พิมพ์น้ำตาล (phim namtan) — دو نیمه چوبیِ کنده‌کاری‌شده، بسته و با ریسمان بسته‌شده، پر از شکر جوشیده

«قالب، یعنی دو تخته‌ی چوبی، را روی هم بگذارید و با کش یا طناب کنفی ببندید تا به هم بچسبند؛ سپس شکر یا آب نیشکر را بجوشانید تا به اندازه‌ی کافی چسبناک شود و در قالب بریزید. صبر کنید تا خشک شود، دو طرف قالب را باز کنید و شکری به شکل قالب خواهید داشت.» (مرکز مردم‌شناسی سیریندهورن، نویسنده พิชชา ทองขลิบ (Phitcha Thongkhlip)، CC BY 4.0)

تکه‌ای چوب سخت را دو نیم کنید و سطوحی را که به هم می‌رسند رنده کنید تا دو نیمه دقیقاً روی هم بسته شوند.

هر دو نیمه را به شکل دلخواه کنده‌کاری کنید، مانند فیلِ عکس‌های واقعی، تا دو طرف به هم برسند و یکی شوند. راه ریزشی از لبه بالا تا شکل ببرید.

دو نیمه را ببندید و با کش یا ریسمان کنفی محکم ببندید.

عکس‌های واقعی พิมพ์น้ำตาล (phim namtan) از พิพิธภัณฑ์พื้นบ้านจ่าทวี (Ja Thawee Folk Museum) (ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร، مرکز انسان‌شناسی سیریندهورن، نویسنده พิชชา ทองขลิบ (Phitcha Thongkhlip)، CC BY 4.0)

شکر یا شیره نیشکر را بجوشانید تا به اندازه کافی چسبناک شود، در قالب بریزید، صبر کنید تا خشک شود، سپس دو طرف قالب را باز کنید: شکر شکل قالب را می‌گیرد. مراقب شکر جوشیده داغ باشید، می‌سوزاند.

شیره نیشکری که از آن شکر می‌سازند از نیشکر می‌آید، گیاهی بومی که در همه مناطق تایلند یافت می‌شود، به‌ویژه oi hok، گونه‌ای محلی با ساقه سبز مایل به زرد؛ امروزه گونه‌های اصلاح‌شده شیرین‌تر به کار می‌روند. منبع: مرکز انسان‌شناسی سیریندهورن، پایگاه داده اشیای سنتی کاربرد روزمره، «พิมพ์น้ำตาล» (مجوز CC BY 4.0). **محدودیت‌ها** منبع نه اندازه‌ای می‌دهد نه شکلی.