
การทำสีน้ำเงินอียิปต์ — เม็ดสีสังเคราะห์ชนิดแรกของโลก
สีน้ำเงินอียิปต์ (cuprorivaite, CaCuSi₂O₆) เป็นเม็ดสีสังเคราะห์ที่เก่าแก่ที่สุดที่รู้จัก ผลิตขึ้นครั้งแรกในอียิปต์เมื่อราว 3100 ปีก่อนคริสตกาล เรียกอีกชื่อว่า blue frit, Pompeian blue หรือ Alexandrian blue เป็นสีน้ำเงินที่สำคัญที่สุดของโลกโบราณ ถูกใช้ตั้งแต่ภาพวาดในสุสานยุคอาณาจักรเก่า ผ่านภาพจิตรกรรมฝาผนังแบบโรมัน และทั่วเมโสโปเตเมียเป็นเวลากว่าสามพันปี
ปฏิกิริยาทางเคมีเป็นปฏิกิริยาสถานะของแข็งที่อุณหภูมิสูง โดยทองแดง (จากมาลาไคต์) ซิลิกา (จากทรายควอตซ์) และแคลเซียม (จากหินปูน) รวมตัวกับสารช่วยหลอมที่มีโซเดียมสูง (natron) ที่อุณหภูมิ 900–950°C เป็นเวลาหลายชั่วโมง ผลที่ได้คือ blue frit ที่เผาจนแข็งตัว เป็นมวลแก้ว-เซรามิกที่มีผลึก cuprorivaite ซึ่งเป็นแคลเซียมคอปเปอร์เตตระซิลิเกต เมื่อบดแล้ว frit นี้ให้เม็ดสีน้ำเงินสดใส โดยสีขึ้นอยู่กับขนาดอนุภาค การบดหยาบให้สีน้ำเงินเข้มและเข้มข้น ส่วนการบดละเอียดให้สีน้ำเงินฟ้าที่อ่อนและละเอียดกว่า
เม็ดสีนี้มีความคงทนสูงมาก ทนแสง ทนด่าง และเข้ากันได้กับสื่อแบบ fresco, encaustic และ tempera การวิเคราะห์สมัยใหม่ของสีน้ำเงินอียิปต์บนภาพวาดในสุสานอายุ 4,500 ปี พบว่าสีแทบไม่เปลี่ยนแปลง นอกจากนี้ยังแสดงการเรืองแสงใกล้อินฟราเรด ซึ่งปัจจุบันนำไปใช้ในการพิสูจน์ความถูกต้องของงานศิลปะ
SAFETY WARNING: กระบวนการนี้เกี่ยวข้องกับอุณหภูมิเตาเผาที่ 900–950°C และการจัดการฝุ่นแร่ ฝุ่นมาลาไคต์มีสารประกอบทองแดงที่เป็นอันตรายหากสูดดม natron มีฤทธิ์กัดกร่อนและระคายเคืองต่อผิวหนังและดวงตา ควรสวมหน้ากากกันฝุ่นขณะบดแร่ สวมถุงมือทนความร้อนขณะจัดการเตาเผาและถ้วยหลอม และทำงานในพื้นที่ที่มีการระบายอากาศดี
คำแนะนำ
ชั่งแร่มาลาไคต์
ชั่งแร่มาลาไคต์
ชั่งแร่มาลาไคต์บดละเอียด 30 กรัม มาลาไคต์ (Cu₂(CO₃)(OH)₂) เป็นคอปเปอร์คาร์บอเนตเบส ซึ่งให้ทองแดงที่ทำให้สีน้ำเงินอียิปต์มีสีของมัน ชาวอียิปต์โบราณใช้มาลาไคต์จากเหมืองในคาบสมุทรไซนาย แต่แหล่งมาลาไคต์ใดก็ได้ หรือแม้แต่ขี้กลึงทองแดงก็ใช้ได้ ยิ่งแหล่งทองแดงบริสุทธิ์และแตกละเอียดมากเท่าใด สีน้ำเงินสุดท้ายก็จะยิ่งสม่ำเสมอมากขึ้นเท่านั้น
วัสดุสำหรับขั้นตอนนี้:
สินแร่มาลาไคต์30 ก.บดมาลาไคต์ให้เป็นผงละเอียด
