ساخت سر تبر آهنی — ابزاری که جنگل‌ها را پاک کرد

تبر آهنی بیش از هر سلاح دیگری سکونت انسانی را دگرگون کرد. تبرهای برنزی وجود داشتند، اما برنز برای کارهای سنگین پاک‌سازی بیش از حد نرم و گران بود. تبرهای آهنی که سخت‌تر، ارزان‌تر و آسان‌تر تیزشدنی بودند، به مردمان عصر آهن امکان دادند جنگل‌های کهن را با سرعتی قطع کنند که چشم‌اندازهای کامل را دگرگون کرد. زمین پاک‌شده به مزرعه تبدیل شد و مزرعه‌ها به تمدن‌ها.

سر تبر آهنی از یک میلهٔ واحد آهن کوبیده ساخته می‌شود، با فنی به نام سوراخ‌کاری و کشیدن: سوراخی (چشمه) از میله سوراخ می‌شود تا دستهٔ چوبی در آن جا گیرد، سپس یک مِتهٔ مخروطی از آن عبور داده می‌شود تا چشمه به شکل بیضی درآید. تیغه از یک سوی چشمه کشیده می‌شود و پاشنه (سر تخت ضربه‌زننده) در سوی مقابل برای تعادل سنگین باقی می‌ماند.

لبهٔ برنده با کربن‌دهی سطحی یا جوشکاری فولاد برای سختی ساخته می‌شود — همان اصل چاقو و قلم آهنی. تبر آهنی خوب‌ساخته دهه‌ها کار روزانه دوام می‌آورد و پیش از آنکه لبهٔ فولادی مصرف شود، صدها بار قابل تیزکردن است.