เบ็ดปลาไหล — เบ็ด 2.5 ซม. ขวั้นเชือก 5 ซม. สายยาว 1 เมตร ผูกกระบอกไม้ไผ่ หย่อนในรูปลาไหลริมน้ำ

"หากใจร้อนยื้อดึงสายเบ็ดสู้ อาจทำให้สายเบ็ดขาดหรือหลุดออกได้ ดังนั้น จึงต้องยอมผ่อนปล่อยสายเบ็ดบ้าง 'อ่อยสายปล่อยเหยื่อตามปลา'" (ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร ผู้เขียน ทำนุ วรธงไชย, CC BY 4.0)

ใช้เบ็ดขนาดกลาง วัดจากโค้งถึงหูยาวประมาณ 2.5 ซม. ผูกต่อด้วยเชือก แล้วขวั้นเชือกขึ้นมาประมาณ 5 ซม.

ให้เชือกยาวประมาณ 1 เมตร ผูกปลายเชือกติดกับกระบอกไม้ไผ่สั้น ๆ ฟองน้ำ หรือโฟม หรือใช้เชือกเปล่า แล้วผูกปลายเชือกไว้กับกอหญ้าข้างรูปลาตอนใช้

เสาะสำรวจหารูปลาไหลริมน้ำ หากพบรูอาจใช้ไม้สอดรูดูน้ำที่ติดปลายไม้ หรืออาจมองเห็นน้ำในรู หากต้องการจับเวลากลางวันใช้เบ็ดล่อให้ปลากินเหยื่อ

ภาพเบ็ดปลาไหลจริงจากพิพิธภัณฑ์พื้นบ้านหนองบัวโคก ในภาพเชือกพันเก็บไว้บนไม้สั้น (ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร ผู้เขียน ทำนุ วรธงไชย, CC BY 4.0)

เกี่ยวเหยื่อไส้เดือน ลูกปลา ไส้ไก่ หรือเนื้อหมู หย่อนหรือใช้ไม้แหย่ช่วย "อ่อยเหยื่อ" เข้าที่ปากรู ลึกประมาณ 1 คืบหรือลึกกว่านั้น วางทุ่นหรือผูกเชือกกับกอหญ้าแล้วปล่อยไว้ เมื่อปลาติดเบ็ดจะถอยลึกลงในรู สายตึง ค่อย ๆ ดึงช้า ๆ ผ่อนสายบ้าง แล้วดึงขยับขึ้นอีก เมื่อปลาเข้าใกล้ปากรูจึงดึงออกทันที

ปลาไหลทำรูอาศัยอยู่ริมน้ำ ออกหาอาหารกลางคืน จึงนิยมดักด้วยลันและอีจู้ข้ามคืน หากจับกลางวันใช้ส้อมแทงหรือเบ็ด ซึ่งดึงขึ้นจากรูได้รวดเร็วกว่า การผ่อนสายคล้ายเบ็ดปัจจุบันที่ใช้รอก แหล่งข้อมูล: ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร ฐานข้อมูลเครื่องมือเครื่องใช้พื้นบ้าน "เบ็ดปลาไหล" ผู้เขียน ทำนุ วรธงไชย พิพิธภัณฑ์พื้นบ้านหนองบัวโคก บุรีรัมย์ (สัญญาอนุญาต CC BY 4.0) **ข้อจำกัด** แหล่งข้อมูลไม่บอกชนิดเชือกและขนาดกระบอกไม้ไผ่ ไม่มีรายการสินค้าสำหรับตัวเบ็ด จึงระบุไว้ในข้อความ