บดมาลาไคต์ให้เป็นผงละเอียด
บดและโม่มาลาไคต์ในครกหินจนผ่านตะแกรงร่อนละเอียดได้ อนุภาคควรละเอียดเท่าแป้ง เพราะอนุภาคทองแดงหยาบจะทำให้เกิดจุดสีน้ำเงินไม่สม่ำเสมอในเม็ดสีสุดท้าย สวมหน้ากากกันฝุ่นตลอดระหว่างการบด เพราะฝุ่นที่มีทองแดงเป็นอันตรายหากสูดดม
เครื่องมือที่ต้องใช้:
ครกและสากหิน
หน้ากากกันฝุ่นร่อนผงมาลาไคต์
ร่อนผงมาลาไคต์
ร่อนมาลาไคต์ที่บดแล้วผ่านตะแกรงขนาด 120 เมช นำอนุภาคหยาบที่ตกค้างกลับไปยังครกแล้วบดใหม่ มาลาไคต์ทั้งหมดต้องผ่านตะแกรงเพื่อให้ผสมเข้ากับส่วนผสมอื่นอย่างละเอียดในระดับโมเลกุล
เครื่องมือที่ต้องใช้:
ตะแกรง 120 เมชชั่งและเตรียมทรายควอตซ์
ชั่งและเตรียมทรายควอตซ์
ชั่งทรายควอตซ์สะอาด 160 กรัม นี่คือแหล่งซิลิกา ซึ่งเป็นส่วนประกอบที่มากที่สุดของส่วนผสม ทรายควอตซ์สีขาวบริสุทธิ์ให้สีน้ำเงินที่สะอาดที่สุด ส่วนทรายที่ปนเปื้อนเหล็กจะเปลี่ยนสีไปทางสีเขียว หากทรายหยาบ ให้บดสั้น ๆ ในครกเพื่อลดขนาดอนุภาค ทรายไม่จำเป็นต้องละเอียดเท่ามาลาไคต์ แต่อนุภาคที่ละเอียดกว่าจะทำปฏิกิริยาได้สมบูรณ์กว่า
วัสดุสำหรับขั้นตอนนี้:
ทรายควอตซ์160 ก.ชั่งและบดหินปูน
ชั่งและบดหินปูน
ชั่งหินปูนบด 45 กรัม (แคลเซียมคาร์บอเนต, CaCO₃) สิ่งนี้ให้องค์ประกอบแคลเซียมของผลึกคิวพรอไรวาอิต บดให้เป็นผงละเอียดในครก ชอล์กหรือผงหินอ่อนสามารถใช้แทนหินปูนได้ — ทั้งหมดเป็นรูปแบบของแคลเซียมคาร์บอเนต แคลเซียมมีความจำเป็น: หากไม่มี ผลิตภัณฑ์จะเป็นแก้วที่มีคราบทองแดงแทนที่จะเป็นคิวพรอไรวาอิตผลึก
วัสดุสำหรับขั้นตอนนี้:
แคลเซียมคาร์บอเนต - หินปูนบด45 ก.ชั่งและบดโซดาธรรมชาติ (natron)
ชั่งและบดโซดาธรรมชาติ (natron)
ชั่งโซดาธรรมชาติ (natron) จำนวน 15 กรัม (โซเดียมคาร์บอเนตที่มีน้ำผสม) สารนี้ทำหน้าที่เป็นสารช่วยหลอม — ช่วยลดจุดหลอมเหลวของซิลิกาและส่งเสริมปฏิกิริยาสถานะของแข็งที่ก่อให้เกิดผลึกคิวปริโวไรต์ หากสารช่วยหลอมน้อยเกินไปปฏิกิริยาจะไม่สมบูรณ์ หากมากเกินไปผลิตภัณฑ์จะหลอมเป็นก้อนคล้ายแก้วและมีสีไม่ดี บดก้อนที่จับตัวกันให้เป็นผงละเอียด ชาวอียิปต์โบราณเก็บโซดาธรรมชาติจากแหล่งสะสมที่วาดี เอล นาทรุน
วัสดุสำหรับขั้นตอนนี้:
นาตรอน15 ก.รวมส่วนผสมแห้งทั้งหมดเข้าด้วยกัน
รวมส่วนผสมแห้งทั้งหมดเข้าด้วยกัน
