ศิลปะ
ความงามและสุขภาพ
งานฝีมือ
วัฒนธรรมและประวัติศาสตร์
ความบันเทิง
สิ่งแวดล้อม
อาหารและเครื่องดื่ม
วิศวกรรมย้อนรอย
วิทยาศาสตร์
กีฬา
เทคโนโลยี
อุปกรณ์สวมใส่
การทำอัลตรามารีนจากลาพิสลาซูลี — การสกัดสีฟ้าที่มีค่าที่สุดในประวัติศาสตร์
English
Charlie

สร้างโดย

Charlie

22. พฤษภาคม 2026DE
126
0
0
6
0

การทำอัลตรามารีนจากลาพิสลาซูลี — การสกัดสีฟ้าที่มีค่าที่สุดในประวัติศาสตร์

อัลตรามารีนธรรมชาติ — สีน้ำเงินแท้ที่สกัดจากหินลาพิสลาซูลี — เป็นสีที่มีราคาแพงและเป็นที่ต้องการมากที่สุดในประวัติศาสตร์ศิลปะ ตั้งแต่ศตวรรษที่ 6 จนถึงศตวรรษที่ 19 อัลตรามารีนมีมูลค่าตามน้ำหนักมากกว่าทองคำอย่างแท้จริง ชื่อนี้มาจากภาษาละติน 'ultramarinus' (เหนือทะเล) เพราะหินถูกนำเข้ามายังยุโรปจากเหมืองในบาดัคชานในอัฟกานิสถานปัจจุบัน ซึ่งเป็นแหล่งสำคัญแห่งเดียวในโลกโบราณ เกรดที่ดีที่สุดของอัลตรามารีนถูกสงวนไว้สำหรับเรื่องราวศักดิ์สิทธิ์ที่สุดในภาพวาดยุคกลางและยุคเรอเนสซองส์ เสื้อคลุมสีน้ำเงินของพระแม่มารีเกือบทั้งหมดถูกวาดด้วยอัลตรามารีน

ความท้าทายในการทำอัลตรามารีนคือ ลาพิสลาซูลีไม่ใช่แร่ธาตุชนิดเดียว แต่เป็นหินที่ประกอบด้วยลาซูไรต์ (แร่สีน้ำเงิน ซึ่งเป็นเทคโตซิลิเกตในตระกูลโซดาไลต์) แคลไซต์ (สีขาว) ไพไรต์ (จุดโลหะสีทอง) และสิ่งเจือปนซิลิเกตสีเทาต่างๆ การบดหินเพียงอย่างเดียวจะได้สีน้ำเงินอมเทาหม่นเพราะแร่สีขาวและสีเทาทำให้สีน้ำเงินจางลง ความก้าวหน้าที่พัฒนาโดยช่างฝีมือในยุคกลาง (อธิบายครั้งแรกโดยเซนนิโน เชนนินีในหนังสือ Libro dell'Arte ราวปี ค.ศ. 1390) คือวิธี 'pasta' โดยนำหินที่บดแล้วผสมเป็นเนื้อแป้งที่นวดได้จากยางสนที่หลอมละลาย ขี้ผึ้ง และน้ำมันลินซีด จากนั้นนวดในน้ำด่างอุ่น อนุภาคลาซูไรต์สีน้ำเงินจะถูกชะออกจากแป้ง ในขณะที่สิ่งเจือปนยังคงติดอยู่ในเนื้อเหนียว

การนวดครั้งแรกให้อัลตรามารีนที่ละเอียดและสดใสที่สุด ('ultramarino fino') การนวดครั้งต่อๆ มาให้เกรดที่จางลงตามลำดับ ('secondi', 'ceneri') แม้แต่เกรดที่จางที่สุดก็ยังมีค่า กระบวนการนี้ใช้แรงงานมาก สิ้นเปลือง (สีน้ำเงินสูญเสียไปมาก) และต้องใช้วัตถุดิบราคาแพง ซึ่งเป็นเหตุผลที่ทำให้อัลตรามารีนมีราคาสูงมาก และเหตุใดการทดแทนด้วยสังเคราะห์ (ประดิษฐ์ในปี ค.ศ. 1826 โดยฌ็อง-บาติสต์ กีเมต์) จึงเป็นหนึ่งในความสำเร็จที่โด่งดังที่สุดของวิชาเคมีในศตวรรษที่ 19

