Tum Kop (bitag na palayok ng palaka ng Isan) — hinabing palayok na kawayan, puwitang 12 × 12 cm, imbudo sa tagiliran na tinalian ng bunot, takip na bao ng niyog, o pintong may taklob na lata; nanghuhuli ng buhay na palaka sa gabi

"Kapag lumalabas ang mga palaka upang kumain, naaamoy at naririnig nila ang biktimang nagpupumiglas sa loob ng bitag at naghahanap sila ng daan sa pasukan; dumaraan sila sa imbudo o itinutulak ang taklob, at nahuhuli sa loob nang walang labasan." (ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร, Sirindhorn Anthropology Centre, may-akda ทำนุ วรธงไชย (Thamnu Worathongchai), CC BY 4.0)

Kayasin ang sapad na lapat, kasama ang ilang bilog na lapat bilang tulong. Humabi ng parisukat na puwitang 12 × 12 cm at patibayin ng dalawang patpat na kawayang pinagkrus na hugis X, nakakabit ang mga dulo sa mga sulok. Humabi ng sapad na lapat pataas bilang tiyan ng palayok, saka ibaluktot papaloob hanggang mga 12 cm ang taas. Mag-iwan ng puwang na nakatayong lapat lamang, na bumabaluktot papaloob hanggang puno ng leeg, 6 cm ang taas, saka humabi ng sapad na lapat na lumalapad patungo sa bibig, 7 cm ang taas. Itali ang isang lapat na kawayan sa paligid ng bibig gamit ang tali; 12 cm ang diyametro ng bibig. Humabi ng bilog na lapat sa gitna ng puwang ng nakatayong lapat upang patibayin ito.

Gumupit ng bilog na butas sa tagiliran, bahagyang mataas sa lupa, sa gitna ng pinakamalapad na umbok, 5 cm ang diyametro, at gumawa ng bibig ng imbudo na 6 cm ang lapad. Habiin ang imbudo nang nakaturo papaloob ang mga dulo. Kuskusin ang bunot hanggang maging hibla, ipulupot sa gilid ng imbudo at itali nang mahigpit ng lapat na kawayan. Gupitin ang isang bao ng niyog at ilagay sa bibig bilang takip; butasin ang gilid nito at itali sa bibig gamit ang tali.

Humabi ng puwitang 10 × 10 cm na walang pinagkrus na patpat, itaas ang tiyan ng palayok nang mga 10 cm, saka tipunin ang mga nakatayong lapat at pagkrusin sa ibabaw: walang leeg, walang bibig. Humabi ng maliliit na bilog na lapat sa puwang ng nakatayong lapat. Gumupit ng parihabang pinto na 4 × 6 cm sa tagiliran ng umbok, gupitin ang piraso ng lata bilang taklob, ikabit ito sa loob at patibayin ang gilid ng pinto ng sapad na lapat. Bumubukas papaloob ang taklob pero hindi palabas.

Mga larawan ng tunay na tum kop ng dalawang uri mula sa Museong Bayan ng Nong Bua Khok (ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร, Sirindhorn Anthropology Centre, may-akda ทำนุ วรธงไชย (Thamnu Worathongchai), CC BY 4.0).

Gumamit ng ilan nang sabay, sa mga lusak sa palayan. Ilagay ang mga ito sa gabi: humukay ng lupa sa lusak at ilagay ang bitag upang may kaunting tubig na maiwan sa loob, kapantay ng lupa ang pasukan; patagin ang lupa sa pasukan. Maglagay ng hipon, alimango at isda sa loob, at ilan sa pasukan, at iwan ito. Sa uring may taklob, itulak pataas ang taklob at ibuhos ang mga palaka sa pinto.

Kumakain ang mga palaka sa gabi, kaya inilalagay ng mga magsasaka ang tum kop sa gabi sa mga lusak kung saan naiiwan ang hipon at isda. Nanghuhuli ang tum kop ng buhay na palaka. Mag-ingat sa matatalim na gilid ng lata. Pinagmulan: Sirindhorn Anthropology Centre, database ng mga tradisyonal na gamit sa araw-araw, "ตุ้มกบ", may-akda ทำนุ วรธงไชย (Thamnu Worathongchai), พิพิธภัณฑ์พื้นบ้านหนองบัวโคก บุรีรัมย์ (Nong Bua Khok Folk Museum, Buriram) (lisensiyang CC BY 4.0). **Mga hangganan** Walang produkto para sa bunot, bao ng niyog o piraso ng lata, kaya binabanggit ang mga ito sa teksto.