เทมาลาไคต์ที่ร่อนแล้ว ทรายควอตซ์ หินปูนบด และโซดาธรรมชาติลงในครกรวมกัน อัตราส่วนโดยน้ำหนักโดยประมาณคือ ทองแดง 1 : ซิลิกา 5 : ปูนขาว 1.5 : สารช่วยหลอม 0.5 แบตช์ 250 กรัมนี้จะให้ฟริตสีน้ำเงินสำเร็จรูปประมาณ 200 กรัมหลังจากสูญเสียจากการเผา
ผสมให้เข้ากันอย่างทั่วถึงจนได้เนื้อผสมที่สม่ำเสมอ
ผสมให้เข้ากันอย่างทั่วถึงจนได้เนื้อผสมที่สม่ำเสมอ
บดและผสมผงทั้งสี่ชนิดเข้าด้วยกันในครกเป็นเวลาอย่างน้อย 10 นาที ส่วนผสมควรมีสีเขียว-เทาอ่อนที่สม่ำเสมอ โดยไม่มีคราบหรือเส้นของวัตถุดิบแต่ละชนิดให้เห็น การผสมให้เข้ากันอย่างละเอียดในขั้นตอนนี้มีความสำคัญอย่างยิ่ง เพราะบริเวณที่วัสดุยังไม่ได้ผสมกันจะไม่เกิดเป็นคิวปรอริไวต์ และจะยังคงเป็นจุดสีขาวหรือเทาที่ปนอยู่ในสีผงสุดท้าย
เครื่องมือที่ต้องใช้:
ครกและสากหินเติมน้ำแล้วนวดเป็นเพสต์เนื้อแน่น
เติมน้ำแล้วนวดเป็นเพสต์เนื้อแน่น
เติมน้ำสะอาดในปริมาณเล็กน้อย ประมาณ 30–40 มล. ลงในผงที่ผสมแล้ว แล้วนวดจนได้เพสต์เนื้อแน่นที่สามารถปั้นขึ้นรูปได้ เพสต์ควรคงรูปร่างเมื่อบีบ ไม่เปียกหรือเหลวเกินไป น้ำช่วยยึดอนุภาคให้เกาะกันเพื่อขึ้นรูปเป็นก้อน และช่วยให้อนุภาคสัมผัสกันอย่างดีระหว่างการเผา
วัสดุสำหรับขั้นตอนนี้:
น้ำกลั่น40 มล.ขึ้นรูปเนื้อแป้งเป็นก้อนแบน
ขึ้นรูปเนื้อแป้งเป็นก้อนแบน
ขึ้นรูปเนื้อแป้งเป็นแผ่นกลมแบนประมาณ 3–4 ซม. ในเส้นผ่านศูนย์กลาง และหนา 1 ซม. คล้ายขนมปังกรอบขนาดเล็ก การทำก้อนบางแทนที่จะทำเป็นก้อนใหญ่ก้อนเดียวช่วยให้ความร้อนแผ่ผ่านวัสดุได้อย่างสม่ำเสมอทั่วทั้งชิ้น หลักฐานทางโบราณคดีจาก Amarna และแหล่งโบราณสถานอียิปต์แห่งอื่น ๆ แสดงให้เห็นว่าสีน้ำเงินอียิปต์ถูกผลิตในรูปแบบนี้จริง ๆ คือก้อนแบนขนาดเล็กที่วางซ้อนกันในถ้วยหลอม
ตากเค้กให้แห้งข้ามคืน
ตากเค้กให้แห้งข้ามคืน
วางเค้กบนพื้นผิวที่สะอาดและปล่อยให้แห้งในอากาศอย่างน้อย 12 ชั่วโมง แนะนำให้ข้ามคืน เค้กควรแห้งสนิทก่อนการเผา เพราะความชื้นที่หลงเหลืออยู่จะกลายเป็นไอน้ำในเตาเผาและอาจทำให้เค้กแตกหรือระเบิดได้ เค้กที่แห้งแล้วจะรู้สึกแข็งและเป็นผงชอล์ก
เตรียมถ้วยหลอมทนไฟ
เตรียมถ้วยหลอมทนไฟ
บุถ้วยหลอมดินเหนียวทนไฟด้วยทรายควอตซ์แห้งบางๆ เพื่อป้องกันไม่ให้ฟริตติดผนัง เรียงก้อนที่อบแห้งแล้วในถ้วยอย่างหลวมๆ โดยเว้นช่องว่างเล็กๆ ระหว่างก้อนเพื่อให้ความร้อนหมุนเวียนได้ อย่าอัดให้แน่น เพราะการหมุนเวียนของอากาศช่วยให้ปฏิกิริยาดำเนินไปอย่างสม่ำเสมอ
