ศิลปะ
ความงามและสุขภาพ
งานฝีมือ
วัฒนธรรมและประวัติศาสตร์
ความบันเทิง
สิ่งแวดล้อม
อาหารและเครื่องดื่ม
วิศวกรรมย้อนรอย
วิทยาศาสตร์
กีฬา
เทคโนโลยี
อุปกรณ์สวมใส่
การทำสีดำจากเถาองุ่น — การเผาเถาองุ่นให้เป็นสีน้ำเงินดำเย็นแบบจิตรกรคลาสสิก
English
Charlie

สร้างโดย

Charlie

22. พฤษภาคม 2026DE
84
0
0
2
0

การทำสีดำจากเถาองุ่น — การเผาเถาองุ่นให้เป็นสีน้ำเงินดำเย็นแบบจิตรกรคลาสสิก

สีดำเถาองุ่น (ละติน: atramentum, ฝรั่งเศส: noir de vigne, เยอรมัน: Rebenschwarz) เป็นสีผงดำโทนเย็นและนุ่ม ผลิตจากการเผาเถาองุ่นแห้งในภาชนะปิดสนิท เป็นหนึ่งในสีดำคาร์บอนจากพืชที่เก่าแก่และละเอียดที่สุด แตกต่างจากสีดำกระดูก (ซึ่งมีแคลเซียมฟอสเฟต) และสีดำควัน (ซึ่งคือเขม่าที่เก็บรวบรวมได้) สีดำเถาองุ่นเป็นคาร์บอนอสัณฐานเกือบบริสุทธิ์ จึงให้โทนสีน้ำเงินดำอ่อนเย็นที่จิตรกรให้คุณค่ามาตั้งแต่สมัยโบราณ

พลินีผู้อาวุโสอธิบายการผลิตสีดำเถาองุ่นในหนังสือ Natural History (ศตวรรษที่ 1 ซีอี) และเซนนิโน เซนนินี อธิบายวิธีเตรียมไว้ในหนังสือ Il Libro dell'Arte (ราวปี 1400) สีนี้เป็นสีมาตรฐานบนจานสีของจิตรกรยุโรปตลอดยุคกลางและยุคเรเนสซองส์ โทนเย็นทำให้เป็นสีดำที่นิยมใช้ผสมเป็นสีเทาเย็น สีเทาอมน้ำเงิน และการผสมสีเชิงทัศนะ ซึ่งสีดำอุ่น (เช่นสีดำกระดูก) จะเปลี่ยนเฉดสีไปในทางที่ไม่พึงประสงค์ สีดำเถาองุ่นผสมกับสีขาวให้สีเทาที่เย็นและเป็นกลางที่สุดในบรรดาสีดำดั้งเดิมทั้งหมด

กระบวนการนี้โดยหลักการเหมือนกับการทำถ่านไม้ วัสดุอินทรีย์แห้งถูกให้ความร้อนในสภาวะที่ไม่มีออกซิเจน (ไพโรไลซิส) ทำให้ไม้ เซลลูโลส และลิกนินกลายเป็นคาร์บอนเกือบบริสุทธิ์ เถาองุ่นให้คาร์บอนที่ละเอียดและนุ่มเป็นพิเศษ เนื่องจากโครงสร้างเซลล์ที่มีรูพรุนของเถา ถ่านที่ได้มีน้ำหนักเบา บดง่าย และให้ผงสีที่เรียบและสม่ำเสมอ ก้านพืชบางและเป็นเนื้อไม้อื่น ๆ (กิ่งหลิว เมล็ดพีช เมล็ดเชอร์รี) ก็สามารถเผาด้วยวิธีเดียวกันได้ แต่เถาองุ่นยังคงเป็นแหล่งวัตถุดิบที่คลาสสิกและนิยมที่สุดสำหรับสีดำของจิตรกร

