แอบ — ภาชนะสานไทดำใส่ข้าวเหนียว ตัวป่อง ก้นสี่เหลี่ยม ฝาครอบ ขาและที่จับไม้กากบาท สายสะพายเชือก

"จะต้องเหลาให้ปลายตอกทั้งสองด้านเล็กลง เพื่อบังคับให้รูปทรงของแอบมีความป่องตรงกลาง หรือทำให้ฝาผายออก" (ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร ผู้เขียน พิชชา ทองขลิบ, CC BY 4.0)

เหลาตอกให้ปลายทั้งสองด้านเล็กลง (ซ่วยตอก) ถ้าจะทำลาย ย้อมตอกด้วยสีน้ำมันกระป๋อง ชุบผ้าแล้วรูดตอกให้ติดสี ไม่ใช้แปรงทา

เริ่มที่กึ่งกลางก้น ซ้อนปลายตอกยืนและตอกนอนเป็นสี่เหลี่ยมจัตุรัสราว 10 ซม. ขึ้นเป็นทรงกระบอก ดึงให้กระชับเป็นปากสอบตามปลายตอกที่เรียว ทรงจะป่องออกเล็กน้อยแล้วสอบเป็นคอให้ฝาสวมได้ พับตอกสอดตามลายให้ขอบปากเรียบ ไม่เข้าขอบไม้ไผ่ ฝาสานแบบเดียวกับก้น สูงราว 10 ซม. แล้วพับขอบเก็บตอก

ทำที่จับฝาด้วยไม้กระดาน บากปากให้ประกบไขว้เป็นกากบาท ถากให้คอดเว้ารับฝาสี่เหลี่ยม ผูกด้วยหวาย ฐานล่างทำแบบเดียวกัน ถากปลายรับทรงแอบ ผูกด้วยหวายถัก แล้วร้อยเชือกเล็กเป็นสายหิ้วและสะพาย ให้ติดกันทั้งตัวและฝา

ภาพแอบจริง ศูนย์ฟื้นฟูวัฒนธรรมไตดำโบราณ อู่ทอง สุพรรณบุรี (ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร ผู้เขียน พิชชา ทองขลิบ, CC BY 4.0)

ใส่ข้าวเหนียวนึ่ง สะพายไปทำนาทำไร่หรือเดินทาง ไม้กากบาทที่ฝาใช้จับเปิดปิดและถ่วงให้สมดุล ฝาพลิกตั้งเป็นถ้วยใส่กับข้าวแห้ง เช่น ปลาย่าง ไก่ย่าง

แอบไทดำใช้งานเหมือนกระติบ แต่ป่องกลางและใหญ่กว่า เพราะใส่ข้าวเหนียวพอกินทั้งครอบครัว แอบใช้ในพิธีกรรมตกแต่งฝาด้วยไม้สลักยอดสวยงาม ระวังมีดขณะเหลาตอกและถากไม้ แหล่งข้อมูล: ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร ฐานข้อมูลเครื่องมือเครื่องใช้พื้นบ้าน "แอบข้าว" ผู้เขียน พิชชา ทองขลิบ ศูนย์ฟื้นฟูวัฒนธรรมไตดำโบราณ สุพรรณบุรี (สัญญาอนุญาต CC BY 4.0) **ข้อจำกัด** แหล่งข้อมูลไม่ให้ความสูงของตัวแอบหรือขนาดไม้กากบาท ไม่มีรายการสินค้าสำหรับหวายและสีน้ำมัน จึงระบุไว้ในข้อความ