เครื่องมือที่ต้องใช้:
เบ้าหลอมดินทนไฟโหลดและอุ่นเตาให้ร้อนล่วงหน้า
โหลดและอุ่นเตาให้ร้อนล่วงหน้า
ใส่ถ่านไม้เนื้อแข็งจำนวนมากลงในเตาถ่าน — คุณจะต้องรักษาอุณหภูมิสูงเป็นเวลาหลายชั่วโมง จุดไฟและปล่อยให้ไฟค่อยๆ ลุกโชน เป้าหมายคือให้ถึง 900–950°C ซึ่งต้องใช้ลมบังคับ (สูบลมหรือเครื่องเป่าลม) อย่าเพิ่งใส่ถ้วยหลอมเข้าไป ให้เตาถึงอุณหภูมิใช้งานที่คงที่ก่อน ขั้นตอนนี้อาจใช้เวลา 1–2 ชั่วโมง
วัสดุสำหรับขั้นตอนนี้:
ถ่านไม้10 กก.เครื่องมือที่ต้องใช้:
เตาเบ้าหลอมใช้ถ่าน
ถุงมือหนังข้อยาววางถ้วยหลอมในเตาเผา
วางถ้วยหลอมในเตาเผา
ใช้คีมถ้วยหลอมที่มีด้ามยาว วางถ้วยหลอมที่บรรจุวัสดุแล้วลงกลางเตาเผาอย่างระมัดระวัง วางในตำแหน่งที่อุณหภูมิสม่ำเสมอที่สุด โดยล้อมรอบด้วยถ่านที่กำลังลุกเป็นสีแดงทุกด้าน บรรจุถ่านเพิ่มเติมรอบและเหนือถ้วยหลอม อุณหภูมิที่ถ้วยหลอมควรอยู่ที่ 900–950°C ต่ำกว่า 850°C ปฏิกิริยาแทบไม่เกิดขึ้น ส่วนสูงกว่า 1050°C วัสดุจะหลอมเหลวเป็นก้อนแก้วที่มีผลึกคิวปรีไวท์น้อยลง
เครื่องมือที่ต้องใช้:
คีมคีบเบ้าหลอมรักษาอุณหภูมิการเผาไว้ 12–24 ชั่วโมง
รักษาอุณหภูมิการเผาไว้ 12–24 ชั่วโมง
รักษาอุณหภูมิเตาไว้ที่ 900–950°C เป็นเวลา 12 ถึง 24 ชั่วโมง เติมถ่านไม้สดเป็นระยะเพื่อรักษาอุณหภูมิ — คาดว่าจะใช้ถ่านทั้งหมด 10 กก. ยิ่งเผานานเท่าใด การเปลี่ยนเป็นคูพรอริไวต์ก็ยิ่งสมบูรณ์มากขึ้นเท่านั้น โรงงานชาวอียิปต์โบราณเผาฟริตสีน้ำเงินของตนอย่างน้อยหนึ่งวันเต็ม ตรวจสอบสีโดยยกฝาครอบดินเผาเล็กน้อยด้วยคีม ก้อนควรเริ่มมีสีน้ำเงินเข้มทั่วทั้งก้อน ไม่ใช่เฉพาะที่ผิวเท่านั้น
เย็นตัวอย่างช้าๆ ในเตาเผา
เย็นตัวอย่างช้าๆ ในเตาเผา
เมื่อการเผาเสร็จสมบูรณ์ ให้หยุดเติมเชื้อเพลิงและปล่อยให้เตาเผาเย็นตัวตามธรรมชาติโดยที่ยังคงทิ้งเบ้าหลอมไว้ข้างใน อย่าNOTชุบเย็นด้วยน้ำหรือนำเบ้าหลอมออกขณะยังร้อน เพราะการเย็นตัวอย่างรวดเร็วจะก่อให้เกิดรอยแตกจากความเค้นเชิงความร้อน และอาจทำให้ฟริตแตกละเอียดกลายเป็นผงที่ใช้งานไม่ได้ การปล่อยให้เย็นตัวช้าเป็นเวลา 12 ชั่วโมงขึ้นไปจะช่วยให้ผลึกคิวโปรไรวาอิตโตขึ้นใหญ่กว่าเดิม ทำให้ได้สีน้ำเงินที่เข้มสดกว่า ทิ้งไว้ข้ามคืน
ถอดเบ้าหลอมที่เย็นแล้วออก
