ساخت رنگدانه سیاه تاکی — کربنی کردن شاخه‌های مو به سیاه‌آبی سرد نقاشان کلاسیک

شاخه‌های هرس تاک انگور را جمع‌آوری کنید — قلمه‌های سالانه‌ای که در دوره خواب زمستانی هرس می‌شوند. قطعات با قطر ۱ تا ۲ سانتی‌متر را انتخاب کرده و به طول‌های ۱۰ تا ۱۵ سانتی‌متر ببرید. قلمه‌های تازه تاک رطوبت قابل توجهی دارند و قبل از زغال‌سازی باید کاملاً خشک شوند — آن‌ها را به‌صورت شل در محلی خشک و دارای تهویه به مدت ۲ تا ۴ هفته روی هم بچینید تا زمانی که چوب به‌جای خم شدن، به‌تمیزی بشکند. به‌عنوان جایگزین، می‌توانید از قلمه‌های کاملاً خشک‌شده هرس سال قبل استفاده کنید. برای تولید ۶۰ تا ۸۰ گرم رنگدانه نهایی، به حدود ۵۰۰ گرم تاک خشک نیاز دارید (کاهش وزن در حین زغال‌سازی ۸۰ تا ۸۵ درصد است).

قلمه‌های خشک تاک را محکم داخل یک بوته سفالی مقاوم در برابر حرارت یا یک قابلمه سرامیکی سنگین بچینید — هرچه چینش فشرده‌تر باشد، هوای کمتری در داخل به دام می‌افتد و زغال‌شدن یکنواخت‌تر خواهد بود. درپوش را با خمیری از گل رس و آب ببندید و آن را محکم در تمام درزها فشار دهید تا یک آب‌بندی هوابند ایجاد شود. یک سوراخ تهویه کوچک (۲ تا ۳ میلی‌متر) برای خروج گازهای پیرولیز باقی بگذارید. آب‌بندی بسیار مهم است: اگر اکسیژن وارد ظرف شود، تاک به جای زغال‌شدن به خاکستر خاکستری تبدیل می‌شود و زغال سیاه تولید نمی‌شود.

بوته دربسته را درون کوره زغالی یا آتش باز قرار دهید و دما را به 300-500 درجه سانتی‌گراد برسانید. به مدت 1-2 ساعت ثابت نگه دارید. در طول پیرولیز، دود و گازهای فرار از طریق سوراخ تهویه خارج می‌شوند — ابتدا سفید (بخار)، سپس زرد مایل به قهوه‌ای (قیر و روغن‌ها) و در نهایت نازک و مایل به آبی. وقتی دود تقریباً به صفر برسد، زغال‌شدن کامل است. تاک در دمای پایین‌تری نسبت به استخوان زغال می‌شود زیرا ماده گیاهی خالص است و هیچ محتوای معدنی ندارد. از 500 درجه سانتی‌گراد فراتر گرم نکنید — دمای بیش از حد ذرات کربن را منقبض می‌کند و می‌تواند زغالی سخت‌تر و کمتر قابل آسیاب تولید کند.

اجازه دهید کوره و بوته کاملاً قبل از باز کردن خنک شوند — حداقل ۶ تا ۸ ساعت یا یک شبانه‌روز. زغال داغ در تماس با هوا فوراً مشتعل می‌شود. پس از خنک شدن، مهر گلی را بشکنید و درپوش را بردارید. قلمه‌های تاک باید یکنواخت سیاه براق، سبک باشند و شکل اصلی تاک را حفظ کنند — باید به‌راحتی بین انگشتان خرد شوند و به پودر سیاه نرم و دوده‌ای تبدیل شوند. اگر هر تکه قهوه‌ای باشد، کم‌زغال شده است (دوباره حرارت دهید). اگر خاکستری و پودری باشد، هوای زیادی وارد شده و ماده خاکستر است (دور ریخته شود).

زغال مو را در هاون بکوبید — این زغال بسیار نرم است و به سرعت به پودر ریز، پفکی و سیاه تبدیل می‌شود. آن را به یک صفحه شیشه‌ای منتقل کنید و با یک دسته‌ساب شیشه‌ای آسیاب کنید و چند قطره آب اضافه کنید تا غبار بسیار ریز کنترل شود (سیاهه خشک مو به راحتی در هوا پخش می‌شود). آسیاب کردن را ادامه دهید تا پودر کاملاً صاف و یکنواخت شود. آن را از یک الک با توری ریز عبور دهید تا قطعات ناقص کربنی شده حذف شوند. رنگدانه سیاه مو نهایی سبک، نرم و بسیار سیاه با زیرلحن آبی خنک است. آن را در یک شیشه درب‌دار نگهداری کنید. آماده ترکیب با هر چسب‌دهنده‌ای است — به‌ویژه در نقاشی رنگ روغن برای لعاب‌های با لحن خنک و برای ترکیب خاکستری‌های کاملاً خنثی هنگامی که با سفید سرب یا سفید تیتانیوم مخلوط شود ارزشمند است.