ขั้นสูง
3-4 ชั่วโมงขณะปฏิบัติงาน, 3 วันทั้งหมด

คำแนะนำ

1

บดลาพิส ลาซูลีให้เป็นผงละเอียด

เริ่มด้วยหินลาพิส ลาซูลี 50-100 กรัม เลือกชิ้นที่มีสีน้ำเงินสดใสที่สุดและมีแคลไซต์สีขาวน้อยที่สุด บดให้เป็นชิ้นเล็กๆ ด้วยค้อน จากนั้นบดเป็นผงละเอียดในครกและสากหิน ยิ่งบดละเอียดเท่าไร การสกัดยิ่งดีขึ้นเท่านั้น ในขั้นตอนนี้ ผงจะมีสีน้ำเงินหม่นอมเทา เนื่องจากแคลไซต์และสิ่งเจือปนอื่นๆ ที่ผสมอยู่กับลาซูไรต์ การบดนี้ใช้เวลา 30-60 นาทีของการทำงานหนัก ผงควรผ่านตะแกรงร่อนละเอียด

วัสดุสำหรับขั้นตอนนี้:

ก้อนลาพิสลาซูลีก้อนลาพิสลาซูลี100 ก.

เครื่องมือที่ต้องใช้:

ครกและสากหินครกและสากหิน
ตะแกรงร่อนตาถี่ตะแกรงร่อนตาถี่
2

เตรียมเพสต์เรซิน-ขี้ผึ้ง

หลอมรวมเรซินสน 60 กรัม ขี้ผึ้ง 30 กรัม และน้ำมันลินซีด 30 กรัม เข้าด้วยกันในหม้อบนไฟอ่อน คนจนเข้ากันสนิทเป็นมวลเหนียวเนียนละเอียด นี่คือ 'pasta' เมทริกซ์เหนียวที่จะดักจับสิ่งเจือปนขณะปล่อยลาซูไรต์สีน้ำเงินออกมา สัดส่วนอาจแตกต่างกันได้ แต่เรซินต้องเป็นส่วนหลัก เพราะให้ความเหนียวที่ยึดแคลไซต์และแร่สีเทาไว้ ปล่อยให้ส่วนผสมเย็นลงจนอุ่นแต่ยังนิ่มพอให้นวดได้ ประมาณ 40-50°C

วัสดุสำหรับขั้นตอนนี้:

ยางสนยางสน60 ก.
เม็ดขี้ผึ้งเม็ดขี้ผึ้ง30 ก.
น้ำมันลินสีดน้ำมันลินสีด30 มล.

เครื่องมือที่ต้องใช้:

หม้อต้มซุปใบใหญ่หม้อต้มซุปใบใหญ่
เครื่องชั่งดิจิทัลสำหรับครัวเครื่องชั่งดิจิทัลสำหรับครัว
3

ผสมผงลาพิสลาซูลีลงในเนื้อแป้ง

ขณะที่เนื้อแป้งยังอุ่นและนุ่มอยู่ ให้นวดผงลาพิสลาซูลีที่บดละเอียดลงไป นวดให้ทั่วเป็นเวลา 10-15 นาทีจนผงสีน้ำเงินกระจายตัวสม่ำเสมอทั่วทั้งก้อนเหนียว เนื้อแป้งจะเปลี่ยนเป็นสีน้ำเงินเทาหม่น ปั้นเป็นก้อนกลม พักเนื้อแป้งไว้ 3 วันที่อุณหภูมิห้อง ช่วงการ 'พัก' นี้ทำให้เรซินซึมเข้าไปในอนุภาคแร่อย่างสมบูรณ์และยึดเกาะกับแคลไซต์และสิ่งเจือปน ทำให้การแยกมีประสิทธิภาพมากขึ้น