ถอดเบ้าหลอมที่เย็นแล้วออก
เมื่อเตาเย็นสนิทแล้ว — อย่างน้อย 12 ชั่วโมงหลังไฟดับ — ให้ใช้คีมคีบเบ้าหลอมออก ก้อนฟริตควรแข็ง เผาจนเกาะกันเป็นก้อน และมีสีน้ำเงินสดใส บางก้อนอาจหลอมติดกันบางส่วน สีน้ำเงินควรปรากฏตลอดหน้าตัดเมื่อคุณทุบก้อนออก ไม่ใช่เฉพาะที่ผิวนอก เปลือกบาง ๆ ของวัสดุคล้ายแก้วที่ผิวด้านนอกถือเป็นเรื่องปกติ
เครื่องมือที่ต้องใช้:
คีมคีบเบ้าหลอมแยกฟริตสีน้ำเงินออกเป็นชิ้นเล็ก
แยกฟริตสีน้ำเงินออกเป็นชิ้นเล็ก
นำก้อนฟริตออกจากถ้วยหลอมวางบนพื้นผิวหินที่สะอาด ทุบให้เป็นชิ้นเล็กลงโดยใช้สากหรือค้อน เนื้อด้านในควรแสดงสีน้ำเงินเข้มสม่ำเสมอ หากมีแกนสีขาวหรือสีเทาแสดงว่าการเผาไม่สมบูรณ์ บริเวณเหล่านี้ยังไม่ถึงอุณหภูมิที่เพียงพอ แยกชิ้นที่เผาไม่สมบูรณ์ไว้เพื่อนำไปเผาครั้งที่สองหากต้องการ
บดฟริตให้หยาบ
บดฟริตให้หยาบ
วางเศษฟริตสีน้ำเงินลงในครกแล้วบดให้เป็นเม็ดหยาบ ขนาดประมาณทรายหยาบ ทำอย่างระมัดระวังเพื่อหลีกเลี่ยงการบดละเอียดเกินไปในขั้นตอนนี้ เพราะขนาดอนุภาคสุดท้ายจะกำหนดเฉดสีน้ำเงิน อนุภาคหยาบ (0.1–0.5 มม.) ให้สีน้ำเงินเข้มและอิ่มตัว ส่วนการบดละเอียดมากจะให้สีน้ำเงินที่จางกว่าและเป็นผงมากกว่า การใช้งานในสมัยโบราณส่วนใหญ่ใช้เกรดปานกลางถึงหยาบ
เครื่องมือที่ต้องใช้:
ครกและสากหินบดละเอียดด้วยลูกบดแก้ว
บดละเอียดด้วยลูกบดแก้ว
สำหรับเม็ดสีที่ละเอียดขึ้น ให้ตักเม็ดฟริตหยาบบางส่วนใส่แผ่นหินเรียบ แล้วบดด้วยลูกบดแก้วเป็นวงกลม เติมน้ำไม่กี่หยดเพื่อป้องกันฝุ่น การบดแบบเปียกนี้ (levigation) ให้ขนาดอนุภาคที่เรียบและสม่ำเสมอ บดให้ละเอียดเท่าที่ต้องการเท่านั้น: การบดละเอียดพิเศษจะได้สีฟ้าอ่อนซีด ส่วนการหยุดบดที่ความละเอียดระดับปานกลางจะคงสีน้ำเงินเข้มสดใสไว้
วัสดุสำหรับขั้นตอนนี้:
น้ำกลั่น100 มล.เครื่องมือที่ต้องใช้:
แท่งบดแก้ว
แผ่นหินเรียบร่อนผงสีที่บดแล้ว
ร่อนผงสีที่บดแล้ว
ร่อนผงสีที่บดแล้วผ่านตะแกรงขนาด 120 เมช เพื่อขจัดอนุภาคขนาดใหญ่เกินกำหนดหรือสิ่งเจือปนที่ไม่ได้ผ่านการเผา ส่งวัสดุหยาบกลับไปยังเครื่องบดเพื่อบดต่อ ส่วนที่ผ่านการร่อนคือผงสีสำเร็จรูป สำหรับเกรดที่ละเอียดที่สุด ให้ใช้การแยกด้วยน้ำ: แขวนผงในน้ำ ปล่อยให้ตกตะกอนเป็นเวลาที่กำหนด (30 วินาทีสำหรับเกรดหยาบ 5 นาทีสำหรับเกรดละเอียด) แล้วรินเอาอนุภาคละเอียดที่แขวนลอยออก
