ศิลปะ
ความงามและสุขภาพ
งานฝีมือ
วัฒนธรรมและประวัติศาสตร์
ความบันเทิง
สิ่งแวดล้อม
อาหารและเครื่องดื่ม
วิศวกรรมย้อนรอย
วิทยาศาสตร์
กีฬา
เทคโนโลยี
อุปกรณ์สวมใส่
การกลั่นน้ำมันสนจากยางสน — ตัวทำละลายสำคัญของการวาดภาพสีน้ำมัน
English
Charlie

สร้างโดย

Charlie

22. พฤษภาคม 2026DE
114
0
0
2
0

การกลั่นน้ำมันสนจากยางสน — ตัวทำละลายสำคัญของการวาดภาพสีน้ำมัน

น้ำมันสน (spirits of turpentine, oil of turpentine) คือน้ำมันหอมระเหยที่ได้จากการกลั่นด้วยไอน้ำของยางสน (oleoresin หรือยางดิบ 'gum turpentine') ที่กรีดจากต้นสนที่ยังมีชีวิต เป็นตัวทำละลายและตัวเจือจางสีหลักสำหรับการวาดภาพสีน้ำมันตั้งแต่เทคนิคนี้ถูกพัฒนาขึ้นในศตวรรษที่ 15 และยังคงเป็นเช่นนั้นจนถึงปัจจุบัน น้ำมันสนช่วยทำให้สีน้ำมันมีความข้นที่เหมาะแก่การใช้งาน ละลายเรซินของวานิช (damar, mastic, copal) ทำความสะอาดแปรง และระเหยออกจากชั้นสีได้อย่างสะอาดโดยไม่หลงเหลือคราบ ส่วนที่เหลืออยู่ในเครื่องกลั่นหลังการกลั่นคือโรซิน (colophony) ซึ่งเป็นเรซินสีอำพันที่แข็งและเปราะ ใช้ทำคันชักไวโอลิน ฟลักซ์สำหรับบัดกรี วานิช และสารเคลือบกระดาษ

กระบวนการกลั่นเป็นหนึ่งในกระบวนการที่เก่าแก่และเรียบง่ายที่สุดในวิชาเคมี: ยางดิบถูกให้ความร้อนพร้อมน้ำในเครื่องกลั่น (ตามธรรมเนียมทำจากทองแดง) น้ำมันสนและน้ำจะกลั่นร่วมกันเป็นไอ ไอนั้นถูกควบแน่นในท่อขดที่เรียกว่า 'worm' และน้ำมันสนจะถูกแยกออกจากน้ำที่ควบแน่นด้วยการรินออก (น้ำมันสนจะลอยอยู่บนผิวน้ำ) กระบวนการนี้ให้ผลิตภัณฑ์มีค่าสองอย่าง คือน้ำมันสนและโรซิน จากทรัพยากรที่ต่ออายุได้แหล่งเดียว

SAFETY WARNING: ไอน้ำมันสน HIGHLY FLAMMABLE และควันของมันก่อให้เกิดการระคายเคืองต่อดวงตา ปอด และผิวหนัง การกลั่นต้องดำเนินการ OUTDOORS หรือในพื้นที่ที่มีการระบายอากาศดีมาก ห่างจากเปลวไฟหรือแหล่งประกายไฟใด ๆ (ใช้เตาไฟฟ้าหรือการให้ความร้อนทางอ้อม ไม่ใช้หัวเผาแก๊ส) อุปกรณ์กลั่นทำงานที่อุณหภูมิ 150-180°C สวมถุงมือที่ทนต่อสารเคมีและแว่นตานิรภัย เตรียมถังดับเพลิงและถังทรายให้พร้อม ห้ามทิ้งเครื่องกลั่นที่กำลังทำงานโดยไม่มีคนดูแล ห้ามปิดผนึกเครื่องกลั่นให้สนิท เพราะความดันที่สะสมอาจทำให้เกิดการระเบิดรุนแรง

ระดับกลาง
3-4 ชั่วโมง (ระยะเวลาทำงานจริง)

