
गुसको प्वाँख कलम काट्दै — मध्यकालीन लेखन उपकरण
निर्देशनहरू
चयन गर्नुहोस् र प्वाँखलाई उपचार गर्नुहोस्
चयन गर्नुहोस् र प्वाँखलाई उपचार गर्नुहोस्
हाँसको बायाँ पखेटाबाट ठूला प्राथमिक उडान प्वाँखहरू छनौट गर्नुहोस् — दायाँ हाते लेखकहरूका लागि बायाँ पखेटाका बाहिरका पाँच प्वाँखहरू उत्तम मानिन्छन्, किनभने तिनीहरूको प्राकृतिक घुम्तीले लेख्ने हातबाट टाढा जान्छ। बार्रेल (क्यालामस) कम्तीमा २ सेमी व्यासको र दरार नभएको हुनुपर्छ। पकड्नका लागि सफा बार्रेल छोड्दै, शाफ्टको तल्लो एक-तिहाइबाट बार्ब (प्वाँखको पातलो भाग) हटाउनुहोस्। लामो समय टिक्ने निब बनाउन बार्रेललाई कडा बनाउन, यसलाई केही घन्टा पानीमा भिजाउनुहोस्, त्यसपछि बार्रेललाई १० देखि २० सेकेन्डसम्म तातो बालुवा (लगभग १५० डिग्री सेल्सियस) मा डुबाउनुहोस्। तापले बाँकी रहेको आर्द्रता हटाउँछ र केराटिनलाई पोख्त बनाउँछ, जसले यसलाई बलियो, बढी पारदर्शी र च्यातिने सम्भावना कम बनाउँछ। वैकल्पिक रूपमा, प्वाँखलाई कैयौं महिनासम्म उमेर बढाएर हावामा उपचार गर्न सकिन्छ — मध्यकालीन स्क्रिप्टोरियाहरूले र्याकमा प्वाँखको भण्डार उमेर बढाउँदै राख्थे।

यस चरणका सामग्री:
प्वाँख3-5 टुक्रा
मसिनो बालुवा1 cup कपचाहिने औजार:
काम चलाउने चक्कुपहिलो कटान बनाउनुहोस्
पहिलो कटान बनाउनुहोस्
धेरै तिखो पेन-चक्कु प्रयोग गरी, ब्यारेलको अन्त्यमा करिब ४५ डिग्रीको कोणमा लामो तेर्सो कटान गर्नुहोस्, टुप्पो हटाएर कोणयुक्त खुला भाग बनाउनुहोस्। यो कटान करिब २ देखि ३ सेमी लामो हुनुपर्छ, जसले ब्यारेलको खोक्रो भित्री भाग देखाउँछ। चक्कुको टुप्पो वा पातलो तारको सहायताले ब्यारेल भित्रको कुनै पनि झिल्ली (पिथ) सफा गर्नुहोस्। मसी केशिका क्रियाद्वारा ब्यारेलमार्फत सहज रूपमा बग्नका लागि भित्री भाग पूर्ण रूपमा सफा हुनुपर्छ। कलमलाई उल्टाएर काटिएको भाग तल फर्काउनुहोस् र कटानको केन्द्रमा, ठीक टुप्पोबाट सुरु गरी, एउटा छोटो चिरा (करिब ५ देखि ८ मिमी लामो) बनाउनुहोस्। यो चिरा अनिवार्य छ — यसले मसी भण्डारणको काम गर्छ र कलम लेख्ने सतहमा थिचिँदा केशिका क्रियाद्वारा मसीको प्रवाह नियन्त्रण गर्दै, निबका दुई टाइनहरूलाई स्वतन्त्र रूपमा लचिलो हुन दिन्छ।
चाहिने औजार:
काम चलाउने चक्कुनिब आकार दिनुहोस्
निब आकार दिनुहोस्
कलमको बाक्लो भागलाई कडा काट्ने सतह (चिल्लो ढुंगा वा सिसाको पाटी) मा राख्नुहोस्, चिरा माथि फर्केको अवस्थामा। पेन-चक्कुले निबको टुप्पो आकार दिन अन्तिम दुई कट गर्नुहोस्: पहिले बायाँ काँधलाई बाक्लो भागको किनाराबाट चिरासम्म कोणमा काट्नुहोस्, त्यसपछि दायाँ काँधलाई समान रूपमा काट्नुहोस्। परिणामस्वरूप निबको टुप्पो सामान्य लेखनका लागि लगभग 1 देखि 2 mm चौडा, अलि घुमाउरो र फराकिलो हुनुपर्छ (सूक्ष्म कामका लागि साँघुरो, प्रदर्शन अक्षरका लागि चौडा)। निबको एकदम माथिल्लो भागमा चिरासँग लम्ब हुने गरी एउटा सीधा अन्तिम कट गर्नुहोस्, जसले सफा र धारिलो लेखन किनारा बनाउँछ। यो अन्तिम कट कडा सतहमा एउटै निर्णायक प्रहारमा गर्नुपर्छ — असमान निब किनारले खरखरे र असमान रेखाहरू उत्पन्न गर्छ। निबको आकारले लेखन शैली निर्धारण गर्छ: कोणमा काटिएको चौडा निबले मध्यकालीन सुलेखनका मोटो-पातलो रेखा विशेषताहरू उत्पादन गर्छ।

