เครื่องกวนเนยแบบสวิงสามจังหวะ: ร่องคลื่นทำให้ไม้กวนเคลื่อนที่สามจังหวะในแต่ละการแกว่ง

"เมื่อกดฝาลงมา จะเกิดการเคลื่อนที่แก่กรอบแกว่ง E โดยผ่านด้ามจับ I และขณะที่กรอบแกว่งไป คานขวางพร้อมลูกกลิ้งลดแรงเสียดทานจะเคลื่อนไปในร่อง D และ F ทำให้เกิดการเคลื่อนที่สามแบบที่แตกต่างกันแก่ไม้กวน ส่งผลให้น้ำนมถูกกวนมากขึ้นในแต่ละครั้งที่ภาชนะครีมแกว่งหรือสั่นไป ซึ่งมากกว่าที่เครื่องชนิดเดียวกันอื่นใดทำได้"

พิมพ์แผ่นช่องสองแผ่น แท่งลูกกลิ้ง และลูกกลิ้งสองตัว พิมพ์ด้วย PETG ความสูงชั้น 0.2 มม. ระดับการเติม 30 % จำนวนผนัง 4 ชั้น; ล้างก่อนใช้งานครั้งแรก

สร้างโครง A-frame ไม้สนสูงประมาณ 520 มม. มีขาสองข้างต่อด้าน และแขวนโครงชิงช้าที่ประกอบจากเสาไม้สนตั้งสองต้นกับแผ่นพื้นไม้ด้วยก้าน 10 มม. ที่ด้านบน โดยมีด้ามจับไม้สนยื่นออกจากพื้นของโครงชิงช้า ยึดแผ่นร่อง(slot plate) ด้านในของขาแต่ละคู่ด้วยสลักเกลียว โดยให้จุดกึ่งกลางของร่องอยู่ต่ำกว่าจุดหมุน 300 มม.

วางภาชนะที่ได้มาตรฐานอาหารบนพื้นของเปล จากนั้นสอดก้านไม้กวนขนาด 10 มม. ผ่านช่องในเสาตั้งของเปลเข้าไปยังช่องของแท่งลูกกลิ้ง โดยให้ลูกกลิ้งบนเพลาสั้นอยู่ในแผ่นช่อง และยึดไม้กวนสนที่มีรูพรุนไว้at ฐานภายในภาชนะ

ปล่อยให้ครีมสดข้นทิ้งไว้จนมีอุณหภูมิประมาณ 15 °C โดยตรวจสอบด้วยเทอร์โมมิเตอร์ เทลงไป 1.5 ลิตร แล้วปิดฝา แกว่งโครงเครื่องอย่างสม่ำเสมอด้วยที่จับ ไม้กวน (dasher) จะเคลื่อนไปมาข้างละสามครั้ง จับเวลาจนกระทั่งเนยก่อตัว เทน้ำนมเปรี้ยว (buttermilk) ทิ้ง เติมน้ำเย็น กวนเล็กน้อยแล้วเททิ้งอีกครั้งจนน้ำใส จากนั้นใส่เกลือเล็กน้อยลงไปนวดให้เข้ากัน แล้วชั่งน้ำหนักเนย

**Charles H. Dana** แห่งเวสต์เลบานอน มณฑลแกรฟตัน รัฐนิวแฮมป์เชียร์ สหรัฐอเมริกา 17,781 วันที่ 14 กรกฎาคม 1857 เขาไม่ได้อ้างสิทธิ์ในเครื่องกวนเนยแบบแกว่ง หรือการกระแทกมากกว่าหนึ่งครั้งต่อการแกว่งในฐานะเช่นนั้น เขาอ้างสิทธิ์ในชิ้นส่วนโค้งไม่สม่ำเสมอที่สร้างเป็นร่องคลื่นพร้อมกรอบแกว่งที่มีร่องและคานขวาแบบลูกกลิ้ง คลื่นและขนาดของร่องของเราเป็นของเราเอง ภาพวาดของเขาไม่ได้ให้ไว้ FDM พิมพ์เก็บอาหารไว้ในเส้นชั้นของมัน ดังนั้นควรล้างให้สะอาดและเปลี่ยนเมื่อสึกหรอ