ไม้สางคา (mai sang kha) (ไม้มือเสือ (mai mue suea)) — kogon otunu düzelten dört dişli bambu tarak

“Kullanırken köylüler kogon otunu demetten ayırır; bir el otun uçlarını kavrayıp yukarıda tutar, öteki el ไม้มือเสือ aracını tutar ve uçlardan dibe doğru tarar; böylece dişler düz olmayan, kısa ya da karışmış yaprakları yakalar veya tırmıklar ve onları düzene sokar.” (ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร, Sirindhorn Antropoloji Merkezi, yazar พิชชา ทองขลิบ, CC BY 4.0)

Büyük dikenli bir bambunun (ไผ่สีสุก (phai si suk)) yaklaşık 30 cm uzunluğunda bir boğumarasını alıp ikiye yarın; bir boğumarasından iki ไม้มือเสือ çıkar. Yarımları düz ve pürüzsüz olacak biçimde yontun.

Ucu çatal gibi sivri dişler olacak şekilde yontun; toplam dört diş, aralarında 2 cm boşluk, uzunlukları 15-20 cm.

Sapı iyi kavranması için ucuna doğru inceltin; asmak için ip geçirecek bir delik açabilirsiniz. Kıymıksız ve pürüzsüz zımparalayın.

Gerçek fotoğraflar: ไม้มือเสือ (mai mue suea), พิพิธภัณฑ์พื้นบ้านจ่าทวี (Ja Thawee Folk Museum) (ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร, Sirindhorn Antropoloji Merkezi, yazar พิชชา ทองขลิบ (Phitcha Thongkhlip), CC BY 4.0)

Kogon otunu demetten ayırın; uçları bir elinizle kavrayıp yukarıda tutun; öteki elinizle ไม้มือเสือ ile uçlardan dibe doğru tarayın, böylece dişler düz olmayan, kısa ya da karışmış yaprakları çıkarır. Taranıp düzene giren ot kolayca ve hızla dam paneli olarak örülür.

ไม้มือเสือ, ไม้ปากกา (mai pakka) aracına benzer ama ondan farklıdır; sivri uçları kaplan pençesine benzediği için ไม้มือเสือ denir. Kaynak: ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร (Sirindhorn Antropoloji Merkezi), geleneksel gündelik eşyalar veri tabanı, "ไม้มือเสือ" (yerel adı ไม้สางคา), yazar พิชชา ทองขลิบ (lisans CC BY 4.0), พิพิธภัณฑ์พื้นบ้านจ่าทวี (Sergeant Major Thawee Folk Museum), Phitsanulok'tan. **Sınırlar.** Kaynak diş genişliği vermiyor; modeldeki genişlik örnektir.