขอบโซ่ที่เรียบร้อย ซึ่งภายหลังคุณจะใช้เก็บห่วงของส่วนสามเหลี่ยม (gusset) ขอบนี้ไม่ได้มีไว้ตกแต่ง — มันเป็นโครงสร้าง และจำนวนข้อโซ่ตามขอบเป็นตัวกำหนดว่าคุณจะเก็บห่วง gusset กี่ห่วง

สลับแถวที่ 1 (สลิป 1 ถัก 1 ตลอดแถว) กับแถวที่ 2 (สลิป 1 แล้วพิร์ลตลอดแถว) เป็นเวลา 30-32 แถว — หรือจนแผ่นส้นเกือบเป็นสี่เหลี่ยมจัตุรัส นับข้อโซ่ตามขอบด้านหนึ่ง: แผ่นส้น 32 แถวควรมี 16 ข้อโซ่ (หนึ่งข้อต่อ 2 แถว) ตัวเลขนี้สำคัญ: คุณจะเก็บหนึ่งห่วงต่อหนึ่งข้อโซ่ตอนสร้าง gusset แผ่นส้นที่สั้นเกินไปจะทำให้ถุงเท้าคับที่หลังเท้า ยาวเกินไปก็จะโป่งหลวม แผ่นส้นสี่เหลี่ยมจัตุรัส (สูงเท่ากว้าง) คือจุดเริ่มต้นตามปกติ หลังเท้าสูงอาจต้องเพิ่มอีกสองสามแถว

พับแผ่นส้นครึ่งหนึ่งแล้วบีบดู เทียบความหนากับข้อถุงเท้าที่ถักสต็อกกิเน็ต แผ่นส้นหนาและแน่นกว่าอย่างเห็นได้ชัด ห่วงที่สลิปดึงผืนให้รวบเข้า และเส้นลอยเพิ่มไหมอีกชั้นไว้ด้านหลัง นี่คือเหตุที่ส้นสลิปสติชใช้ได้นานกว่าส้นสต็อกกิเน็ตธรรมดา คนถักบางคนยังถักด้ายเสริมเส้นบาง (มักเป็นไนลอน) ไปพร้อมกับขนแกะเพื่อความทนทานยิ่งขึ้น — ด้ายรับการเสียดสีส่วนหนึ่ง ขณะที่ขนแกะให้ความนุ่มและความอบอุ่น

แผ่นส้นแบนราบ — ต้องขึ้นรูปเป็นถ้วยที่โอบใต้ส้นเท้า ทำได้ด้วยแถวสั้น (short rows): คุณถักไปบางส่วนของแถว แล้วกลับงานถักย้อนกลับ ค่อย ๆ เพิ่มห่วงจากขอบทีละหนึ่งห่วงในแต่ละครั้ง สำหรับส้น 32 ห่วง: ถักนิต 18, SSK (สลิป สลิป ถัก — การลดห่วงที่เอียงซ้าย), ถักนิต 1, กลับงาน สลิป 1, พิร์ล 5, พิร์ลรวม 2, พิร์ล 1, กลับงาน สลิป 1, ถักนิตจนถึง 1 ห่วงก่อนช่องว่าง, SSK คร่อมช่องว่าง, ถักนิต 1, กลับงาน ทำต่อไปจนห่วงขอบถูกใช้หมด ตอนนี้คุณได้ส้นทรงถ้วยที่มีห่วงเหลือบนเข็มประมาณ 18-20 ห่วง

หันด้านหน้าของส้นเข้าหาตัว เก็บและถักหนึ่งห่วงผ่านข้อโซ่แต่ละข้อตามด้านข้างของแผ่นส้น — 16 ห่วงจาก 16 ข้อโซ่ ถักห่วงหลังเท้าที่พักไว้ เก็บ 16 ห่วงตามอีกด้านหนึ่งของแผ่นส้น ตอนนี้คุณมีห่วงมากกว่าตอนเริ่ม — ห่วงส่วนเกินกลายเป็น gusset รูปสามเหลี่ยมที่แต่ละข้างของเท้า ในรอบต่อ ๆ ไป ลดห่วง gusset ทุกสองรอบ — ถักนิตรวมสองห่วงที่ท้าย gusset แรก (ก่อนถึงหลังเท้าพอดี) และ SSK ที่ต้น gusset ที่สอง (หลังจากหลังเท้าพอดี) — จนกลับมาเท่าจำนวนห่วงเดิม

เมื่อลดห่วง gusset เสร็จ คุณกลับมาถักท่อเรียบวนรอบอีกครั้ง — ส่วนเท้าของถุงเท้า ถักสต็อกกิเน็ตทุกรอบจนถุงเท้ายาวถึงโคนนิ้วเท้า (สำหรับปลายถุงเท้าทรงลิ่มของผู้ใหญ่ มักสั้นกว่าความยาวเท้าทั้งหมดประมาณ 5 ซม. — ตรวจดูปลายถุงเท้าแบบที่คุณจะถัก) ส้นผ่านไปแล้ว: ถ้วยที่เสริมความแข็งแรงและหนากว่า ตรงจุดที่สึกมากที่สุดพอดี ส่วนที่เหลือของเท้าเป็นสต็อกกิเน็ตธรรมดา เพราะฝ่าเท้าแม้จะรับน้ำหนัก แต่ไม่ได้รับการเสียดสีแบบรวมจุดอย่างที่ส้นได้รับในรองเท้า

ลายเสริมความแข็งแรงแบบสลิปสติชไม่ได้จำกัดอยู่แค่ส้นถุงเท้า ใช้ได้ทุกที่ที่ต้องการผืนถักทนทาน: พื้นรองเท้าสลิปเปอร์ถัก ฝ่ามือของถุงมือ ข้อศอกเสื้อสเวตเตอร์ หรือก้นกระเป๋าถัก คนถักบางคนถักพื้นสลิปเปอร์ทั้งแผ่นด้วยสลิปสติชเพื่อให้ทนพื้นได้มากที่สุด ลายนี้ยังให้ผืนถักที่ยืดน้อยลง — มีประโยชน์กับหูกระเป๋า สายรัด และทุกชิ้นที่ต้องคงรูปเมื่อถูกดึง เทคนิคสลิปสติชทำให้ได้ผืนถักที่แน่นกว่าและทนการสึกกว่าจากไหมเส้นเดิม

ส้นแบบสลิปสติชเป็นงานวิศวกรรมเชิงปฏิบัติชิ้นหนึ่งที่คนถักถุงเท้าหลายรุ่นช่วยกันขัดเกลา มันถูกเขียนไว้ในแพตเทิร์นถุงเท้า แต่ความรู้สึกในการทำ — เส้นลอยควรตึงแค่ไหน แผ่นส้นควรยาวเท่าไร ถุงเท้าจะสึกตรงไหนก่อน — ส่วนใหญ่เรียนรู้จากการดูและลงมือทำ ความรู้จากมือแบบนี้สูญหายได้ง่ายเมื่อคนที่รู้เลิกสอน การบันทึกไว้ทีละขั้น พร้อมเหตุผลของแต่ละขั้น ช่วยให้ทั้งวิธีการและเหตุผลยังอยู่พร้อมสำหรับ maker คนถัดไป