ไม้สางคา (mai sang kha) (ไม้มือเสือ (mai mue suea)) — شانهٔ بامبویی چهاردندانه که علف کوگون را صاف می‌کند

«هنگام استفاده، روستاییان علف کوگون را از دسته جدا می‌کنند؛ یک دست سرِ علف‌ها را می‌گیرد و بالا نگه می‌دارد، دست دیگر ไม้มือเสือ را می‌گیرد و از سر تا پایه شانه می‌کند، تا دندانه‌ها برگ‌های ناصاف، کوتاه یا درهم را بگیرند یا بیرون بکشند و آن‌ها را مرتب کنند.» (ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร، مرکز انسان‌شناسی سیریندهورن، نویسنده พิชชา ทองขลิบ، CC BY 4.0)

یک میان‌گره از بامبوی بزرگ خاردار (ไผ่สีสุก (phai si suk))، به طول حدود ۳۰ cm، بردارید و آن را از درازا دو نیم کنید؛ هر میان‌گره دو ไม้มือเสือ می‌دهد. نیمه‌های شکافته را بتراشید تا صاف و تخت شوند.

سر آن را ببرید و بتراشید تا دندانه‌های تیزی مانند چنگال شود، روی‌هم چهار دندانه، با فاصلهٔ ۲ cm میان هر دو، به طول ۱۵-۲۰ cm.

دسته را طوری بتراشید که به سوی انتهایش باریک شود تا آسان در دست بگیرید؛ می‌توانید سوراخی برای گذراندن بند آویز بزنید. آن را سنباده بزنید تا صاف و بی‌تراشه شود.

عکس‌های واقعی ไม้มือเสือ (mai mue suea) از พิพิธภัณฑ์พื้นบ้านจ่าทวี (Ja Thawee Folk Museum) (ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร، مرکز انسان‌شناسی سیریندهورن، نویسنده พิชชา ทองขลิบ (Phitcha Thongkhlip)، CC BY 4.0)

علف کوگون را از دسته جدا کنید؛ سرها را با یک دست بگیرید و بالا نگه دارید؛ با دست دیگر با ไม้มือเสือ از سر تا پایه شانه کنید، تا دندانه‌ها برگ‌های ناصاف، کوتاه یا درهم را بیرون بکشند. وقتی مرتب شد، علف را آسان و سریع می‌توان به صفحه‌های پوشال سقف بافت.

ไม้มือเสือ به ไม้ปากกา (mai pakka) شبیه است اما با آن فرق دارد؛ آن را ไม้มือเสือ می‌نامند چون نوک‌های تیزش مانند چنگال ببر است. منبع: ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร (مرکز انسان‌شناسی سیریندهورن)، پایگاه دادهٔ اشیای روزمرهٔ سنتی، «ไม้มือเสือ» (نام محلی ไม้สางคา)، نویسنده พิชชา ทองขลิบ (مجوز CC BY 4.0)، از พิพิธภัณฑ์พื้นบ้านจ่าทวี (Sergeant Major Thawee Folk Museum)، پیتسانولوک. **محدودیت‌ها.** منبع پهنای دندانه را نمی‌دهد؛ پهنای مدل یک نمونه است.