Lop Yuen (លបឈរថៃ) — លបឫស្សីឈរត្រង់ មានទ្វារចំហៀងពេញកម្ពស់ បន្ទះបត់ចូលក្នុង ចាប់ត្រីដែលហែលបញ្ច្រាសចរន្ត

«lop yuen ជាស៊ីឡាំងកាត់ត្រង់ទាំងសងខាង។ នៅចំហៀងម្ខាងមានទ្វារពីលើរហូតដល់ក្រោមជាច្រកចូល ធ្វើពីបន្ទះចងជិតៗដូចចំហៀង រួចបត់ចូលក្នុង ដើម្បីឱ្យត្រីលូននិងរេចូលខាងក្នុង។» (ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร, មជ្ឈមណ្ឌលនរវិទ្យាសិរិន្ធរ, អ្នកនិពន្ធ ทำนุ วรธงไชย (Thamnu Worathongchai), CC BY 4.0)

ពុះឫស្សីជាបន្ទះ ហើយចងឱ្យជិត ស្ទើរប៉ះគ្នា លើរង្វង់ដូចលបដេក ជាស៊ីឡាំងកាត់ត្រង់ទាំងសងខាង។ ធ្វើទំហំឱ្យសមនឹងទឹកដែលនឹងដាក់។

នៅចំហៀងម្ខាង ធ្វើទ្វារជាច្រកចូល ពីលើដល់ក្រោម។ ចងបន្ទះឱ្យជិតដូចចំហៀង រួចបត់ចូលក្នុង ឱ្យច្រកចូលចង្អៀត។ លបខ្លះមាន nga wai: ខ្សែចងបន្ទះឱ្យខ្វែងគ្នាជុំវិញទ្វារពីលើដល់ក្រោម។

ធ្វើច្រកចេញនៅខាងលើ បិទដោយរនុកឈើ (mai khat) ដើម្បីបើកហើយចាក់ត្រីចេញ។

រូបថតពិតនៃ ลอบยืน (lop yuen) ពី พิพิธภัณฑ์พื้นบ้านหนองบัวโคก (Nong Bua Khok Folk Museum) (ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร, មជ្ឈមណ្ឌលនរវិទ្យាសិរិន្ធរ, អ្នកនិពន្ធ ทำนุ วรธงไชย (Thamnu Worathongchai), CC BY 4.0)

ដាក់ lop yuen ឈរកាត់ទទឹងចរន្ត នៅច្រកបង្ហូរទឹករវាងភ្លឺស្រែ ឱ្យចំហៀងទល់មុខទ្វារបែរទៅរកចរន្ត ដើម្បីចាប់ត្រីដែលរកចំណីបញ្ច្រាសចរន្ត។ នៅមាត់អូរឬស្រះ ដាក់វាឱ្យឃ្លាតគ្នាល្មម ហើយដឹកនាំត្រីតាមរបង (fueak) ចូលលប។

ឈ្មោះមិនថេរ: តំបន់ខ្លះហៅ sai nang, lop tang ឬ lop yuen តាមរបៀបដាក់។ ទាំងរាងនិងវិធី វាជិតនឹង lop ជាង sai។ ដោយបន្ទះស្ទើរប៉ះគ្នា និងច្រកចូលចង្អៀត វាចាប់ត្រីកំភ្លាញ ត្រីក្រាញ់ ត្រីអណ្ដែង និងកូនត្រីរ៉ស់។ លបតូចៗកម្រឃើញជាងលបដេក។ ប្រយ័ត្នត្រីមានឆ្អឹងស្រួចពេលចាក់ត្រីចេញ។ ប្រភព៖ មជ្ឈមណ្ឌលនរវិទ្យាសិរិន្ធរ មូលដ្ឋានទិន្នន័យវត្ថុប្រើប្រាស់ប្រចាំថ្ងៃបែបប្រពៃណី "ลอบยืน", អ្នកនិពន្ធ ทำนุ วรธงไชย (Thamnu Worathongchai), พิพิธภัณฑ์พื้นบ้านหนองบัวโคก บุรีรัมย์ (Nong Bua Khok Folk Museum, Buriram) (អាជ្ញាប័ណ្ណ CC BY 4.0)។ **ដែនកំណត់** ប្រភពមិនបានផ្ដល់ទំហំ ចំនួនបន្ទះ ឬចំនួនរង្វង់ទេ។