सहयोग
कला
सुन्दरता र कल्याण
हस्तकला
संस्कृति र इतिहास
मनोरञ्जन
वातावरण
खाना र पेय
रिभर्स इन्जिनियरिङ
विज्ञान
खेलकुद
प्रविधि
पहिर्न मिल्ने
English
भिडिकन क्यामेरा ट्युब
क्याथोड रे ट्युबले संकेतलाई तस्वीरमा बदल्छ। त्यही विचारलाई उल्टो चलाउँदा टेलिभिजनको कठिन आधा भाग बन्छ: तस्वीरलाई संकेतमा बदल्नु, प्रत्यक्ष रूपमा, सेकेन्डमा तीस पटक, कुनै फिल्म र कुनै ढिलाइ बिना।
RCA का Paul Weimer, Stanley Forgue र Robert Goodrich ले 1950 मा भिडिकन प्रकाशित गरे, र यही डिजाइनले टेलिभिजन क्यामेरालाई सामान्य बनायो। यसअघि आएका उपकरणहरू अत्यधिक ठूला थिए। 1931 को Zworykin को iconoscope लाई यति धेरै प्रकाश चाहिन्थ्यो कि स्टुडियोमा काम गर्न असह्य हुन्थ्यो। 1945 को image orthicon उत्कृष्ट थियो तर लपेटिएको अखबारको आकारको थियो, एउटा कारजत्तिकै मूल्य पर्थ्यो, र यसको नियन्त्रणमा सीपयुक्त सञ्चालक चाहिन्थ्यो।
भिडिकन 25 mm चौडा र 130 mm लामो ट्युब हो, जसभित्र एउटा सरल विचार छ: फोटोकन्डक्टरको पाना, जुन यस ब्याचको पहिलो ब्लुप्रिन्टकै सामग्री हो, जसको अगाडि पारदर्शी सुचालक फिल्म छ र पछाडि केही छैन। प्रकाश अगाडि पर्छ र फोटोकन्डक्टरलाई स्थानीय रूपमा सुचालक बनाउँछ, त्यसैले प्रकाशको अनुपातमा चार्ज पछाडिको सतहबाट बग्छ। त्यसपछि एउटा इलेक्ट्रोन बीमले पछाडिको सतह स्क्यान गर्छ र चार्ज फेरि भर्छ। त्यसो गर्न लाग्ने विद्युत् प्रवाह, क्षण-क्षणमा, नै भिडियो संकेत हो।
यो सुन्दर रूपमा मितव्ययी छ। लक्ष्यले बीमको भ्रमणबीच एउटा पूरा फ्रेमभरि प्रकाश सङ्कलन गर्छ, त्यसैले यसले नमूना लिनुको सट्टा सबै कुरा जम्मा गर्छ; स्क्यानले एउटै कार्यमा पढ्छ र रिसेट गर्छ; र सम्पूर्ण यन्त्र image orthicon को जटिलताको सट्टा केही सय भोल्टमा चल्छ।
यसले सिधै र अनिवार्य रूपमा फोटोसेल ब्लुप्रिन्टमा मापन गरिएका दुई दोषहरू पनि विरासतमा पाउँछ। फोटोकन्डक्टर ढिलो छ, त्यसैले चल्ने वस्तु धमिलो हुन्छ, जुन दोष यसलाई प्रयोग गर्ने सबैले LAG भनेका थिए। र उज्यालो स्थिर तस्वीर लक्ष्यमा हटिसकेपछि पनि लामो समयसम्म बसिरहन्छ, जसलाई burn-in भनिन्छ, र यसैकारण हरेक प्रारम्भिक टेलिभिजन क्यामेरा सञ्चालकलाई क्यामेरा कहिल्यै बत्तीतर्फ नफर्काउन सिकाइन्थ्यो।
यस ब्याचको अन्त्यमा रहेको सहोदर ब्लुप्रिन्ट CCD हो, जसले फोटोकन्डक्टिभ गेन पूर्ण रूपमा त्यागेर दुवै समस्या समाधान गर्यो। यो त्यो यन्त्र हो जसलाई यसले पराजित गर्नुपर्थ्यो।
उन्नत
5 घण्टा
निर्देशनहरू
1
1
लक्ष्य: एउटा क्यापेसिटर जुन प्रकाशले डिस्चार्ज गर्छ
लक्ष्य: एउटा क्यापेसिटर जुन प्रकाशले डिस्चार्ज गर्छ
आफ्नो दिमागमा सम्पूर्ण ट्यूबलाई अगाडिदेखि पछाडिसम्म चार भागमा छुट्याउनुहोस्।
THE FACEPLATE भित्री सतहमा पारदर्शी सुचालक तहसहित गिलास हो — टिन अक्साइड, जुन शप विन्डो हिटरको भित्रपट्टि र यस ब्याचमा पछि आउने LCD गिलासमा पनि हुन्छ। यसलाई सिग्नल प्लेट भनिन्छ र यो ट्यूबको आउटपुट टर्मिनल हो। यो पारदर्शी हुन्छ ताकि प्रकाश यसबाट पार होस्, र सुचालक हुन्छ ताकि यसबाट चार्ज संकलन गर्न सकियोस्।
