กระแตเวียน (krataeh wian) — किलामा घुम्ने बाँसको नलीले बच्चालाई हिँड्न सिक्न मद्दत गर्छ

"नलीलाई किलामा घुसाउँदा ठिक्क कसिलो हुनुपर्छ: धेरै खुकुलो होइन, किनकि बच्चा सजिलै लड्छ, र धेरै कसिलो पनि होइन, किनकि बच्चा घुमेर हिँड्न सक्दैन।" (ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร, सिरिन्धोर्न मानवशास्त्र केन्द्र, लेखिका ธันวดี สุขประเสริฐ, CC BY 4.0)

करिब दुई आँख्ला लामो, अर्थात् करिब 45 cm, र करिब 6-7 cm व्यासको बाँसको नली काट्नुहोस्। तल्लो आँख्लाको गाँठो निकाल्नुहोस् र माथिल्लो आँख्लामा पाखुराका लागि प्वाल पार्नुहोस्। छेउहरू घोटेर चिल्लो बनाउनुहोस्, कुनै काँडो-चोइटा नरहोस्।

करिब 45 cm लामो र करिब 1.5-2 cm व्यासको पातलो बाँस काट्नुहोस्। नलीसँग समकोण हुने गरी प्वालबाट छिराउनुहोस् र छेउहरू गोलो पार्नुहोस्।

करिब 75 cm लामो कडा काठ वा बाँसको किला जमिनमा बलियोसँग गाड्नुहोस्, अनि नलीलाई त्यसमा ठिक्क कसिलो गरी घुसाउनुहोस्: घुम्छ, तर खुकुलो हुँदैन।

यस ब्लुप्रिन्टका नापअनुसार बनाइएको กระแตเวียน (krataeh wian) मोडेलको रेन्डर।

बच्चालाई पाखुरा समातेर किलाको वरिपरि घुम्दै हिँड्न दिनुहोस्। कुनै वयस्कले पूरै समय नजिकै बसेर ध्यान दिएर हेरिरहनुपर्छ।

अरू नाम: ไม้หมุน (mai mun), อีดอ้อย (i doi); स्थानीय नाम: บอกเวียน (bok wian)। पहिले गाउँलेहरूले กระแตเวียน खाँबामाथि बनेको घरमुनि वा आँगनमा गाड्थे। आजकल केही परिवारले बाँसको सट्टा PVC पाइप प्रयोग गर्छन्, वा बीचमा प्वाल भएको सिमेन्ट ढलान गरिएको बाल्टिनमा किला उभ्याउँछन्, ताकि छायाँमा सार्न सकियोस्। स्रोत: ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร (सिरिन्धोर्न मानवशास्त्र केन्द्र), परम्परागत दैनिक वस्तुहरूको डेटाबेस, "กระแตเวียน", लेखिका ธันวดี สุขประเสริฐ (इजाजतपत्र CC BY 4.0), วิบูลย์ ลี้สุวรรณ (Wibun Lisuwan) (बौद्ध संवत् 2546) र สนม ครุฑเมือง (Sanom Khrutmueang) (बौद्ध संवत् 2534) लाई उद्धृत गर्दै। **सीमाहरू।** सबै नाप स्रोतमा जस्तै अनुमानित हुन्; बच्चाको उचाइअनुसार मिलाउनुहोस्।