เริ่มต้น
2-3 ชั่วโมงขณะเผาไหม้ จากนั้นทิ้งให้เย็นข้ามคืน

คำแนะนำ

1

เก็บรวบรวมและทำให้กิ่งองุ่นแห้ง

เก็บรวบรวมกิ่งตัดแต่งองุ่น ซึ่งเป็นกิ่งที่ตัดออกประจำปีในช่วงพักตัวฤดูหนาว เลือกชิ้นที่มีเส้นผ่านศูนย์กลาง 1-2 ซม. แล้วตัดเป็นท่อนยาว 10-15 ซม. กิ่งองุ่นสดมีความชื้นอยู่มาก จึงต้องทำให้แห้งสนิทก่อนนำไปเผาเป็นถ่าน โดยวางซ้อนกันอย่างหลวม ๆ ในพื้นที่แห้งและมีอากาศถ่ายเท เป็นเวลา 2-4 สัปดาห์ จนเนื้อไม้หักได้อย่างสะอาดแทนที่จะโค้งงอ อีกทางเลือกหนึ่งคือใช้กิ่งที่แห้งสนิทดีแล้วจากการตัดแต่งของปีก่อน คุณต้องใช้กิ่งองุ่นแห้งประมาณ 500 กรัม เพื่อให้ได้เม็ดสีสำเร็จรูป 60-80 กรัม (น้ำหนักที่สูญเสียระหว่างการเผาเป็นถ่านคือ 80-85%)

วัสดุสำหรับขั้นตอนนี้:

กิ่งเถาองุ่นที่ตัดแต่ง (แห้ง)กิ่งเถาองุ่นที่ตัดแต่ง (แห้ง)500 ก.
2

บรรจุให้แน่นในภาชนะปิดผนึก

บรรจุกิ่งเถาองุ่นแห้งให้แน่นในถ้วยดินเผาทนไฟหรือหม้อเซรามิกหนา ยิ่งบรรจุแน่นเท่าไร อากาศที่ถูกกักไว้ข้างในก็ยิ่งน้อยลง และการเผาถ่านก็จะสม่ำเสมอมากขึ้น ปิดฝาด้วยการผสมดินเหนียวกับน้ำ กดให้แน่นเข้าไปในทุกช่องว่างเพื่อให้เกิดการปิดผนึกที่ไม่ให้อากาศผ่านได้ เจาะรูระบายอากาศขนาดเล็ก (2-3 มม.) ไว้หนึ่งรู เพื่อให้ก๊าซจากการไพโรไลซิสระบายออกได้ การปิดผนึกนี้สำคัญมาก หากออกซิเจนเข้าไปในภาชนะ เถาองุ่นจะเผาไหม้กลายเป็นเถ้าสีเทาแทนที่จะกลายเป็นคาร์บอนสีดำ

วัสดุสำหรับขั้นตอนนี้:

ดินทนไฟดินทนไฟ100 ก.

เครื่องมือที่ต้องใช้:

เบ้าหลอมดินทนไฟเบ้าหลอมดินทนไฟ
3

เผาที่อุณหภูมิ 300-500°C เป็นเวลา 1-2 ชั่วโมง

วางถ้วยเบ้าหลอมที่ปิดผนึกแล้วลงในเตาถ่านหรือกองไฟแบบเปิด และเพิ่มอุณหภูมิให้ถึง 300-500°C คงอุณหภูมิไว้เป็นเวลา 1-2 ชั่วโมง ระหว่างการไพโรไลซิส ควันและก๊าซระเหยจะระบายออกทางรูระบาย ในตอนแรกเป็นสีขาว (ไอน้ำ) จากนั้นเป็นสีเหลืองอมน้ำตาล (น้ำมันดินและน้ำมัน) และสุดท้ายบางและอมฟ้า เมื่อควันบางลงจนแทบไม่เหลือ แสดงว่าการทำถ่านเสร็จสมบูรณ์ เถาวัลย์จะกลายเป็นถ่านที่อุณหภูมิต่ำกว่ากระดูก เพราะเป็นวัสดุจากพืชล้วนที่ไม่มีองค์ประกอบแร่ธาตุ อย่าให้ความร้อนเกิน 500°C เพราะอุณหภูมิที่สูงเกินไปจะทำให้อนุภาคคาร์บอนหดตัว และอาจได้ถ่านที่แข็งกว่าและบดได้ยากกว่า

วัสดุสำหรับขั้นตอนนี้:

ฟืนไม้เนื้อแข็งฟืนไม้เนื้อแข็ง3 กก.

