
การชุบแข็งด้วยการจุ่มดับและการอบคืนตัวของใบมีดเหล็ก — พื้นฐานการอบด้วยความร้อน
เหล็กดิบจากเตาตีเหล็กมีความเหนียวแต่ค่อนข้างอ่อน — มันจะไม่สามารถคงคมตัดได้นาน การอบด้วยความร้อนเปลี่ยนชิ้นเหล็กชิ้นเดิมให้เป็นใบมีดที่สามารถโกนขนได้ ตัดกระดูกได้โดยยังคงความคม หรือดีดตัวกลับเมื่อถูกดัด ฟิสิกส์นั้นน่าทึ่งมาก: โดยการควบคุมอัตราการเย็นตัวของเหล็ก ช่างตีเหล็กจะจัดเรียงโครงสร้างผลึกของอะตอมเหล็กในระดับโมเลกุลใหม่ โดยไม่ต้องเติมสิ่งใดเพิ่มเข้าไป
กระบวนการนี้มีสองขั้นตอน ขั้นแรก คือ การชุบแข็งด้วยการจุ่มดับ: ให้ความร้อนเหล็กจนถึงอุณหภูมิวิกฤต (ประมาณ 800°C ซึ่งเป็นสีแดงเชอร์รี่เรืองแสง) แล้วจุ่มลงในน้ำมันหรือน้ำ การเย็นตัวอย่างรวดเร็วจะกักอะตอมคาร์บอนไว้ภายในโครงผลึกเหล็ก ก่อให้เกิดมาร์เทนไซต์ ซึ่งเป็นโครงสร้างที่แข็งมากจนสามารถขีดกระจกได้ แต่เปราะมากจนแตกเป็นเสี่ยงเหมือนเซรามิก ขั้นที่สอง คือ การอบคืนตัว: อุ่นเหล็กที่ชุบแข็งแล้วอีกครั้งที่อุณหภูมิต่ำกว่า (200-350°C) เพื่อคลายมาร์เทนไซต์พอให้คืนความเหนียวกลับมา ในขณะที่ยังคงความแข็งส่วนใหญ่ไว้
ช่างตีดาบในยุคกลางประเมินอุณหภูมิจากสีของออกไซด์ที่เกิดขึ้นบนเหล็กขัดเงาขณะถูกให้ความร้อน เช่น สีฟางอ่อนที่ 220°C สำหรับมีดโกน สีบรอนซ์ที่ 260°C สำหรับมีดทั่วไป และสีน้ำเงินที่ 300°C สำหรับสปริง ระบบที่อาศัยสีนี้ยังคงใช้โดยช่างตีเหล็กที่ตีด้วยมือในปัจจุบัน และไม่จำเป็นต้องใช้เทอร์มอมิเตอร์
คำแนะนำ
เลือกชิ้นเหล็กเปล่าที่เหมาะสม
เลือกชิ้นเหล็กเปล่าที่เหมาะสม
เริ่มต้นด้วยเหล็กที่มีคาร์บอนระดับปานกลางหรือสูง เช่น เหล็กบลูมที่ผ่านกระบวนการคาร์บูไรซ์ หรือเหล็กใด ๆ ที่มีปริมาณคาร์บอนประมาณ 0.4-0.8% เหล็กดัดคาร์บอนต่ำ (ต่ำกว่า 0.3% คาร์บอน) จะไม่แข็งตัวอย่างมีนัยสำคัญเมื่อชุบแข็งด้วยการจุ่มน้ำ ทดสอบโดยการตีประกายไฟกับหินเจียร: เหล็กคาร์บอนสูงจะให้ประกายไฟยาวและแตกแขนง ส่วนเหล็กคาร์บอนต่ำจะให้ประกายไฟสั้นและหมองสีส้มโดยไม่แตกแขนง
วัสดุสำหรับขั้นตอนนี้:
