ม้าโยกเก้าอี้ เครื่องกวนเนยร่องไขว้: การโยกเก้าอี้หมุนล้อที่ทำให้ไม้กวนเคลื่อนไปมาสองจังหวะต่อหนึ่งรอบ

"การเคลื่อนไหวของเก้าอี้นี้ทำให้แป้นเหยียบ E สั่น ซึ่งเนื่องจากการเชื่อมต่อกับเพลา F ด้วยก้านติด (d) และข้อเหวี่ยง ทำให้เพลา F และล้อ G หมุน โดยล้อ G นั้นเนื่องจากตัวนำทาง (f), (f) ของก้านหรือแท่ง H ที่สอดอยู่ในร่อง (e), (e) ทำให้ก้านหรือแท่ง H และคันโยก I ส่งผลให้ก้านกระแทก K เคลื่อนที่ไปมาแบบลูกสูบ โดยก้านดังกล่าวเคลื่อนที่ครบสองจังหวะเต็มในทุกๆ การหมุนหนึ่งรอบของเพลา F และล้อ G"

พิมพ์ล้อร่องและไกด์สองชิ้น พิมพ์ใน PETG ที่ความหนาชั้น 0.2 มม. การเติม 30 % จำนวน 4 ผนัง ล้างก่อนใช้งานครั้งแรก

สร้างเฟรมไม้สนขนาดประมาณ 600 × 300 มม. โดยมีขาสูง 160 มม. แขวนเบาะนั่งขนาดเล็กด้วยตัวยึดแขวนสองตัวจากแกนที่พาดผ่านเสาตั้ง เพื่อให้เบาะโยกได้ เชื่อมด้านหน้าของเบาะด้วยแกนกับแป้นเหยียบที่ติดบานพับไว้ต่ำบนเฟรม และเชื่อมแป้นเหยียบด้วยแกนกับข้อเหวี่ยงบนเพลาเหลี่ยมขนาด 10 มม. ที่พาดผ่านปลายด้านหนึ่ง ติดล้อบนเพลาไว้นอกเฟรม

ยึดตัวนำทั้งสองให้ห่างกัน 70 มม. บนคานไม้สน โดยให้ทั้งสองเลื่อนอยู่ในร่องได้ หมุนปลายบนของคานบนคันโยกที่มีจุดหมุนตั้งอยู่บนเสา และแขวนแท่งไม้กวนจากปลายอีกด้านลงในภาชนะที่ใช้กับอาหารได้ (food-grade) ซึ่งวางอยู่บนชั้นที่ปลายสุดของอีกด้าน

ตั้งครีมสดทิ้งไว้จนมีอุณหภูมิประมาณ 15 °C โดยตรวจสอบด้วยเทอร์โมมิเตอร์ เทลงไป 1.5 ลิตร โยกที่นั่งอย่างสม่ำเสมอด้วยมือ ไม้ตีจะตีสองครั้งทุกการหมุนหนึ่งรอบของล้อ จับเวลาจนกว่าเนยจะก่อตัว รินเอานมเปรี้ยวออก เติมน้ำเย็น กวนเล็กน้อยแล้วรินออกอีกครั้งจนน้ำใส จากนั้นนวดเกลือหนึ่งหยิบลงในเนยและชั่งน้ำหนักเนย

**H. D. Baker** แห่ง Pittstown Corners, Rensselaer County, New York, US 19,334, 16 February 1858 ผู้ควบคุมของเขานั่งบนเก้าอี้ เท้าข้างหนึ่งวางบนแป้นเหยียบและอีกข้างวางบนแท่น เขาอ้างสิทธิ์ในการผสมผสานทั้งหมด ไม่ใช่ส่วนใดส่วนหนึ่งโดยลำพัง เขาเขียนว่าข้อเหวี่ยงที่ใช้แทนล้อจะต้องมีชุดเฟืองทดเพื่อให้ได้ความเร็วเท่ากัน ของเราขนาดตั้งบนโต๊ะและโยกด้วยมือ ขนาดเป็นของเรา FDM พิมพ์ จะเก็บอาหารไว้ในชั้นของมัน ดังนั้นควรล้างให้สะอาดและเปลี่ยนเมื่อสึกหรอ