เครื่องมือที่ต้องใช้:

เตาเบ้าหลอมใช้ถ่านเตาเบ้าหลอมใช้ถ่าน
คีมคีบเบ้าหลอมคีมคีบเบ้าหลอม
4

เย็นตัวจนสนิทแล้วตรวจสอบถ่าน

ปล่อยให้เตาหลอมและถ้วยหลอมเย็นตัวจนสนิทก่อนเปิด — อย่างน้อย 6-8 ชั่วโมงหรือข้ามคืน ถ่านร้อนจะติดไฟทันทีเมื่อสัมผัสอากาศ เมื่อเย็นแล้วให้ทำลายผนึกดินเหนียวและถอดฝาออก กิ่งเถาองุ่นที่เผาควรมีสีดำสนิทสม่ำเสมอ มีน้ำหนักเบา และยังคงรูปร่างเดิมของเถาองุ่น เมื่อใช้นิ้วบีบควรแตกออกง่ายเป็นผงสีดำเขม่าละเอียด หากชิ้นใดมีสีน้ำตาล แสดงว่าเผาไม่ถึงที่ (ให้เผาซ้ำ) หากเป็นสีเทาและเป็นผงร่วน แสดงว่ามีอากาศเข้ามามากเกินไปและวัสดุกลายเป็นเถ้า (ให้ทิ้ง)

5

บดให้เป็นผงสีที่ละเอียด

บดถ่านเถาองุ่นในครกและสากบด เป็นถ่านที่นุ่มมากและจะแตกตัวเป็นผงสีดำละเอียดฟูได้อย่างรวดเร็ว ย้ายไปยังแผ่นกระจกและบดด้วยลูกบดแก้ว โดยเติมน้ำไม่กี่หยดเพื่อควบคุมฝุ่นที่ละเอียดมาก (ผงสีดำจากเถาองุ่นที่แห้งจะลอยฟุ้งในอากาศได้ง่าย) บดต่อไปจนผงเรียบเนียนและสม่ำเสมอทั้งหมด จากนั้นร่อนผ่านตะแกรงละเอียดเพื่อกำจัดเศษถ่านที่ไม่ไหม้สมบูรณ์ ผงสีดำเถาองุ่นที่เสร็จแล้วมีน้ำหนักเบา นุ่ม และดำเข้มมาก พร้อมโทนสีน้ำเงินเย็น เก็บในโหลแก้วที่ปิดสนิท พร้อมผสมกับสารยึดเกาะชนิดใดก็ได้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในงานจิตรกรรมสีน้ำมันที่ให้ค่าสูงสำหรับการทาซ้อนโทนเย็นและการผสมสีเทาที่เป็นกลางที่สุดเมื่อรวมกับตะกั่วขาวหรือไทเทเนียมขาว

เครื่องมือที่ต้องใช้:

ครกและสากครกและสาก
แท่งบดแก้วแท่งบดแก้ว
ตะแกรงตาถี่ตะแกรงตาถี่
ขวดแก้วมีฝาขวดแก้วมีฝา

วัสดุ

3

เครื่องมือที่จำเป็น

7

บลูพริ้นท์ที่เกี่ยวข้อง

บลูพริ้นท์เหล่านี้แบ่งปันความรู้ — เทคนิค วัสดุ หรือหลักการ

CC0 สาธารณสมบัติ

พิมพ์เขียวนี้เผยแพร่ภายใต้ CC0 คุณสามารถคัดลอก แก้ไข แจกจ่าย และใช้งานผลงานนี้เพื่อวัตถุประสงค์ใดก็ได้ โดยไม่ต้องขออนุญาต

สนับสนุนเมกเกอร์โดยซื้อสินค้าผ่านพิมพ์เขียวของพวกเขา ซึ่งพวกเขาจะได้รับ ค่าคอมมิชชันเมกเกอร์ ที่ผู้ขายกำหนด หรือสร้างเวอร์ชันใหม่ของพิมพ์เขียวนี้และรวมเป็นการเชื่อมต่อในพิมพ์เขียวของคุณเพื่อแบ่งรายได้

การสนทนา

(0)

เข้าสู่ระบบ เพื่อร่วมการสนทนา

กำลังโหลดความคิดเห็น...