เครื่องกวนแยกไขมันแบบโรเกอร์โป่ง: โรเกอร์เอียงและหวีแนวทแยง

"จากนั้นเครื่องกวนจะถูกเขย่าจากด้านหนึ่งไปอีกด้านหนึ่ง ทำให้ครีมเกิดการกระเพื่อมอย่างรวดเร็วและรุนแรงไปยังด้านข้างและปลายของกล่อง และผ่านตัวแยก ซึ่งทำให้ครีมเปลี่ยนเป็นเนยได้อย่างรวดเร็ว โดยตัวแยกทำหน้าที่จับอนุภาคของเนยและช่วยในการรวบรวมเนยเหล่านั้น"

พิมพ์ตัวแยก ตัวโยกสองชิ้น และตลับลูกปืนสองชิ้น พิมพ์ด้วย PETG ความสูงชั้นพิมพ์ 0.2 มม. การเติมภายใน (infill) 30 % จำนวน 4 ผนัง; ล้างก่อนใช้งานครั้งแรก

ใช้ภาชนะทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้าที่เป็นเกรดอาหารขนาดประมาณ 220 x 140 มม. ปิดผนึกแบริ่งทั้งสองตัวที่มุมตรงข้ามด้วยซิลิโคนที่ปลอดภัยต่ออาหาร แล้วตั้งขาของตัวแยกลงในแบริ่งเหล่านั้นตามแนวทแยงมุม

ยึดไม้โยกสองอันเข้ากับแผ่นไม้สน ให้ขนานกัน และวางจากมุมสลับกัน โดยให้ส่วนโป่งอยู่คนละด้าน แล้ววางกล่องลงบนไม้โยกนั้น ดันแกนไม้เนื้อแข็งหน้าตัดสี่เหลี่ยมขนาด 10 มม. ลงผ่านฝาเข้าไปในตัวแยก และยึดไม้ระแนงไม้เนื้อแข็งบางๆ ไว้ด้านบนเป็นด้ามจับแบบยืดหยุ่น

แผ่นภาพวาดของ US 14,677 เป็นสาธารณสมบัติ (สิทธิบัตรหมดอายุแล้ว)

ตั้งครีมสดทิ้งไว้จนมีอุณหภูมิประมาณ 15 °C โดยตรวจสอบด้วยเทอร์โมมิเตอร์ เทครีม 1 ลิตรลงไปแล้วปิดฝา เขย่ากล่องไปมาจากด้านหนึ่งไปอีกด้านหนึ่งโดยใช้ที่จับ จับเวลาจนกระทั่งเนยก่อตัว รินน้ำนมเปรี้ยว (buttermilk) ทิ้ง เติมน้ำเย็น กวนเล็กน้อยแล้วรินทิ้งอีกครั้งจนน้ำที่ไหลออกใสสะอาด ใส่เกลือเล็กน้อยแล้วนวดให้เข้ากัน จากนั้นชั่งน้ำหนักเนย

**William Newbrough** แห่ง Mohican, Ashland County, Ohio, US 14,677, 15 April 1856 เขาเขียนว่าขาโยก (rockers) สามารถใส่เข้ากับเครื่องกวนเนยแบบธรรมดาใดก็ได้ เขาอ้างว่าการรวมกันของขาโยกโค้งนูนแบบเฉียงกับตัวแยกแนวทแยง ภาชนะ ไม้สน และชิ้นส่วนที่พิมพ์ออกมาทำหน้าที่แทนกล่องของเขา FDM พิมพ์เก็บอาหารไว้ในชั้นของมัน ดังนั้นควรล้างให้สะอาดและเปลี่ยนเมื่อสึกหรอ