ไน (nai) (จุงเพียน) — koło kręci się wolno, wrzeciono szybko, przędąc bawełnę w nić

„Pas ze sznura biegnie między kołem a żelaznym wrzecionem. Gdy kręci się kołem, wrzeciono obraca się razem z nim, ale szybciej niż koło, bo koło i wrzeciono mają różne rozmiary.” (ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร, Centrum Antropologii Sirindhorn, autorka พิชชา ทองขลิบ, CC BY 4.0)

Zestrugaj twarde drewno lub bambus w listwy szerokie na około dwa cale, zwężone na obu końcach, tak długie, jak chcesz. Ułóż je na krzyż, albo skrzyżuj 4-6 z nich, i wywierć pośrodku otwór na oś. Zwiąż wszystkie końce w okrąg, a potem naciągnij sznur na krzyż w poprzek szerokości koła, by biegł po nim pas.

Ustaw stojak z twardego drewna dla koła na płasko leżącej desce podstawy i przełóż przez niego oś koła. Przymocuj do podstawy drugą deskę, równoległą do koła, jako podstawę wrzeciona.

Przełóż żelazne wrzeciono przez małe żelazne oczka na tej desce. Nałóż okrągły papierowy krążek u nasady wrzeciona, żeby nić nie nawijała się na oczka. Załóż pas ze sznura między kołem a wrzecionem.

Prawdziwe zdjęcia: จุงเพียน (chung phian), ศูนย์ฟื้นฟูวัฒนธรรมไตดำโบราณ (Ancient Tai Dam Cultural Revival Centre) (ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร, Centrum Antropologii Sirindhorn, autor พิชชา ทองขลิบ (Phitcha Thongkhlip), CC BY 4.0)

Nawiń bawełnę lub jedwab na wrzeciono, kręć kołem prawą ręką, a lewą ciągnij i popuszczaj, gdy wrzeciono skręca. Nić nawija się na wrzeciono; gdy jest jej dość, przewiń ją na motowidło i zwiąż w motki. Przędący potrzebuje wprawy, by uprząść równą nić, która się nie zrywa.

Nazwa lokalna จุงเพียน (Tai Dam); udokumentowane w ศูนย์ฟื้นฟูวัฒนธรรมไตดำโบราณ (Ancient Tai Dam Cultural Revival Centre), Suphan Buri. Źródło: ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร (Centrum Antropologii Sirindhorn), baza danych tradycyjnych przedmiotów codziennego użytku, "จุงเพียน", autorka พิชชา ทองขลิบ (licencja CC BY 4.0). **Ograniczenia.** Źródło nie podaje rozmiaru koła ani wrzeciona; wymiary w modelu są przykładowe. Końce szprych wiążemy sznurkiem jutowym zamiast rattanu.