Ubijak do ziemniaków z tarczą zębatą: zęby rozcinają, otwory przyjmują

Perforowany ubijak tylko wciska; twarde kawałki uciekają od otworów. George A. Anderson i Charles J. Baker z Albany w stanie Nowy Jork otrzymali patent US 108,083, datowany na 11 października 1870, na naczynie do przygotowywania ziemniaków i mięsa: metalową tarczę z kilkoma rzędami tnących zębów i naprzemiennie ułożonymi perforacjami, przy czym szerokość zębów jest promieniowa; po dociśnięciu „siekacze ... wejdą w warzywa i rozetną je w każdym punkcie styku, a następnie rozdrobnione części warzyw, na których działano, wzniosą się i przejdą przez otwory”. Ten szczebel wylicza zęby i powierzchnię otworów, następnie drukuje tarczę, montuje uchwyt i ugniata ziemniaki.