THE TARGET सिग्नल प्लेटमा वाष्पीकरण गरिएको फोटोकन्डक्टरको तह हो, जसको मोटाई केही माइक्रोमिटर हुन्छ। मूल भिडिकनमा यो एन्टिमनी ट्राइसल्फाइड थियो। यो लगभग १.७ eV को ब्यान्डग्याप भएको अर्धचालक हो, जसले यसको प्रतिक्रिया दृश्य स्पेक्ट्रमभर पुर्याउँछ, र अँध्यारोमा यो धेरै राम्रो इन्सुलेटर हुन्छ।
THE SCANNED FACE लक्ष्यको पछाडिपट्टि हो, र त्यहाँ केही पनि हुँदैन। यो भ्याकुममा सामना गरिरहेको नाङ्गो फोटोकन्डक्टर हो।
THE GUN टाढाको छेउमा छ, ट्यूबको वरिपरि डिफ्लेक्सन योक र फोकस कोइलसहित, ठीक त्यही कथोड रे ट्यूब ब्लुप्रिन्टमा जस्तै जसमा यो फर्केर जोडिन्छ।
NOW THE MECHANISM, र यसलाई बिस्तारै बुझ्न लायक छ किनभने यो मानिसहरूले सोचेजस्तो होइन।
लक्ष्य एउटा क्यापेसिटर हो। सिग्नल प्लेट एउटा प्लेट हो; स्वतन्त्र पछाडिको सतह अर्को प्लेट हो; फोटोकन्डक्टर तिनीहरूबीचको डाइइलेक्ट्रिक हो, जसको मोटाई केही माइक्रोमिटर हुन्छ, जसले प्रति एकाइ क्षेत्रफल क्यापेसिटेन्स ठूलो बनाउँछ।
START WITH THE BEAM एउटा स्पट स्क्यान गरिसकेपछि। बिम इलेक्ट्रनको स्रोत हो जुन मूलतः शून्य भोल्टमा हुन्छ, त्यसैले यसले पछाडिपट्टिको त्यो प्याचलाई कथोड पोटेन्सियलमा चार्ज गर्छ र त्यसपछि रोकिन्छ — यसले आफ्नै स्रोतभन्दा यसलाई बढी ऋणात्मक बनाउन सक्दैन। सिग्नल प्लेट लगभग +३० V मा राखिन्छ। त्यसैले लक्ष्यको हरेक प्याच अब आफ्नो केही माइक्रोमिटरमा लगभग ३० V भएको सानो चार्ज गरिएको क्यापेसिटर हो।
NOW LEAVE एक फ्रेम समयसम्म, २५ Hz प्रणालीमा एक चालिसौं सेकेन्ड।
अँध्यारोमा THE DARK, फोटोकन्डक्टर इन्सुलेटर हुन्छ र चार्ज रहन्छ। बिम फेरि घुम्दा पनि प्याच अझै कथोड पोटेन्सियलमा हुन्छ, त्यसैले बिमले गर्ने केही हुँदैन र कुनै करेन्ट बग्दैन। अँध्यारो भनेको कुनै सिग्नल नहुनु हो।
उज्यालोमा THE LIGHT, फोटोकन्डक्टर उज्यालोको अनुपातमा सञ्चालन हुन्छ, त्यसैले चार्ज पछाडिपट्टिको सतहबाट सिग्नल प्लेटतर्फ चुहिन्छ। पछाडिपट्टिको त्यो प्याच सकारात्मक दिशामा सर्छ। यो कति सकारात्मक हुन्छ भन्ने कुरा त्यहाँ कति प्रकाश पर्यो र कति समयसम्म पर्यो भन्नेमा निर्भर गर्छ — यो INTEGRATES।
WHEN THE BEAM RETURNS यसले चुहिएको चार्ज ठ्याक्कै फिर्ता राख्नुपर्छ, त्यो प्याचलाई कथोड पोटेन्सियलमा फर्काउन। सिग्नल प्लेटमार्फत बाहिरी सर्किटमा बग्ने त्यो प्रतिस्थापन चार्ज नै भिडियो सिग्नल हो।
तुरुन्तै तीनवटा कुरा निस्कन्छन् र प्रत्येक महत्त्वपूर्ण छ।
यो INTEGRATES, त्यसैले यो बिम गुज्रिँदा क्षणमा मात्र प्रकाशको नमुना लिने यन्त्रभन्दा धेरै संवेदनशील हुन्छ। सम्पूर्ण फ्रेम समय नै एक्सपोजर समय हो। यही कारणले खगोल विज्ञानमा फोटोग्राफिक प्लेटले आँखालाई उछिनेको हो।
THE SIGNAL CURRENT INTO CAPACITOR, त्यसैले ट्यूबको आउटपुट इम्पेडेन्स उच्च र झन्झटिलो हुन्छ, र त्यसपछिको प्रिएम्प्लिफायरले सम्पूर्ण क्यामेराको नोइज फ्लोर निर्धारण गर्छ। क्यामेरा ट्यूब प्रिएम्प्लिफायर आफैंमा एउटा कला थिए।