4

นวดใต้น้ำอุ่นที่มีด่าง

เตรียมสารละลายน้ำอุ่น (40°C) ผสมโซเดียมคาร์บอเนต (เถ้าโซดา) 10 กรัมต่อลิตร ซึ่งเป็นสารละลายด่างอ่อนที่ช่วยปลดปล่อยอนุภาคสีน้ำเงิน วางก้อนเพสต์ที่พักไว้ลงในชามขนาดใหญ่แล้วเทน้ำอุ่นที่มีด่างลงไป เริ่มนวดเพสต์ใต้น้ำ — บีบ พับ กด น้ำจะกลายเป็นสีน้ำเงินสดใสขณะที่อนุภาคลาซูไรต์ละลายออกจากเพสต์ ในขณะที่แคลไซต์สีขาวและแร่สีเทายังคงติดอยู่ในเนื้อเรซินที่เหนียว นวดต่อเป็นเวลา 10-15 นาทีจนน้ำมีสีเข้ม

วัสดุสำหรับขั้นตอนนี้:

โซเดียมคาร์บอเนต (โซดาแอช)โซเดียมคาร์บอเนต (โซดาแอช)10 ก.
5

เก็บการสกัดครั้งแรก — เกรดที่ละเอียดที่สุด

เทน้ำสีน้ำเงินลงในภาชนะแก้วที่สะอาด โดยระวังไม่ให้เนื้อแป้งติดไปด้วย การสกัดครั้งแรกนี้ให้อัลตramarine ที่ละเอียดและสดใสที่สุด — 'ultramarino fino' ปล่อยน้ำสีน้ำเงินทิ้งไว้โดยไม่รบกวนเป็นเวลาหลายชั่วโมงหรือข้ามคืน สารสีน้ำเงินจะตกตะกอนลงสู่ก้นภาชนะ จากนั้นเทน้ำใสด้านบนทิ้ง ตะกอนที่เหลือคือผงอัลตramarine บริสุทธิ์ ทำการนวดซ้ำด้วยน้ำด่างอุ่นสดอีก 2-3 ครั้ง — การสกัดแต่ละครั้งจะให้เกรดที่จางลง การล้างครั้งที่สองคือ 'secondi' (คุณภาพดี) ครั้งที่สามคือ 'ceneri' (สีน้ำเงินจางคล้ายเถ้า ยังใช้ได้)

เครื่องมือที่ต้องใช้:

โหลแก้วโหลแก้ว
6

อบแห้งและเก็บเม็ดสีอัลตรามารีน

รินน้ำใสที่เหลืออยู่ออกจากแต่ละชั้นที่ตกตะกอนแล้ว ทาเม็ดสีที่เปียกลงบนพื้นผิวแก้วที่สะอาดเพื่อให้แห้งสนิท ชั้นที่ละเอียดที่สุดจะเป็นสีน้ำเงินสดใสและเข้มลึก คืออัลตรามารีนแท้ที่จิตรกรในยุคกลางให้คุณค่าเหนือเม็ดสีอื่นทั้งหมด ชั้นที่สองเป็นสีน้ำเงินที่อ่อนกว่าแต่ยังคงสวยงาม ชั้นที่สามจะซีดแต่มีประโยชน์สำหรับท้องฟ้าและบริเวณที่สว่าง เก็บแต่ละชั้นแยกกันในขวดแก้วที่ปิดสนิท อัลตรามารีนธรรมชาติทนต่อแสง มีเสถียรภาพทางเคมี และเข้ากันได้กับสารยึดเกาะทุกชนิด จากลาพิสลาซูลี 100 กรัมที่มีคุณภาพดี คาดว่าจะได้เม็ดสีอัลตรามารีนรวมกัน 10-25 กรัม

วัสดุ

5

เครื่องมือที่จำเป็น

5

CC0 สาธารณสมบัติ

พิมพ์เขียวนี้เผยแพร่ภายใต้ CC0 คุณสามารถคัดลอก แก้ไข แจกจ่าย และใช้งานผลงานนี้เพื่อวัตถุประสงค์ใดก็ได้ โดยไม่ต้องขออนุญาต

สนับสนุนเมกเกอร์โดยซื้อสินค้าผ่านพิมพ์เขียวของพวกเขา ซึ่งพวกเขาจะได้รับ ค่าคอมมิชชันเมกเกอร์ ที่ผู้ขายกำหนด หรือสร้างเวอร์ชันใหม่ของพิมพ์เขียวนี้และรวมเป็นการเชื่อมต่อในพิมพ์เขียวของคุณเพื่อแบ่งรายได้

การสนทนา

(0)

เข้าสู่ระบบ เพื่อร่วมการสนทนา

กำลังโหลดความคิดเห็น...