เหล็กบลูม (เหล็กฟองน้ำ)1 ชิ้นเครื่องมือที่ต้องใช้:
หินทราย (วัสดุขัด)ขึ้นรูปชิ้นเหล็กให้เป็นรูปทรงใบมีด
ขึ้นรูปชิ้นเหล็กให้เป็นรูปทรงใบมีด
ให้ความร้อนเหล็กในเตาถ่านไม้จนเป็นสีส้มอมเหลืองสว่าง (ประมาณ 900-1000°C) จากนั้นตีบนหินเรียบหรือทั่งเพื่อยืดเหล็กให้เป็นรูปทรงใบมีด โดยให้ก้านเรียวแหลมอยู่ปลายด้านหนึ่ง และตัวใบมีดค่อยๆ กว้างขึ้นไปทางปลายใบ ตีทั้งสองด้านให้สม่ำเสมอ ใบมีดควรหนาประมาณ 3-5 มม. ที่สันมีด และค่อยๆ เรียวลงจนหนาประมาณ 1 มม. ที่คม อย่าพยายามทำให้คมในขั้นตอนนี้ ให้คงความหนาของคมไว้ประมาณ 1 มม. ก่อน
วัสดุสำหรับขั้นตอนนี้:
ถ่านไม้2 กก.เครื่องมือที่ต้องใช้:
ค้อนตีเหล็ก
คีมช่างตีเหล็ก
แผ่นหินเรียบ
สูบลม (เครื่องเป่าลมมือ)ทำให้เหล็กเป็นมาตรฐาน (normalize) เพื่อคลายความเค้นภายใน
ทำให้เหล็กเป็นมาตรฐาน (normalize) เพื่อคลายความเค้นภายใน
หลังจากการตีขึ้นรูป เหล็กจะมีความเค้นภายในจากการให้ความร้อนและการตีที่ไม่สม่ำเสมอ ให้อุ่นใบมีดให้ทั่วถึงจนมีสีแดงเชอร์รี่ (ประมาณ 800°C) แล้วปล่อยให้เย็นตัวในอากาศนิ่งบนอิฐทนไฟหรือทรายแห้ง อย่าชุบแข็งด้วยการจุ่มน้ำหรือน้ำมัน การให้เย็นตัวในอากาศเป็นสิ่งจำเป็น ขั้นตอนการทำให้เป็นมาตรฐานนี้จะช่วยปรับปรุงโครงสร้างเกรนและคลายความเค้นจากการตีขึ้นรูป ทำให้ได้จุดเริ่มต้นที่สม่ำเสมอสำหรับการชุบแข็ง ทำซ้ำ 2-3 ครั้งเพื่อผลลัพธ์ที่ดีที่สุด
วัสดุสำหรับขั้นตอนนี้:
ถ่านไม้1 กก.เครื่องมือที่ต้องใช้:
คีมช่างตีเหล็ก
สูบลม (เครื่องเป่าลมมือ)ตะไบและขัดเรียบรูปทรงใบมีด
ตะไบและขัดเรียบรูปทรงใบมีด
จับยึดใบมีดที่ผ่านการทำให้เป็นมาตรฐานแล้ว และใช้ตะไบเหล็กเพื่อปรับแต่งรูปทรง ขจัดรอยค้อน ทำให้แนวคมตรง และทำความสะอาดก้านเดือย ใบมีดต้องมีรูปร่างสุดท้ายก่อนการชุบแข็ง เพราะการตะไบเหล็กที่ชุบแข็งแล้วแทบเป็นไปไม่ได้หากไม่มีเครื่องมือสมัยใหม่ ขัดด้านแบนด้านหนึ่งด้วยหินทรายให้เป็นผิวเงางาม บริเวณที่ขัดนี้จะใช้เป็นตัวบ่งชี้อุณหภูมิระหว่างการอบคืนตัว
เครื่องมือที่ต้องใช้:
ตะไบโลหะ
หินทราย (วัสดุขัด)เตรียมตัวกลางสำหรับการชุบแข็ง