चाहिने औजार:
काम चलाउने चक्कुनिब परीक्षण र समायोजन गर्नुहोस्
निब परीक्षण र समायोजन गर्नुहोस्
निबलाई लगभग 5 mm मसीमा डुबाउनुहोस् र यसलाई चर्मपत्र वा राम्रो गुणस्तरको कागजमा परीक्षण गर्नुहोस्। लेख्दा मसी निबबाट सहज रूपमा बग्नुपर्छ, र कोण र दबाब बदल्दा चौडाइ फरक हुने एकरूप रेखा बन्नुपर्छ। यदि मसी बगेन भने, चिरा धेरै छोटो हुन सक्छ — यसलाई 1 देखि 2 mm सम्म बढाउनुहोस्। यदि मसी थोपा परेर धेरै बगिरहेको छ भने, चिरा धेरै लामो वा धेरै फराकिलो हुन सक्छ — यसलाई साँघुरो बनाउन निबको टुप्पो पुनः काट्नुहोस्। यदि कलमले कोर्छ भने, निबको टुप्पो चिल्लो छैन — यसलाई राम्रो ह्वेटस्टोन वा राम्रो स्यान्डपेपरमा घोट्नुहोस्। ठीकसँग काटिएको प्वाँखले पुनः डुबाउनु अघि लगभग 10 देखि 15 हरफ पाठ लेख्न सक्नुपर्छ। मध्यकालीन लिपिकहरूले आफ्ना निबहरू बारम्बार पुनः काट्थे — नली आरामसँग समात्न नसक्ने हुनु अघि प्वाँख दर्जनौँ पटक पुनः छाँटिन सक्थ्यो, जसपछि नयाँ प्वाँख प्रयोग गरिन्थ्यो।
चाहिने औजार:
क्यालिपरक्विल कायम राख्नुहोस्
क्विल कायम राख्नुहोस्
लेखन सत्रहरूको बीचमा, मसी स्लिटमा सुक्न र केशिका नलीलाई अवरुद्ध गर्नबाट रोक्न निबलाई सफा पानीले धोएर सुक्खा टपक्नुहोस्। मसी बैरलमा फर्केर बस्न नदिन क्विललाई तेर्सो वा निब-माथि राखेर भण्डारण गर्नुहोस्। राम्रोसँग उपचार गरिएको क्विल निबले निरन्तर लेखनका धेरै घण्टासम्म आफ्नो धार कायम राख्छ, पुनः काट्नु अघि — निबलाई काट्ने सतहमा राखेर टुप्पोबाट पातलो टुक्रा काट्नुहोस् र तीखो धार फिर्ता ल्याउनुहोस्। मध्यकालीन लिपिकहरूले यस उद्देश्यका लागि आफ्ना पेन-चक्कुहरू सधैं हातमा राख्थे। एउटा हाँसको प्वाँखले सामान्यतया निबलाई बैरल सकिनु अघि १५ देखि २० पटकसम्म पुनः काट्न पर्याप्त बैरल लम्बाइ प्रदान गर्छ। हाँसको प्वाँख घरेलु बगालबाट प्रशस्त मात्रामा उपलब्ध थियो, र ठूला लेखन केन्द्रहरूले वार्षिक हजारौं प्वाँख खपत गर्थे — स्विट्जरल्यान्डको सेन्ट गालेनको मठले प्वाँखहरू गाडीभरि किनेको अभिलेख राखेको छ।
यस चरणका सामग्री:
पानी1 bowl bowlचाहिने औजार:
काम चलाउने चक्कुआवश्यक उपकरणहरू
4- प्लेसहोल्डर
- 1 vendor sell this, none ship to you yetप्लेसहोल्डर
- प्लेसहोल्डर
- प्लेसहोल्डर
यो खाकाले बनाउँछ
CC0 सार्वजनिक डोमेन
यो ब्लुप्रिन्ट CC0 अन्तर्गत जारी गरिएको छ। तपाईं अनुमति नसोधी प्रतिलिपि, परिमार्जन, वितरण र प्रयोग गर्न सक्नुहुन्छ।
ब्लुप्रिन्ट मार्फत उत्पादनहरू किनेर सिर्जनाकर्तालाई सहयोग गर्नुहोस् सिर्जनाकर्ता कमिसन विक्रेताले तोकेको, वा यो ब्लुप्रिन्टको नयाँ संस्करण बनाउनुहोस् र आम्दानी बाँड्न आफ्नो ब्लुप्रिन्टमा जडानको रूपमा समावेश गर्नुहोस्।
