Ho (سبد خیاطی تای دام) — سینی‌ای با کف شش‌ضلعی که در استوانه‌ای بافته و نقش‌دار جا می‌گیرد، لبه‌ها با رتان بسته، برای ابزار خیاطی

"سینی با کف شش‌ضلعی و استوانه چنان سرهم می‌شوند که لبهٔ سینی به لبهٔ بالایی استوانه برسد، و خیزران را برای ساختن لبه بر آن می‌فشارند." (ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร، مرکز انسان‌شناسی سیریندهورن، نویسنده พิชชา ทองขลิบ (Phitcha Thongkhlip)، CC BY 4.0)

یک سینی krachat یا hap kheng، کف و بدنه، بی‌لبه ببافید. کف را با نقش شش‌ضلعی ta-laeo-ho ببافید.

نوارها را با نقش گل برجسته یا حروف ببافید، و اگر می‌خواهید نقش روشن دیده شود نوارها را رنگ کنید، تا استوانه‌ای توخالی به قطر دهانهٔ سینی شود.

سینی را در استوانه بگذارید تا لبه‌اش به لبهٔ بالایی برسد، و خیزران را به‌عنوان لبه بر آن بفشارید. خیزران را بر لبهٔ پایینی استوانه به‌عنوان پایه بفشارید. لبه‌های بالا و پایین را با رتان بافته به ظرافت ببندید، با نقش‌هایی چون بست تکی، دوتایی، سه و پنج رتانی، chung nang، kraduk، san pla chon و kwang liao lang. 3 ترکهٔ خیزران را زیر کف ضربدری بگذارید تا محکم شود.

عکس‌های هو واقعی، مرکز احیای فرهنگ کهن تای دام، او تونگ، سوپان بوری (ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร، مرکز انسان‌شناسی سیریندهورن، نویسنده พิชชา ทองขลิบ (Phitcha Thongkhlip)، CC BY 4.0).

تکه‌پارچه، نخ، سوزن، قیچی و ابزار خیاطی را در سینی بالایی نگه دارید؛ زنان تای دام آن را برای ابزار خیاطی‌شان همراه خود می‌برند.

در زندگی تای دام کار میان مردان و زنان تقسیم می‌شود: مردان با خیزران و رتان کار می‌کنند و زنان با پارچه. مردان جوان تای دام اغلب هو را به‌عنوان هدیه یا برای خواستگاری از دختری می‌بافتند؛ هرچه بست رتان ظریف‌تر بود، دقت بیشتری را نشان می‌داد. امروز تنها سالخوردگان هنوز می‌توانند آن را بسازند. هنگام شکافتن نوارها مراقب چاقو باشید. منبع: مرکز انسان‌شناسی سیریندهورن، پایگاه داده اشیای سنتی کاربرد روزمره، «โฮ่»، نویسنده พิชชา ทองขลิบ (Phitcha Thongkhlip)، ศูนย์ฟื้นฟูวัฒนธรรมไตดำโบราณ (Ancient Tai Dam Cultural Revival Centre, Suphan Buri) (مجوز CC BY 4.0). **محدودیت‌ها** منبع نه اندازه‌ای می‌دهد، نه روش بافت ta-laeo-ho و نه رنگی، و پیشنهادی برای رتان ثبت نشده است، پس در متن نام برده شده است.