เครื่องมือที่ต้องใช้:
ตะแกรง 120 เมชล้างเม็ดสีเพื่อขจัดคราบฟลักซ์
ล้างเม็ดสีเพื่อขจัดคราบฟลักซ์
แขวนเม็ดสีที่ร่อนแล้วในน้ำสะอาดและกวนให้ทั่ว ปล่อยให้เม็ดสีน้ำเงินที่มีน้ำหนักมากตกตะกอนเป็นเวลา 5 นาที จากนั้นค่อย ๆ รินน้ำขุ่นออกอย่างระมัดระวัง ซึ่งน้ำขุ่นนี้มีสารประกอบโซเดียมที่ละลายได้จากฟลักซ์นาตรอน ทำซ้ำขั้นตอนการล้างและรินน้ำนี้สามครั้ง การล้างแต่ละครั้งจะขจัดเกลือที่ละลายได้มากขึ้น ซึ่งอาจทำให้เกิดการเกาะเป็นผงขาว (efflorescence) หรือรบกวนตัวกลางยึดเกาะ
วัสดุสำหรับขั้นตอนนี้:
น้ำกลั่น500 มล.การเทน้ำแยกขั้นสุดท้าย
การเทน้ำแยกขั้นสุดท้าย
หลังจากล้างครั้งสุดท้าย ปล่อยให้ผงสีตกตะกอนจนสมบูรณ์ — ใช้เวลา 1–2 ชั่วโมง เทน้ำใสออกอย่างระมัดระวังโดยไม่รบกวนชั้นสีน้ำเงินที่ตกตะกอนแล้ว น้ำควรใสเกือบสมบูรณ์ ซึ่งบ่งชี้ว่าสิ่งเจือปนที่ละลายได้ถูกกำจัดออกแล้ว
อบแห้งสารสี
อบแห้งสารสี
ทาสารสีเปียกเป็นชั้นบางๆ บนจานเซรามิกหรือแผ่นแก้วที่สะอาด ทิ้งให้แห้งในที่ร่มที่อุณหภูมิห้อง แสงแดดโดยตรงจะไม่ทำให้สีเสียหาย (น้ำเงินอียิปต์มีความทนแสงสูงมาก) แต่การทำให้แห้งในที่ร่มช่วยป้องกันฝุ่นปนเปื้อน สารสีจะแห้งสนิทเมื่อสามารถร่วนเป็นผงที่ไหลได้อย่างอิสระโดยไม่มีก้อนชื้นเหลืออยู่ ขั้นตอนนี้อาจใช้เวลา 24–48 ชั่วโมง ขึ้นอยู่กับความชื้น
ประเมินเม็ดสีขั้นสุดท้าย
ประเมินเม็ดสีขั้นสุดท้าย
ตรวจสอบเม็ดสีที่แห้งแล้ว ควรเป็นผงสีน้ำเงินสดใส โดยเฉพาะเฉดสีขึ้นอยู่กับการบด: อนุภาคหยาบจะดูเป็นสีน้ำเงินเข้มและมีประกายระยิบระยับให้เห็น (คล้ายทรายสีน้ำเงิน) ส่วนอนุภาคละเอียดจะดูซีดกว่าและสม่ำเสมอกว่า ผสมเม็ดสีปริมาณเล็กน้อยกับน้ำกัมอาหรับหนึ่งหยด แล้วทาเป็นตัวอย่างทดสอบบนกระดาษ สีควรเป็นสีน้ำเงินที่สะอาด สดใส และอบอุ่น ไม่มีโทนเขียวหรือเทาที่ขุ่นมัว สีน้ำเงินอียิปต์มีเฉดสีน้ำเงินอุ่นที่โดดเด่น ซึ่งแตกต่างจากโทนสีที่เย็นกว่าของอาซูไรต์หรืออัลตรามารีน
เก็บสีผง
เก็บสีผง
ถ่ายโอนสีผงสีน้ำเงินอียิปต์ที่เสร็จแล้วไปยังโถแก้วที่สะอาดและแห้ง พร้อมฝาปิดสนิท ติดฉลากด้วยวันที่ ขนาดของชุดการผลิต และระดับความละเอียดของการบด (หยาบ ปานกลาง หรือละเอียด) สีน้ำเงินอียิปต์เป็นหนึ่งในสีผงที่คงทนที่สุดเท่าที่เคยสร้างขึ้นมา มันทนแสง ทนด่าง และไม่ทำปฏิกิริยาทางเคมี เมื่อเก็บรักษาอย่างถูกต้อง มันจะคงอยู่ได้ตลอดไป ภาพวาดในสุสานอายุ 4,500 ปียังคงแสดงสีน้ำเงินอียิปต์ที่สดใส
