วี — พัดสานไม้ไผ่ใบกลม 50 ซม. ขอบหวาย ไม้ขวางสองหน้า ด้ามไม้ไผ่ โบกลมแยกข้าวลีบ

"ชาวนาที่ยืนรายรอบถือวีอยู่นั้นจะโบกวีไปมาทำให้เกิดลม เรียกว่า การรำวี" (ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร ผู้เขียน พิชชา ทองขลิบ, CC BY 4.0)

จักตอกผิวไม้ไผ่ สานลายขัดทึบจากตรงกลางขยายออกรอบนอก เป็นวงกลมหรือวงรี กว้างประมาณ 50 ซม.

เก็บริมด้วยขอบไม้ไผ่ ถักหวายยึดให้แน่น วางไม้ไผ่ขวางทาบตามเส้นผ่านศูนย์กลางทั้งด้านหน้าและด้านหลัง ร้อยหวายมัดไม้ทั้งสองด้านให้ติดกัน

ใช้ลำไม้ไผ่ขนาดมือกำรอบ ทาบจากขอบบนสุดของวี ยื่นเลยขอบล่างออกไปอีกประมาณ 50 ซม. เป็นด้ามจับ ร้อยหวายถักยึด

ภาพวีจริงและการรำวีที่ลานข้าว (ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร ผู้เขียน พิชชา ทองขลิบ, CC BY 4.0)

หลังนวดข้าว ใช้ไม้คันฉายสงฟางออก ชักข้าวเปลือกมากองรวมกัน ใช้พลั่วสาดข้าวขึ้นไปในอากาศ คนที่ยืนรอบโบกวีให้เกิดลม ข้าวลีบและเศษฟางลอยไปตามลม ข้าวเปลือกดีหนักกว่าตกลงกองที่ลาน เลือกสาดข้าวตอนลมพัด ฟังเสียงกังหันลมเป็นสัญญาณ

ก่อนมีวี ชาวนาใช้ใบตาลเป็นพัด ต่อมาใช้กระด้งพัดกันหลายคน ปัจจุบันมีเครื่องวีแบบใบพัดหมุนด้วยแรงคนหรือเครื่องจักร การใช้วีพัดด้วยแรงคนจึงไม่นิยมแล้ว ระวังมีดขณะจักตอก แหล่งข้อมูล: ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร ฐานข้อมูลเครื่องมือเครื่องใช้พื้นบ้าน "วีข้าว" ผู้เขียน พิชชา ทองขลิบ (สัญญาอนุญาต CC BY 4.0) **ข้อจำกัด** แหล่งข้อมูลไม่ให้ความกว้างตอก ไม่มีรายการสินค้าสำหรับหวาย จึงระบุไว้ในข้อความ