Son (អន្ទាក់ត្រីថៃរាងស្នែង) — បន្ទះឫស្សីត្បាញលើពុម្ពជារាងស្នែង មាត់ធំ ចុងមូល ដាក់នៅចន្លោះភ្លឺស្រែ

«វាធ្វើពីឫស្សីពុះជាបន្ទះរាបស្មើប្រវែងប្រហែល 1 ម៉ែត្រ ហើយត្បាញឱ្យមានរាងលើពុម្ពឈើដែលជាស្នូល; បន្ទះត្រូវដាក់តាមបណ្ដោយពុម្ព រង្វើលឬជិត អាស្រ័យលើប្រភេទនិងទំហំត្រីដែលចង់ចាប់។» (ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร, មជ្ឈមណ្ឌលនរវិទ្យាសិរិន្ធរ, អ្នកនិពន្ធ ทำนุ วรธงไชย (Thamnu Worathongchai), CC BY 4.0)

ពុះឫស្សីជាបន្ទះរាបស្មើប្រវែងប្រហែល 1 ម៉ែត្រ ហើយរៀបចំឫស្សីមូលមួយធ្វើជាពុម្ពសម្រាប់ធ្វើរាងអន្ទាក់។

ដាក់បន្ទះតាមបណ្ដោយពុម្ព រង្វើលឬជិតតាមប្រភេទនិងទំហំត្រីដែលចង់បាន ហើយត្បាញបន្ទះមួយព័ទ្ធជុំឡើងលើ រហូតដល់ក មានប្រវែងប្រហែល 70 cm។

ទាញពុម្ពចេញ ពង្រីកមាត់ឱ្យធំ ត្បាញបន្ទះឱ្យជិតនៅមាត់ ហើយចងគែមឱ្យណែន។

រូបថតពិតនៃ ซ่อน (son) ពី พิพิธภัณฑ์พื้นบ้านหนองบัวโคก (Nong Bua Khok Folk Museum) (ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร, មជ្ឈមណ្ឌលនរវិទ្យាសិរិន្ធរ, អ្នកនិពន្ធ ทำนุ วรธงไชย (Thamnu Worathongchai), CC BY 4.0)

អាចដាក់បានពេញរដូវវស្សា។ ពេលទឹកថ្មីមកដល់ ជីកច្រកបង្ហូរទឹកតូចមួយ ដេកកន្ទុយ son ចូលក្នុងស្រែ ឱ្យមាត់បែរចេញទៅដីភ្លឺ ដើម្បីចាប់ត្រីដែលហែលឡើងចូលស្រែ គ្របដោយស្មៅ ហើយសង្កត់ដោយដី។ ពេលស្រូវទុំលឿង ហើយគេបង្ហូរទឹកចេញ ត្រូវបង្វែរមាត់ទៅរកចរន្ត ព្រោះត្រីកំពុងចេញពីស្រែ។ ដាក់ច្រើនឱ្យឃ្លាតពីគ្នា ហើយទៅមើលញឹកញាប់។

ឈ្មោះ son (លាក់) មកពីការដេកវានៅក្នុងប្រឡាយ ហើយគ្របដោយស្មៅនិងដី ដូចជាលាក់ទុក។ នៅកន្លែងខ្លះ son សម្រាប់តែមួយរដូវវស្សា ធ្វើពីដើម po khi tun ពុះពាក់កណ្ដាល 13 ដើម ប្រវែងប្រហែល 70 cm ដាក់ព័ទ្ធជុំពុម្ពប្រវែងមួយចំអាម និងអង្កត់ផ្ចិត 5 cm ហើយចងដោយវល្លិ som lom។ son មួយអាចចាប់បានត្រីតែមួយពីរក្បាល ដូច្នេះត្រូវទៅមើលញឹកញាប់។ ប្រយ័ត្នត្រីមានឆ្អឹងស្រួចពេលចាក់ចេញ។ ប្រភព៖ មជ្ឈមណ្ឌលនរវិទ្យាសិរិន្ធរ មូលដ្ឋានទិន្នន័យវត្ថុប្រើប្រាស់ប្រចាំថ្ងៃបែបប្រពៃណី "ซ่อน", អ្នកនិពន្ធ ทำนุ วรธงไชย (Thamnu Worathongchai), พิพิธภัณฑ์พื้นบ้านหนองบัวโคก บุรีรัมย์ (Nong Bua Khok Folk Museum, Buriram) (អាជ្ញាប័ណ្ណ CC BY 4.0)។ **ដែនកំណត់** ប្រភពមិនបានផ្ដល់ទំហំពុម្ព ឬទទឹងមាត់ son ឫស្សីទេ។