คำแนะนำ

1

การเตรียมความปลอดภัยและการตรวจสอบอุปกรณ์

MANDATORY SAFETY: ติดตั้ง OUTDOORS หรือในพื้นที่ที่มีการระบายอากาศดีมาก ห่างจากอาคารและแหล่งจุดระเบิด ไอทินเนอร์เป็นไอที่หนักกว่าอากาศ ติดไฟได้ง่ายมาก และสะสมอยู่ที่ระดับพื้นดิน ใช้เตาให้ความร้อนไฟฟ้าหรืออ่างทรายสำหรับการให้ความร้อน — NEVER ใช้หัวเผาแก๊สหรือเปลวไฟเปิดใกล้เครื่องกลั่น สวมถุงมือทนสารเคมีและแว่นตานิรภัย เตรียมถังดับเพลิง (ชนิดผงเคมีแห้ง) และถังทรายไว้ในระยะเอื้อมถึง ตรวจสอบให้แน่ใจว่าชุดอุปกรณ์กลั่นไม่มีส่วนที่ปิดผนึกไว้ — เครื่องกลั่นต้องสามารถระบายได้ ระบบที่ปิดผนึกภายใต้ความร้อนอาจระเบิดได้ ตรวจสอบรอยต่อและการเชื่อมต่อทั้งหมดว่ามีการรั่วซึมหรือไม่ก่อนให้ความร้อน

เครื่องมือที่ต้องใช้:

แว่นครอบตากันสารเคมีกระเด็นแว่นครอบตากันสารเคมีกระเด็น
ถุงมือกันสารเคมีถุงมือกันสารเคมี
2

เติมยางสนและน้ำลงในเครื่องกลั่น

วางยางสนดิบ (oleoresin) 1 กก. ลงในเครื่องกลั่นทองแดงแบบอัลเอมบิกหรือขวดกลั่นแก้ว เติมน้ำ 500 ml น้ำทำหน้าที่เป็นตัวพาสำหรับการกลั่นด้วยไอน้ำ โดยน้ำมันสนจะกลั่นร่วมกับไอน้ำที่อุณหภูมิต่ำกว่าจุดเดือดปกติของมัน (ซึ่งจะอยู่ที่ 150-180°C หากกลั่นแยกเพียงอย่างเดียว) ไม่ควรเติมสารในเครื่องกลั่นเกินสองในสามของความจุ เพราะยางสนจะเกิดฟองขณะถูกความร้อนและต้องการพื้นที่ว่าง เชื่อมท่อควบแน่นหรือท่อต่อกับคอยล์ควบแน่น (เรียกว่า 'worm') ซึ่งควรทำให้เย็นด้วยน้ำเย็นที่ไหลผ่านหรือแช่ในถังน้ำเย็น วางภาชนะรองรับที่ปลายทางออกของตัวควบแน่น

วัสดุสำหรับขั้นตอนนี้:

ยางสนยางสน1 กก.

เครื่องมือที่ต้องใช้:

หม้อกลั่นทองแดงหม้อกลั่นทองแดง
ขวดแก้วมีฝาขวดแก้วมีฝา
3

ให้ความร้อนและกลั่น

ให้ความร้อนอย่างอ่อนและสม่ำเสมอ เมื่ออุณหภูมิสูงขึ้น เรซินจะอ่อนตัวและละลายในน้ำร้อน ที่ประมาณ 100°C ไอน้ำเริ่มพาไอของน้ำมันสนขึ้นผ่านหัวกลั่นและเข้าสู่คอนเดนเซอร์ ส่วนผสมของน้ำและน้ำมันสนเริ่มหยดจากทางออกของคอนเดนเซอร์ลงสู่ภาชนะรองรับ ของเหลวที่กลั่นได้ควรไหลเป็นหยดช้าและสม่ำเสมอ ไม่ใช่เป็นสาย หากไหลเร็วเกินไป ให้ลดความร้อนลง น้ำมันสนจะลอยเป็นชั้นใสอมเหลืองอ่อนอยู่เหนือน้ำที่ควบแน่น กลั่นต่อไปจนไม่มีหยดน้ำมันปรากฏในของเหลวที่กลั่นได้อีก โดยทั่วไปใช้เวลา 1-2 ชั่วโมงสำหรับเรซิน 1 กก. ผลผลิตประมาณ 15-25% ของน้ำมันสนโดยน้ำหนักของเรซินดิบ

