ตัวบีบขอบพายและตัวตัดขอบ: ปิดผนึก ทำเครื่องหมาย และตัดขอบในครั้งเดียว

"เป็นที่ทราบกันดีว่าในการทำพาย ต้องกดเปลือกพายด้านบนและด้านล่างเข้าด้วยกันให้แน่นที่ขอบ เพื่อให้ยึดติดกัน และก่อนอบ ส่วนของเปลือกที่ยื่นออกไปเกินจานจะถูกตัดออกด้วยมีด" "ลักษณะของการประดิษฐ์ของข้าพเจ้าประกอบด้วยการใช้เครื่องมือเดียวที่รวมเครื่องมือตัดสำหรับตัดแต่งพาย และล้อสำหรับทำลวดลายและตกแต่งขอบ" "ข้าพเจ้าทราบดีว่าล้อที่มีฟันเป็นอุปกรณ์เก่าแก่"

ขัดเฟืองเหล็กขนาดเล็กให้หมดน้ำมัน ดัดลวดเหล็กยาวเป็นห่วงยาวเพื่อทำเป็นด้ามจับ และบิดสองเส้นของลวดเข้าด้วยกัน ตามภาพในสิทธิบัตร ร้อยปลายข้างหนึ่งผ่านรูของเฟือง แล้วดัดปลายนั้นพับลงเพื่อให้เฟืองหมุนได้อย่างอิสระ ตอกปลายอีกข้างให้แบนบนปากกาจับชิ้นงาน แล้วตะไบให้เป็นใบมีดทู่ ถูเนยเย็น 125 กรัม ลงในแป้ง 250 กรัม พร้อมเกลือเล็กน้อย เติมน้ำเย็นประมาณ 4 ช้อนโต๊ะ แล้วกดให้เป็นแป้งโด รีดแป้งครึ่งหนึ่งให้เข้ากับจานพาย ใส่แอปเปิลหั่นแผ่นและน้ำตาลเล็กน้อย แล้ววางแป้งอีกครึ่งไว้ด้านบน กดใบมีดให้แนบกับขอบจาน แล้วลากที่ทำขอบพายไปรอบหนึ่งครั้ง: ใบมีดตัดแต่ง และล้อจะปิดผนึกและสร้างลาย จับเวลาด้วยนาฬิกาจับเวลา จากนั้นจับเวลาการใช้ส้อมและมีดกับพายอีกลูกหนึ่ง อบที่อุณหภูมิประมาณ 200 °C จนเป็นสีทอง

**Charles A. Shaw** แห่งเมืองบิดดีฟอร์ด รัฐเมน ได้รับสิทธิบัตรสหรัฐ 30,592 ลงวันที่ 6 พฤศจิกายน 1860 เขาไม่ได้อ้างสิทธิ์ในล้อเฟืองหรือเครื่องบีบขอบแบบมีแนวนำโดยลำพัง เขาอ้างสิทธิ์เฉพาะมีดและล้อที่ "รวมกันเพื่อบีบและตัดขอบพายในการทำงานครั้งเดียว" **ขีดจำกัดที่ซื่อตรง** สมุดบันทึกนี้สมมติว่าล้อกลิ้งโดยไม่ลื่นไถล แต่บนแป้งพายที่นุ่มจะลื่นไถลเล็กน้อย ขนาดของพายและล้อเป็นเพียงตัวอย่าง ค่าเวลาจากนาฬิกับจับเวลาสองครั้งของคุณคือการวัดจริง