การกวนเนยด้วยถังแบบสปริงลอย: ใบกวนแข็งเกร็งขณะกวนเนย พับกลับบนสปริงเพื่อรวบรวมและนวดเนย

"เมื่อจานและทุ่นถูกหมุนไปอีกทางหนึ่งเพื่อรวบรวมและสะสมเนยโดยกดให้ชิดกับผนังของถัง สปริงจะทำให้ทุ่นยอมหรือเคลื่อนตัวหลบ เมื่อทุ่นเหล่านั้นผ่านมาและกระทบกับนมเปรี้ยวและเนย และเปลี่ยนทิศทางไปในแนวสัมผัส"

พิมพ์แผ่นดิสก์สองชิ้นและทุ่นลอยสองชิ้น พิมพ์ใน PETG ที่ความสูงชั้น 0.2 mm, การเติมภายใน 30 %, ผนัง 4 ชั้น; ล้างก่อนใช้งานครั้งแรก

ยึดจานสองแผ่นเข้ากับแกนไม้เนื้อแข็งหน้าตัดสี่เหลี่ยมขนาด 10 มม. แล้วเชื่อมด้วยแท่งสเตนเลสขนาด 4 มม. สองแท่ง ติดตั้งทุ่นแต่ละอันระหว่างจานบนแท่งขนาด 4 มม. ให้สามารถหมุนได้ และคล้องสปริงจากห่วงของทุ่นไปยังรูยึดในจาน เพื่อให้สปริงดันทุ่นชนกับตัวหยุด

วางภาชนะทรงกลมเกรดอาหารขนาดประมาณ 170 มม. ให้นอนตะแคงในแท่นรองไม้สน ตัดช่องประตูที่ด้านบนพร้อมช่องระบายอากาศแบบจุก และสอดเพลาผ่านปลายทั้งสองข้างตามแนวแกนกลาง โดยมีมือหมุนอยู่ด้านนอก

ตั้งทิ้งครีมข้นไว้จนอุณหภูมิประมาณ 15 °C โดยตรวจด้วยเทอร์โมมิเตอร์ เทนม 1.5 ลิตร หมุนที่หมุนไปในทิศทางที่ทำให้ตัวลอยอยู่ชิดที่หยุดของมัน จับเวลาจนเนยเกาะตัว จากนั้นหมุนกลับเพื่อให้ตัวลอยพับและกดเนยให้ชิดกับผนังถัง รินนมเปรี้ยวออก ใส่เกลือ และหมุนที่หมุนไปมาเล็กน้อยเพื่อคลุกให้เข้ากัน ตามที่เขาเคยทำ ชั่งน้ำหนักเนย

**Benjamin Beers** แห่งนิวแฟร์ฟิลด์ เคาน์ตี้แฟร์ฟิลด์ คอนเนตทิคัต สหรัฐอเมริกา 18,797 วันที่ 8 ธันวาคม 1857 เขาดัดห่วงไม้เข้ากับตัวถังของถังระหว่างฝาทั้งสองด้าน ซึ่งถูกกว่าการใช้ไม้ระแนงและมีโอกาสรั่วน้อยกว่า เขาอ้างสิทธิ์ในตัวกวนแบบหมุนพร้อมทุ่นสปริงสำหรับตีวิปและนวดเนย ภาชนะและชิ้นส่วนที่พิมพ์ขึ้นทำหน้าที่แทนถังของเขา FDM พิมพ์อาจเก็บอาหารไว้ในชั้นของมัน ดังนั้นควรล้างให้สะอาดและเปลี่ยนเมื่อสึกหรอ