ساختن رنگدانه سیاه استخوانی — کلسینه کردن استخوان‌های حیوانات برای رسیدن به سیاه گرم نقاشان استاد قدیم

با استخوان‌های حیوانی کاملاً تمیز و بدون چربی شروع کنید — استخوان ساق پای گاو و استخوان بند انگشت گاو مناسب هستند. استخوان‌ها باید عاری از تمام گوشت، چربی، مغز و بافت پیوندی باشند. اگر از استخوان خام استفاده می‌کنید، آن‌ها را به مدت ۲ تا ۳ ساعت در آب بجوشانید، با خراش تمیز کنید، سپس چند روز در چند نوبت آب تازه خیس کنید تا چربی باقی‌مانده از بین برود. اجازه دهید استخوان‌های تمیزشده کاملاً در آفتاب چند روز خشک شوند. استخوان‌های خشک‌شده را به قطعات تقریبی ۳ تا ۵ سانتی‌متری بشکنید یا اره کنید — قطعات کوچک‌تر یکنواخت‌تر کلسینه می‌شوند.

قطعات استخوان را محکم در یک بوته سفالی نسوز یا قابلمهٔ سنگین سرامیکی با درپوش جادار قرار دهید. ظرف MUST باید برای جلوگیری از ورود اکسیژن کاملاً مهروموم شود — اگر هوا وارد شود، استخوان‌ها به خاکستر سفید فسفات کلسیم می‌سوزند، نه اینکه به زغال سیاه تبدیل شوند. درپوش را با خمیری از گل رس و آب مهروموم کنید و آن را در همهٔ درزها فشار دهید. یک سوراخ تهویهٔ کوچک (با قطر ۲ تا ۳ میلی‌متر) باقی بگذارید تا گازها خارج شوند — این کار از ترک خوردن ظرف زیر فشار جلوگیری می‌کند. سوراخ تهویه باید آنقدر کوچک باشد که هوا نتواند وارد شود، اما مواد فرّار بتوانند خارج شوند.

بوته درب‌بسته را در کوره زغالی یا کوره آجرپزی قرار دهید و دما را به تدریج به ۴۰۰ تا ۷۰۰ درجه سانتی‌گراد برسانید. این دما را به مدت ۲ تا ۳ ساعت حفظ کنید. در ساعت اول، دود و گازهای فرار را از سوراخ تهویه خارج شدن خواهید دید — این‌ها محصولات پیرولیز (روغن‌ها، قیرها، آمونیاک) ناشی از تجزیه مواد آلی هستند. هنگامی که تهویه دیگر دود نمی‌کند، کلسیناسیون کامل شده است. اگر دود به رنگ زرد-سفید باشد، فرآیند به خوبی پیش می‌رود؛ اگر کاملاً متوقف شود، کربنیزاسیون انجام شده است. از ۷۰۰ درجه سانتی‌گراد فراتر نروید — بالاتر از این دما، کربن حتی در ظرف درب‌بسته شروع به سوختن می‌کند و به جای زغال استخوان سیاه، خاکستر استخوان سفید تولید می‌شود.

اجازه دهید کوره و بوته COMPLETELY قبل از باز کردن خنک شوند — این کار ۸ تا ۱۲ ساعت یا تا صبح طول می‌کشد. خنک‌سازی را عجله نکنید و بوته را در حالی که گرم است باز نکنید: زغال استخوان داغ در تماس با هوا فوراً مشتعل می‌شود. پس از خنک شدن، مهر گلی را بشکنید و درپوش را بردارید. استخوان‌ها باید در تمام بخش‌ها یکنواخت مشکی براق، سخت و با صدای فلزی کمی زنگ‌دار هنگام ضربه زدن باشند. اگر قطعاتی در داخل خاکستری یا سفید هستند، در معرض هوا قرار گرفته‌اند — این‌ها را دور بریزید. اگر قطعاتی قهوه‌ای هستند، کم‌پخت شده‌اند — آن‌ها را برای پخت دوم کنار بگذارید.

استخوان‌های کلسینه‌شده را در هاون بکوبید — آن‌ها سخت اما شکننده‌اند و به‌راحتی خرد می‌شوند. ابتدا آن‌ها را به پودر درشت تبدیل کنید، سپس به یک صفحه شیشه‌ای منتقل کرده و با یک میله شیشه‌ای ساییده شود و چند قطره آب اضافه کنید تا از پراکنده شدن گرد و غبار جلوگیری شود. سیاه استخوانی به پودری صاف و مخملی ساییده می‌شود — نرم‌تر از زغال خام، زیرا ماتریس فسفات کلسیم ساختار آن را فراهم می‌کند. سایش را ادامه دهید تا پودر بین انگشتان کاملاً صاف احساس شود. از یک الک مش ریز (۱۲۰ مش یا ریزتر) عبور دهید تا قطعات سایده‌نشده برداشته شوند. رنگدانه‌ی آماده را در یک شیشه‌ی درب‌دار نگه دارید. سیاه استخوانی آماده‌ی ترکیب با هر چسب نقاشی است — به‌ویژه در رنگ روغنی به‌خاطر سیاه گرم و کدر و اثر خشک‌کنندگی ملایمش ارزشمند است.