เตรียมตัวกลางสำหรับการชุบแข็ง
เติมน้ำมันลงในถังชุบแข็งให้ลึกพอที่จะจุ่มใบมีดได้ทั้งหมด น้ำมันลินซีด น้ำมันสัตว์ (ไขมันวัว) หรือน้ำมันพืชชนิดใดก็ได้ใช้ได้ การชุบด้วยน้ำมันเย็นตัวช้ากว่าน้ำ ซึ่งช่วยลดความเสี่ยงของการแตกร้าวหรือบิดงอ ซึ่งสำคัญมากสำหรับใบมีดบาง น้ำมันควรอยู่ที่อุณหภูมิห้องหรืออุ่นเล็กน้อย (30-40°C) ห้ามใช้น้ำเย็นกับใบมีดบางเด็ดขาด เพราะการช็อกจากความร้อนมักทำให้เกิดรอยแตก วางถังให้อยู่ในระยะที่เอื้อมถึงได้จากเตาตีเหล็ก
วัสดุสำหรับขั้นตอนนี้:
น้ำมันลินสีด2 ลิตรเครื่องมือที่ต้องใช้:
ถังชุบน้ำทำให้ใบมีดร้อนถึงอุณหภูมิวิกฤต
ทำให้ใบมีดร้อนถึงอุณหภูมิวิกฤต
วางใบมีดในเตาตีเหล็กและให้ความร้อนอย่างสม่ำเสมอ สังเกตสีอย่างระมัดระวัง เป้าหมายคือสีแดงเชอร์รีสว่างสม่ำเสมอ ประมาณ 800°C สำหรับเหล็กคาร์บอนปานกลาง ในที่แสงน้อย จะปรากฏเป็นสีแดงเรืองแสงเข้มโดยไม่มีจุดมืด การทดสอบสำคัญ: ถือแม่เหล็กไว้ใกล้ใบมีด (โดยไม่สัมผัส) เมื่อเหล็กถึงอุณหภูมิวิกฤต มันจะไม่มีแม่เหล็ก ช่วงเวลาที่แม่เหล็กหยุดดูดเหล็ก หมายความว่าการเปลี่ยนแปลงเป็นออสเทไนต์สมบูรณ์แล้ว และใบมีดพร้อมสำหรับการชุบแข็ง
วัสดุสำหรับขั้นตอนนี้:
ถ่านไม้1 กก.เครื่องมือที่ต้องใช้:
คีมช่างตีเหล็ก
สูบลม (เครื่องเป่าลมมือ)ชุบแข็งใบมีดในน้ำมัน
ชุบแข็งใบมีดในน้ำมัน
ทำงานอย่างรวดเร็ว จับใบมีดที่ส่วนก้านด้วยคีมแล้วจุ่มด้านคมลงในน้ำมันในการเคลื่อนไหวเดียวอย่างราบเรียบ กดตรงลงเท่านั้น — อย่าเอียงหรือหมุนวน เพราะจะทำให้เย็นตัวไม่สม่ำเสมอและบิดงอ น้ำมันจะติดไฟชั่วขณะที่ผิวหน้า — ซึ่งเป็นเรื่องปกติและไม่เป็นอันตราย ให้ใบมีดจมอยู่ในน้ำมันทั้งหมด เคลื่อนไหวเบาๆ ขึ้นลง (ไม่ใช่ซ้ายขวา) เป็นเวลา 10-15 วินาที จนกว่าเสียงฟู่จะหยุด การเย็นตัวอย่างรวดเร็วจะกักคาร์บอนอะตอมไว้ในโครงผลึกเหล็ก ทำให้เกิดมาร์เทนไซต์ ซึ่งเป็นโครงสร้างที่แข็งที่สุดที่เหล็กกล้าสามารถทำได้
เครื่องมือที่ต้องใช้:
คีมช่างตีเหล็ก
ถังชุบน้ำทดสอบความแข็ง
ทดสอบความแข็ง