AND THE BEAM RESETS READS जस्तै। छुट्टै इरेज हुँदैन। पढ्ने र खाली गर्ने एउटै कार्य हो, जुन सुरुचिपूर्ण छ र यसको मतलब प्रत्येक फ्रेमलाई तपाईंले ठ्याक्कै एक पटक मात्र हेर्न पाउनुहुन्छ।
चाहिने औजार:
भिडिकोन क्यामेरा ट्युब (पुरानो यन्त्रबाट निकालिएको)2
2
छविले सिग्नल बन्ने बाटोमा कहाँ पुग्छ
छविले सिग्नल बन्ने बाटोमा कहाँ पुग्छ
यो चित्रले लेन्सदेखि भिडियो आउटपुटसम्म प्रकाशको एउटा बिन्दुको यात्रा देखाउँछ, र प्रत्येक चरणमा के प्राप्त हुन्छ र के अपरिवर्तनीय रूपमा गुम्छ भन्ने चिह्नित गर्छ।
यसलाई वर्णन गर्नुभन्दा चित्रण गर्नुको कारण यो हो कि यी चरणहरूमध्ये तीनवटा अहिलेसम्म बनाइएका हरेक इमेज सेन्सरसँग साझा छन् र दुईवटा ट्युबका लागि मात्र विशेष छन्। कुन कुन हो भनेर देख्न सक्नु नै ब्याचको अन्त्यमा रहेको CCD ब्लुप्रिन्ट पढ्न योग्य बनाउने कुरा हो: CCD ले साझा चरणहरू राख्छ, विशेष दुईवटा फाल्छ, र आफ्नै दुईवटा समस्या थप्छ।
FOLLOW THE LOSSES। लक्ष्यलाई छुट्ने फोटोनहरू हराउँछन्। फोटोकन्डक्टरको प्रतिक्रिया ब्यान्ड बाहिर अवशोषित फोटोनहरू हराउँछन्। बिम आइपुग्दासम्म पूर्ण रूपमा चुहिन बाँकी रहेको चार्ज ल्याग हो। NEIGHBOURING प्याचबाट चुहिएको चार्ज रिजोलुसन हानि हो। र बिमको आफ्नै अवतरण बिन्दुको सीमित आकार हुन्छ, जसले अरू सबैबाट स्वतन्त्र रूपमा ट्युबको रिजोलुसन निर्धारण गर्छ।
BEAM LANDING चिह्नित चरण त्यो हो जहाँ ट्युब क्यामेराहरू आधुनिक कुनै पनि कुराभन्दा सबैभन्दा बढी फरक हुन्छन्। भिडिकोनमा कुनै पिक्सेल हुँदैन। लक्ष्य निरन्तर हुन्छ, र चित्र केवल प्रत्येक क्षणमा बिम कहाँ छ र यो कति तीक्ष्ण रूपमा फोकस गरिएको छ भन्ने आधारमा विभाजित हुन्छ। त्यसैले रिजोलुसन सेन्सरको होइन, SCANNING को गुण हो, र बिम तेर्सो कोणमा अवतरण गरेर यसको बिन्दु अण्डाकारमा परिणत हुने चित्रको किनारमा यो घट्छ।
यही एउटा तथ्यले ट्युब क्यामेराहरूलाई निरन्तर समायोजन किन चाहिन्थ्यो र दुई क्यामेरा कहिल्यै ठ्याक्कै किन मिलेनन् भन्ने कुरा बुझाउँछ, र यही नै उद्योगले अन्ततः स्थिर भौतिक ग्रिड भएको कुरा किन चाहन्थ्यो भन्ने गहिरो कारण हो।
Flow
Loading...
चाहिने औजार:
टेबुल कम्प्युटर3
3
लैग: स्मियरमा एउटा संख्या राख्नुहोस्
लैग: स्मियरमा एउटा संख्या राख्नुहोस्
Jupyter नोटबुक लोड हुँदैछ…
चाहिने औजार:
टेबुल कम्प्युटरआवश्यक उपकरणहरू
2- प्लेसहोल्डर
सम्बन्धित ब्लुप्रिन्ट
यी ब्लुप्रिन्टहरूले ज्ञान साझा गर्छन् — प्रविधि, सामग्री वा सिद्धान्त
CC0 सार्वजनिक डोमेन
यो ब्लुप्रिन्ट CC0 अन्तर्गत जारी गरिएको छ। तपाईं अनुमति नसोधी प्रतिलिपि, परिमार्जन, वितरण र प्रयोग गर्न सक्नुहुन्छ।
ब्लुप्रिन्ट मार्फत उत्पादनहरू किनेर सिर्जनाकर्तालाई सहयोग गर्नुहोस् सिर्जनाकर्ता कमिसन विक्रेताले तोकेको, वा यो ब्लुप्रिन्टको नयाँ संस्करण बनाउनुहोस् र आम्दानी बाँड्न आफ्नो ब्लुप्रिन्टमा जडानको रूपमा समावेश गर्नुहोस्।