คานหลาว (khan lao) — dwumetrowy drąg bambusowy z ostrzami „rekinia paszcza” do noszenia wielu snopów ryżu naraz

„Drewno używane na คานหลาว to prosty bambus; każdy คานหลาว ma około 2 metrów długości. Bambus suszy się na słońcu lub można go podgrzać nad ogniem; węzły strugane są gładko, bez drzazg; potem nożem zaostrza się oba końce bambusa, co nazywa się rekinią paszczą.” (ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร, Centrum Antropologii Sirindhorn, autorka ธันวดี สุขประเสริฐ, CC BY 4.0)

Wybierz prosty, w pełni dojrzały bambus, utnij go na około 2 metry i wysusz na słońcu lub podgrzej nad ogniem.

Zestrugaj węzły bambusa gładko na całej długości, bez drzazg.

Zastrugaj oba końce w skośne ostrza, ścięte naprzemiennie, długości około 20-30 cm, na tyle ostre, by przebić snop.

Prawdziwe zdjęcia: คานหลาว (khan lao) (ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร, Centrum Antropologii Sirindhorn, autor ธันวดี สุขประเสริฐ (Thanwadi Sukprasoet), CC BY 4.0)

Wbij koniec คานหลาว w środek snopa ryżu, w dolną część, gdzie snop jest związany (เคน็ดข้าว (kanet khao)); nadziej kilka snopów na każdy koniec i zanieś je do stosu ryżu. Oprócz snopów ryżu służy do noszenia sadzonek, wetiwerii, alang-alang (Imperata cylindrica) i wiązek trawy.

Zrobiony z w pełni dojrzałego bambusa i dobrze przechowywany, z dala od owadów drążących drewno, wytrzymuje co najmniej 5 lat. Dziś rolnicy rzadko używają คานหลาว, bo młockarnie przyjeżdżają na klepisko w polu. Źródło: ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร (Centrum Antropologii Sirindhorn), baza danych tradycyjnych przedmiotów codziennego użytku, „คานหลาว”, autorka ธันวดี สุขประเสริฐ (licencja CC BY 4.0), powołująca się na สนม ครุฑเมือง (2534 ery buddyjskiej). **Ograniczenia.** Źródło nie podaje średnicy bambusa; wymiar w modelu jest przykładowy.