4

แยกน้ำมันสนออกจากน้ำ

ปล่อยให้น้ำกลั่นที่เก็บรวบรวมได้ตกตะกอนในโถแก้ว น้ำมันสน (ความหนาแน่นประมาณ 0.86 g/ml) จะลอยอยู่บนผิวน้ำอย่างชัดเจน ค่อยๆ รินหรือดูดชั้นน้ำมันสนออกไปใส่ขวดแก้วที่สะอาดและแห้ง น้ำมันสนควรมีลักษณะใสเหมือนน้ำจนถึงเหลืองอ่อน มีกลิ่น 'สน' ที่เฉียบ สะอาด และเป็นเอกลักษณ์ หากมีความขุ่น ให้ทิ้งไว้ค้างคืน หยดน้ำที่หลงเหลืออยู่จะตกตะกอนออกมา เก็บในขวดแก้วสีเข้มที่ปิดสนิทให้พ้นจากความร้อนและแสง น้ำมันสนบริสุทธิ์เป็นตัวทำละลายที่ยอดเยี่ยมสำหรับสีน้ำมัน เรซินวาร์นิช (ดามาร์, มาสติก) และขี้ผึ้งผึ้ง มันระเหยจนหมดโดยไม่เหลือคราบตกค้าง

เครื่องมือที่ต้องใช้:

ขวดแก้วมีฝาขวดแก้วมีฝา
5

เก็บกากยางสน

เมื่อการกลั่นเสร็จสมบูรณ์ ให้ปล่อยให้เครื่องกลั่นเย็นลงก่อนเปิด กากที่เหลือในเครื่องกลั่นคือยางสน (colophony) ซึ่งเป็นเรซินสีอำพันใสที่แข็ง เปราะ และแตกง่าย ขณะที่ยังอุ่นและเป็นของเหลว ให้เทผ่านตะแกรงหยาบอย่างระมัดระวัง (เพื่อกำจัดเปลือกไม้ สิ่งสกปรก และเศษแมลง) ลงในแม่พิมพ์หรือบนพื้นผิวที่ไม่ติด เมื่อเย็นลง ยางสนจะแข็งตัวเป็นของแข็งคล้ายแก้วที่แตกเมื่อถูกกระแทก ยางสนมีคุณค่าในตัวเอง เป็นวัสดุที่ใช้ถูกับคันชักไวโอลิน ใช้เป็นฟลักซ์สำหรับการบัดกรี เติมลงในวานิชเพื่อให้แข็งขึ้น และใช้ทำให้กระดาษแข็งตัว จากน้ำมันสนดิบ 1 กิโลกรัม ควรได้น้ำมันสนเทอร์เพนไทน์ประมาณ 150-250 กรัม และยางสนประมาณ 700-800 กรัม

เครื่องมือที่ต้องใช้:

ผ้าขาวบางเนื้อละเอียดผ้าขาวบางเนื้อละเอียด

วัสดุ

1
  • ตัวยึดตำแหน่ง

เครื่องมือที่จำเป็น

5

CC0 สาธารณสมบัติ

พิมพ์เขียวนี้เผยแพร่ภายใต้ CC0 คุณสามารถคัดลอก แก้ไข แจกจ่าย และใช้งานผลงานนี้เพื่อวัตถุประสงค์ใดก็ได้ โดยไม่ต้องขออนุญาต

สนับสนุนเมกเกอร์โดยซื้อสินค้าผ่านพิมพ์เขียวของพวกเขา ซึ่งพวกเขาจะได้รับ ค่าคอมมิชชันเมกเกอร์ ที่ผู้ขายกำหนด หรือสร้างเวอร์ชันใหม่ของพิมพ์เขียวนี้และรวมเป็นการเชื่อมต่อในพิมพ์เขียวของคุณเพื่อแบ่งรายได้

การสนทนา

(0)

เข้าสู่ระบบ เพื่อร่วมการสนทนา

กำลังโหลดความคิดเห็น...