เครื่องบดมันฝรั่งแบบขดลวด: ขดลวดแบนเป็นเกลียวบนก้านยึดห้าอัน

"ข้าพเจ้าสร้างที่บดผักของข้าพเจ้าจากลวดชุบดีบุกหรือชุบโลหะ ขนาดเหมาะสม ขึ้นรูปเป็นขดลวด a ที่มีขนาดเพียงพอ โดยเว้นช่องว่างระหว่างลวด ดังแสดงในภาพวาด ณ จุด a เพื่อให้ผักสามารถผ่านขดลวดได้ขณะใช้งาน"

ดัดลวดสเตนเลสขนาด 3 มม. ให้เป็นขดแบนรูปก้นหอย 3.5 รอบ โดยมีเส้นผ่านศูนย์กลางตรงกลาง 16 มม. และระยะห่างระหว่างรอบประมาณ 9 มม. ปล่อยให้ปลายทั้งสองข้างยาวไว้

งอปลายยาวทั้งสองข้างขึ้นเป็นมุมฉากเพื่อให้เป็นขายึดสองอัน เพิ่มลวดตรงกลางและอีกสองเส้นที่วงนอกสุด โดยพันแต่ละเส้นรอบขดลวด เพื่อให้ขายึดทั้งห้ามาบรรจบกันที่ระยะ 150 mm เหนือขดลวด

พิมพ์ด้ามจับ พิมพ์ด้วย PETG ที่ความสูงชั้น 0.2 มม. ความหนาแน่นภายใน 30 % จำนวนผนัง 4 ชั้น ล้างก่อนใช้งานครั้งแรก บิดปลายทั้งห้าเข้าด้วยกัน ตะไบให้เรียบ และติดกาวอีพอกซีลงในรูเจาะของด้ามจับ

ต้มมันฝรั่ง 500 กรัม ที่ปอกเปลือกและหั่นเป็นชิ้นสี่ส่วนแล้ว ในน้ำเกลือประมาณ 20 นาทีจนมีดแทงเข้าได้ง่าย จากนั้นกรองน้ำออก บดมันฝรั่งด้วยที่บดแบบขดลวดและจับเวลาจนไม่มีก้อน

**Myron H. Monroe** แห่งโรเชสเตอร์ รัฐนิวยอร์ก ได้รับสิทธิบัตรสหรัฐฯ หมายเลข 73,743 ลงวันที่ 28 มกราคม ค.ศ. 1868 ขดลวดสองในหลายเส้นยึดเป็นปลายของขดลวดที่โค้งเป็นมุมฉาก เส้นหนึ่งอยู่ตรงกลาง และเส้นอื่นๆ ถูกบัดกรีที่ระยะห่างเท่ากันรอบวงนอก ปลายบนของเส้นเหล่านี้เชื่อมด้วยตะกั่วบัดกรีและฝังในด้ามจับ เขาอ้างสิทธิ์ในขดลวด เส้นยึด และด้ามจับในฐานะการผสมผสานกัน **ขีดจำกัดที่ซื่อตรง** ลวดสแตนเลสที่พันไว้ใช้แทนลวดดีบุกชุบที่บัดกรีของเขา และด้ามที่พิมพ์ขึ้นใช้แทนของเขา เวลาของคุณคือผลลัพธ์นั้น