ลอบยืน — ลอบไม้ไผ่ตั้งยืน ช่องประตูด้านข้างจากบนถึงล่าง ซี่หักพับเข้าใน ดักปลาทวนน้ำ

"ลอบยืนจะมีทรงกระบอก ปลายตัดทั้งสองข้าง ริมด้านข้างมีช่องประตู เริ่มตั้งแต่ด้านบนยาวลงมาถึงด้านล่างเป็นทางเข้า โดยผูกเรียงไม้ถี่ ๆ เหมือนด้านข้างแล้ว หักพับด้านใน ให้ปลาลัดเลาะ แทรกตัวเข้าด้านใน" (ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร ผู้เขียน ทำนุ วรธงไชย, CC BY 4.0)

เหลาไม้ไผ่เป็นซี่ ผูกเรียงซี่ถี่ ๆ เกือบชิดติดกันบนปลอกเหมือนลอบนอน ทำเป็นทรงกระบอก ปลายตัดทั้งสองข้าง ขนาดตามแหล่งน้ำที่จะดัก

ที่ริมด้านข้างทำช่องประตูเป็นทางเข้า ยาวตั้งแต่ด้านบนลงมาถึงด้านล่าง ผูกเรียงไม้ถี่ ๆ เหมือนด้านข้าง แล้วหักพับเข้าด้านใน ให้ปากงาทางเข้าแคบ บางหลังทำงาไหว้ ใช้เชือกมัดงาไขว้กันรอบช่องประตูตั้งแต่ส่วนบนจนถึงด้านล่าง

ทำทางออกไว้ด้านบน ปิดด้วยไม้ขัด ให้ถอดเปิดเทปลาออกได้

ภาพลอบยืนจริงจากพิพิธภัณฑ์พื้นบ้านหนองบัวโคก (ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร ผู้เขียน ทำนุ วรธงไชย, CC BY 4.0)

ตั้งลอบยืนขวางทางน้ำไหลตามช่องระบายน้ำระหว่างคูคันนา หันด้านข้างตรงข้ามงาปะทะกระแสน้ำ ดักปลาหากินทวนน้ำ ริมห้วยหรือหนองให้วางห่างกันพอสมควร แล้วใช้เฝือกช่วยบังคับให้ปลาลัดเลาะข้างเฝือกเข้าลอบยืน

ชื่อเรียกไม่แน่นอน บางพื้นที่เรียกไซนั่ง ลอบตั้ง หรือลอบยืน ตามลักษณะการวาง รูปลักษณะและวิธีดักใกล้เคียงลอบมากกว่าไซ ซี่ถี่เกือบชิดกันและปากงาแคบ จึงดักปลากระดี่ ปลาหมอ ปลาดุก และปลาช่อนที่ยังไม่โตเต็มวัย ขนาดเล็กพบไม่มากเท่าลอบนอน ระวังปลามีเงี่ยงเมื่อเทปลาออก แหล่งข้อมูล: ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร ฐานข้อมูลเครื่องมือเครื่องใช้พื้นบ้าน "ลอบยืน" ผู้เขียน ทำนุ วรธงไชย พิพิธภัณฑ์พื้นบ้านหนองบัวโคก บุรีรัมย์ (สัญญาอนุญาต CC BY 4.0) **ข้อจำกัด** แหล่งข้อมูลไม่ให้ขนาด จำนวนซี่ หรือจำนวนปลอก