นำใบมีดออกจากน้ำมันแล้วเช็ดให้สะอาด ทดสอบความแข็งทันที: ใช้ตะไบเหล็กลากไปตามขอบ หากการชุบแข็งสำเร็จ ตะไบจะเลื่อนไปบนผิวด้วยความรู้สึกคล้ายแก้วและไม่ทิ้งรอยไว้ แสดงว่าเหล็กแข็งกว่าตะไบแล้ว หากตะไบกัดเข้าไปในเหล็ก แสดงว่าการชุบแข็งล้มเหลว ใบมีดอาจยังไม่ร้อนพอ เหล็กมีคาร์บอนน้อยเกินไป หรือการชุบเย็นตัวช้าเกินไป ใบมีดที่ชุบแข็งอย่างถูกต้องจะแข็งเหมือนแก้วแต่ก็เปราะเหมือนแก้วด้วย หากทำตกอาจแตกหักได้
เครื่องมือที่ต้องใช้:
ตะไบโลหะทำความสะอาดและขัดใบมีดก่อนการอบคืนตัว
ทำความสะอาดและขัดใบมีดก่อนการอบคืนตัว
ขัดใบมีดที่ชุบแข็งแล้วด้วยหินทรายหรือหินขัดผิวเพื่อกำจัดคราบสเกล น้ำมันตกค้าง และออกไซด์สีเข้มทั้งหมด ขัดพื้นผิวแบนอย่างน้อยหนึ่งด้านให้เงาวาวราวกระจกเงา พื้นผิวที่ขัดนี้สำคัญอย่างยิ่ง เพราะใช้เป็นเครื่องวัดอุณหภูมิของคุณระหว่างการอบคืนตัว สีของออกไซด์ที่เกิดขึ้นบนเหล็กที่สะอาดขณะถูกความร้อนเป็นตัวบ่งชี้อุณหภูมิภายในที่แม่นยำ ผิดพลาดไม่เกิน 10°C หากไม่มีพื้นผิวที่ขัดแล้ว คุณจะอ่านสีของการอบคืนตัวไม่ได้
เครื่องมือที่ต้องใช้:
หินทราย (วัสดุขัด)เริ่มการอบคืนตัว — ให้ความร้อนช้าๆ จากสันมีด
เริ่มการอบคืนตัว — ให้ความร้อนช้าๆ จากสันมีด
วางใบมีดโดยให้สันอยู่ด้านล่างบนแผ่นเหล็กร้อนที่เรียบ หรือในกองถ่านเรืองแสง (ไม่ใช่เปลวไฟโดยตรง) เป้าหมายคือให้ความร้อนแก่ใบมีดอย่างช้าๆ และสม่ำเสมอจากสันไปยังคมมีด สังเกตผิวที่ขัดเงา เมื่ออุณหภูมิเพิ่มขึ้น จะเกิดฟิล์มออกไซด์บางๆ ที่เปลี่ยนสีตามลำดับที่คาดการณ์ได้: ฟางอ่อน (220°C), ฟางเข้ม (240°C), บรอนซ์ (260°C), ม่วง (280°C), น้ำเงิน (300°C), น้ำเงินอ่อน (320°C), เทา (340°C+)
วัสดุสำหรับขั้นตอนนี้:
ถ่านไม้1 กก.เครื่องมือที่ต้องใช้:
คีมช่างตีเหล็กอ่านสีการอบคืนตัวและชุบที่เป้าหมาย
อ่านสีการอบคืนตัวและชุบที่เป้าหมาย