เครื่องมือที่ต้องใช้:
โหลแก้วมีฝาวัสดุ
6- 30 ก.ตัวยึดตำแหน่ง
- 160 ก.ตัวยึดตำแหน่ง
- ตัวยึดตำแหน่ง
- 15 ก.ตัวยึดตำแหน่ง
- 640 มล.ตัวยึดตำแหน่ง
- 10 กก.ตัวยึดตำแหน่ง
เครื่องมือที่จำเป็น
10- ตัวยึดตำแหน่ง
- ตัวยึดตำแหน่ง
- ตัวยึดตำแหน่ง
- ตัวยึดตำแหน่ง
- ตัวยึดตำแหน่ง
- ตัวยึดตำแหน่ง
- ตัวยึดตำแหน่ง
- ตัวยึดตำแหน่ง
- ตัวยึดตำแหน่ง
- ตัวยึดตำแหน่ง
วัสดุจากพิมพ์เขียวที่เชื่อมต่อ

Making Smalt — Grinding Cobalt Blue Glass into the Renaissance Painter's Blue Pigment
โดย Charlie
ศิลปะ

Making Azurite Blue Pigment — Grinding the Copper Mineral into the Blue of Medieval Painting
โดย Charlie
ศิลปะ

Making Han Purple — Ancient China's Synthetic Barium Copper Silicate Pigment
โดย Charlie
ศิลปะ
พิมพ์เขียวนี้สร้าง
บลูพริ้นท์ที่เกี่ยวข้อง
บลูพริ้นท์เหล่านี้แบ่งปันความรู้ — เทคนิค วัสดุ หรือหลักการ

Egyptian Blue Pigment — Grinding Egyptian Blue from Copper Silicate
โดย Charlie
เคมี

Painting a Buon Fresco on Wet Lime Plaster — Roman Wall Painting
โดย Charlie
งานก่ออิฐ

Making Prussian Blue — The First Modern Synthetic Pigment (Berlin, 1704)
โดย Charlie
ศิลปะ

Making Cobalt Blue (Thénard's Blue) — The First Modern Synthetic Blue Pigment
โดย Charlie
ศิลปะ

Making Ultramarine from Lapis Lazuli — Extracting the Most Precious Pigment in History
โดย Charlie
ศิลปะ

Making Encaustic Paint — The Hot Beeswax Medium of Ancient Greek and Egyptian Painters
โดย Charlie
ศิลปะ

Burning Limestone for Lime Plaster — Calcination and Slaking
โดย Charlie
งานก่ออิฐ
CC0 สาธารณสมบัติ
พิมพ์เขียวนี้เผยแพร่ภายใต้ CC0 คุณสามารถคัดลอก แก้ไข แจกจ่าย และใช้งานผลงานนี้เพื่อวัตถุประสงค์ใดก็ได้ โดยไม่ต้องขออนุญาต
สนับสนุนเมกเกอร์โดยซื้อสินค้าผ่านพิมพ์เขียวของพวกเขา ซึ่งพวกเขาจะได้รับ ค่าคอมมิชชันเมกเกอร์ ที่ผู้ขายกำหนด หรือสร้างเวอร์ชันใหม่ของพิมพ์เขียวนี้และรวมเป็นการเชื่อมต่อในพิมพ์เขียวของคุณเพื่อแบ่งรายได้
