ก่องเข้า (kong khao) — ក្អមឫស្សីត្បាញលើជើងឈើខ្វែងគ្នា មានគម្របដូចគម្របម្ហូប យកទៅស្រែ

"kong khao ជាធម្មតាត្រូវយកទៅជាមួយពេលធ្វើដំណើរឆ្ងាយពីផ្ទះ ព្រោះវាមានជើងទម្រខ្ពស់ អាចដាក់ក្នុងស្រែដែលមានទឹកលិចបាន ដើម្បីការពារស្រមោចកុំឱ្យឡើងបាយ និងម្ហូប។" (ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร, មជ្ឈមណ្ឌលនរវិទ្យាសិរិន្ធរ, អ្នកនិពន្ធ พิชชา ทองขลิบ (Phitcha Thongkhlip), CC BY 4.0)

ពុះឫស្សីជាបន្ទះ ហើយត្បាញតួរាងក្អមពីរស្រទាប់ ស្រទាប់ក្រៅមានលំនាំលម្អ។

ខ្វែងក្ដារឈើរឹងចម្រុះពីររាង X ហើយចងភ្ជាប់នឹងបាត ឱ្យ kong ឈរបាន។

ត្បាញគម្របរាងដូចគម្របម្ហូប មានគែមពីទងត្នោត ហើយធ្វើរង្វង់ឡើងពីបាតសម្រាប់ខ្សែព្យួរ ឬស្ពាយលើស្មា។

រូបថតពិតនៃ ก่องเข้า (kong khao) ពី พิพิธภัณฑ์พื้นบ้านหนองบัวโคก (Nong Bua Khok Folk Museum) (ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร, មជ្ឈមណ្ឌលនរវិទ្យាសិរិន្ធរ, អ្នកនិពន្ធ พิชชา ทองขลิบ (Phitcha Thongkhlip), CC BY 4.0)

ដាក់បាយដំណើបចំហុយក្នុង kong khao ហើយគ្របគម្រប។ ចំហាយពីបាយចេញយឺតៗ ដូច្នេះបាយនៅក្ដៅយូរ។ ស្ពាយលើស្មាទៅស្រែ ហើយបញ្ឈរវាលើជើងខ្ពស់របស់វាក្នុងស្រែដែលមានទឹកលិច ដើម្បីការពារស្រមោចកុំឱ្យឡើងបាយ និងម្ហូប។

kong khao ធំហៅថា kong khao po ហើយដែលប្រើដាក់បាយចំហុយក្នុងពិធីដឹកស្រូវចូលជង្រុកហៅថា kong khao khwan។ នៅពិធីបុណ្យកឋិន អ្នកភូមិយក kong khao ទៅប្រគេនវត្ត។ ប្រភព៖ មជ្ឈមណ្ឌលនរវិទ្យាសិរិន្ធរ មូលដ្ឋានទិន្នន័យវត្ថុប្រើប្រាស់ប្រចាំថ្ងៃបែបប្រពៃណី "ก่องเข้า" (អាជ្ញាប័ណ្ណ CC BY 4.0)។ **ដែនកំណត់** ប្រភពមិនផ្ដល់ទំហំ ឬលំនាំត្បាញទេ។