สังเกตแถบสีที่เคลื่อนจากสันมีดไปทางคม สำหรับมีดหรือสิ่ว: ชุบเมื่อคมถึงสีฟางเข้มถึงสีบรอนซ์ (240-260°C) — ซึ่งทำให้ใบมีดแข็งพอที่จะรักษาคมได้ แต่เหนียวพอที่จะต้านการบิ่นได้ สำหรับสปริงหรือดาบ: ปล่อยให้สีไล่ไปถึงสีน้ำเงิน (300°C) — ความยืดหยุ่นสูงสุด สำหรับมีดโกนหรือเครื่องมือแกะสลัก: ชุบที่สีฟางอ่อน (220°C) — ความแข็งสูงสุด ความเหนียวต่ำสุด เมื่อสีเป้าหมายถึงคมตัด ให้จุ่มใบมีดกลับลงในน้ำมันทันที
เครื่องมือที่ต้องใช้:
คีมช่างตีเหล็ก
ถังชุบน้ำทดสอบใบมีดที่ผ่านการอบอ่อน
ทดสอบใบมีดที่ผ่านการอบอ่อน
ตอนนี้ใบมีดควรแข็งที่คมแต่ยืดหยุ่นที่สันหลัง ซึ่งเป็นลักษณะเด่นของเครื่องมือที่อบอ่อนอย่างเหมาะสม ทดสอบโดยหนีบด้ามมีดแล้วงอใบมีดเบาๆ มีดที่อบอ่อนอย่างถูกต้องจะโค้งงอเล็กน้อยและดีดกลับ หากหักแสดงว่าอบแข็งเกินไป (ให้ทำซ้ำจากขั้นตอนที่ 6 โดยใช้สีเป้าหมายที่สูงขึ้น) หากงอและค้างอยู่อย่างนั้นแสดงว่าอบอ่อนเกินไป ทดสอบความคมโดยการปอกเป็นแผ่นบางจากไม้เนื้อแข็ง คมที่อบอ่อนอย่างดีจะกัดเนื้อไม้ได้สะอาดโดยไม่บิ่น
การลับคมขั้นสุดท้ายบนหินลับน้ำ
การลับคมขั้นสุดท้ายบนหินลับน้ำ
ลับคมที่ผ่านการอบชุบบนหินทรายที่เปียกน้ำ โดยรักษามุมที่สม่ำเสมอประมาณ 15-20 องศาต่อด้าน เหล็กที่ผ่านการชุบแข็งสามารถลับให้คมได้ละเอียดกว่าเหล็กที่ไม่ได้ชุบแข็งมาก ซึ่งนี่คือจุดประสงค์ทั้งหมดของการอบความร้อน ขั้นตอนสุดท้ายคือการลับด้วยหนังนิ่มเรียบหากมี ตอนนี้ใบมีดสมบูรณ์แล้ว: แข็งพอที่จะรักษาความคมไว้ได้เมื่อใช้งานต่อเนื่อง และเหนียวพอที่จะรับแรงกระแทกโดยไม่แตกหัก
เครื่องมือที่ต้องใช้:
หินทราย (วัสดุขัด)วัสดุ
3- 1 ชิ้นตัวยึดตำแหน่ง
- 5 กก.ตัวยึดตำแหน่ง
- 2 ลิตรตัวยึดตำแหน่ง
วัสดุจากพิมพ์เขียวที่เชื่อมต่อ
พิมพ์เขียวนี้สร้าง
บลูพริ้นท์ที่เกี่ยวข้อง
บลูพริ้นท์เหล่านี้แบ่งปันความรู้ — เทคนิค วัสดุ หรือหลักการ
CC0 สาธารณสมบัติ
พิมพ์เขียวนี้เผยแพร่ภายใต้ CC0 คุณสามารถคัดลอก แก้ไข แจกจ่าย และใช้งานผลงานนี้เพื่อวัตถุประสงค์ใดก็ได้ โดยไม่ต้องขออนุญาต
สนับสนุนเมกเกอร์โดยซื้อสินค้าผ่านพิมพ์เขียวของพวกเขา ซึ่งพวกเขาจะได้รับ ค่าคอมมิชชันเมกเกอร์ ที่ผู้ขายกำหนด หรือสร้างเวอร์ชันใหม่ของพิมพ์เขียวนี้และรวมเป็นการเชื่อมต่อในพิมพ์เขียวของคุณเพื่อแบ่งรายได้



