ไน (nai) (จุงเพียน) — چرخ آهسته می‌گردد، دوک تند، و پنبه را به نخ می‌ریسد

«تسمه‌ای از طناب میان چرخ و دوک آهنی می‌گذرد. وقتی چرخ گردانده می‌شود دوک با آن می‌گردد، اما تندتر از چرخ، چون چرخ و دوک اندازه‌های متفاوتی دارند.» (ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร، مرکز انسان‌شناسی سیریندهورن، نویسنده พิชชา ทองขลิบ، CC BY 4.0)

چوب سخت یا بامبو را به تیغه‌هایی به پهنای حدود دو اینچ بتراشید، باریک‌شونده در هر دو سر، به درازای اندازه‌ای که می‌خواهید. آن‌ها را مانند X روی هم بگذارید، یا ۴-۶ تا را ضربدری بگذارید، و در مرکز سوراخی برای محور بزنید. همهٔ سرها را به هم ببندید تا دایره شود، سپس طنابی ضربدری در پهنای چرخ بکشید تا تسمه روی آن بگردد.

پایه‌ای از چوب سخت برای چرخ روی تختهٔ کفِ خوابیده برپا کنید و محور چرخ را از آن بگذرانید. تختهٔ دیگری را موازی با چرخ به کف ببندید تا پایهٔ دوک باشد.

دوک آهنی را از حلقه‌های کوچک آهنی روی آن تخته بگذرانید. یک گردهٔ کاغذی را روی پایهٔ دوک بگذارید تا نخ به دور حلقه‌ها نپیچد. تسمهٔ طنابی را میان چرخ و دوک بیندازید.

عکس‌های واقعی จุงเพียน (chung phian) از ศูนย์ฟื้นฟูวัฒนธรรมไตดำโบราณ (Ancient Tai Dam Cultural Revival Centre) (ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร، مرکز انسان‌شناسی سیریندهورن، نویسنده พิชชา ทองขลิบ (Phitcha Thongkhlip)، CC BY 4.0)

پنبه یا ابریشم را روی دوک بپیچید، چرخ را با دست راست بگردانید، و با دست چپ همان‌طور که دوک تاب می‌دهد بکشید و رها کنید. نخ دور دوک پیچیده می‌شود؛ وقتی کافی شد، آن را روی کلاف‌پیچ بپیچید و به صورت کلاف ببندید. ریسنده برای ریسیدن نخی یکنواخت که پاره نشود به مهارت نیاز دارد.

نام محلی จุงเพียน (تای دام)؛ ثبت‌شده در ศูนย์ฟื้นฟูวัฒนธรรมไตดำโบราณ (Ancient Tai Dam Cultural Revival Centre)، سوپان بوری. منبع: ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร (مرکز انسان‌شناسی سیریندهورن)، پایگاه دادهٔ اشیای روزمرهٔ سنتی، «จุงเพียน»، نویسنده พิชชา ทองขลิบ (مجوز CC BY 4.0). **محدودیت‌ها.** منبع هیچ اندازه‌ای برای چرخ یا دوک نمی‌دهد؛ اندازه‌های مدل نمونه‌اند. ما برای بستن سر پره‌ها به جای رتان (خیزران رونده) از ریسمان کنف هندی استفاده می‌کنیم.