
การผลิตสีน้ำเงินปรัสเซียน — สีสังเคราะห์สมัยใหม่ชนิดแรก (เบอร์ลิน, ค.ศ. 1704)
สีน้ำเงินปรัสเซียน (iron(III) hexacyanoferrate(II), Fe₄[Fe(CN)₆]₃) เป็นสีสังเคราะห์สมัยใหม่ชนิดแรก ซึ่งถูกค้นพบโดยบังเอิญในเบอร์ลินระหว่างปี ค.ศ. 1704 ถึง 1706 ผู้ผลิตสีชื่อโยฮันน์ ยาคอบ ดีสบาค กำลังพยายามทำสีแลคสีแดงจากแมลงโคชินีล โดยใช้โพแทชบางส่วน (โพแทสเซียมคาร์บอเนต) ที่ได้รับจากนักเล่นแร่แปรธาตุโยฮันน์ คอนราด ดิพเพล โดยดีสบาคไม่ทราบว่า ดิพเพลเคยใช้โพแทชชุดนั้นในการกลั่นน้ำมันสัตว์มาก่อน ทำให้โพแทชปนเปื้อนด้วยโพแทสเซียมเฟอร์โรไซยาไนด์ (prussiate of potash) เมื่อดีสบาคผสมโพแทชที่ปนเปื้อนนี้กับเหล็กซัลเฟตและแมลงโคชินีล แทนที่จะได้สีแลคสีแดงตามที่คาดไว้ เขากลับได้ตะกอนสีน้ำเงินเข้มสดใส
การค้นพบนี้ทำลายการผูกขาดของอัลตรามารีน (จากลาพิสลาซูลี) และสมอล์ต (จากแก้วโคบอลต์) ซึ่งเป็นสีน้ำเงินเพียงชนิดเดียวที่มีใช้มาหลายศตวรรษ สีน้ำเงินปรัสเซียนมีราคาถูก มีสีเข้มมาก และผลิตได้ง่าย ภายในไม่กี่สิบปีก็กลายเป็นสีน้ำเงินหลักในงานจิตรกรรมยุโรป การพิมพ์สิ่งทอ และการผลิตวอลล์เปเปอร์ ความสามารถในการย้อมสีของมันนั้นโดดเด่นมาก สีปริมาณเพียงเล็กน้อยสามารถย้อมสีได้มากมายมหาศาล มันโปร่งแสงถึงกึ่งโปร่งแสง จึงเหมาะกับเทคนิคการเคลือบซ้อนบาง และให้สีน้ำเงินเข้ม น้ำเงินดำ และ (เมื่อผสมกับสีเหลือง) สีเขียวสดใสที่สีก่อนหน้านี้ไม่สามารถเทียบได้
SAFETY WARNING: การสังเคราะห์เกี่ยวข้องกับโพแทสเซียมเฟอร์โรไซยาไนด์ ซึ่งมีความเป็นพิษต่ำ แต่จะปล่อยก๊าซไฮโดรเจนไซยาไนด์ (HCN) หากถูกให้ความร้อนเกิน 300°C หรือทำปฏิกิริยากับกรดแก่ ปฏิกิริยายังใช้เหล็กซัลเฟต (ระคายเคืองเล็กน้อย) และกรดไฮโดรคลอริกเจือจาง ทุกขั้นตอนต้องดำเนินการในพื้นที่ที่มีการระบายอากาศดี และสารตั้งต้นต้องNEVERได้รับความร้อนเกินอุณหภูมิที่ระบุ สวมถุงมือ แว่นตานิรภัย และหน้ากากกรองเมื่อจัดการกับกรด กำจัดสารละลายของเสียทั้งหมดอย่างมีความรับผิดชอบ
คำแนะนำ
การเตรียมความปลอดภัย
การเตรียมความปลอดภัย
MANDATORY SAFETY: ทำงานในพื้นที่ที่มีการระบายอากาศดี กลางแจ้งหรือใต้ตู้ดูดควัน สวมถุงมือไนไตรล์ที่ทนต่อสารเคมี แว่นตาป้องกันการกระเด็นของสารเคมี และหน้ากาก P100/FFP3 การสังเคราะห์นี้เกี่ยวข้องกับกรดไฮโดรคลอริกเจือจาง (กัดกร่อน และก่อให้เกิดควัน HCl) และโพแทสเซียมเฟอร์โรไซยาไนด์ (ซึ่งปล่อยก๊าซไฮโดรเจนไซยาไนด์หากได้รับความร้อนสูงเกินไปหรือสัมผัสกรดแก่) NEVER ให้ความร้อนสารละลายใดๆ สูงกว่า 60°C ในระหว่างกระบวนการนี้ NEVER เติมกรดเข้มข้นลงในสารละลายเฟอร์โรไซยาไนด์ เตรียมน้ำสะอาดและเบกกิ้งโซดาไว้เพื่อทำให้กรดที่หกเป็นกลาง
เครื่องมือที่ต้องใช้:
หน้ากากกรองอากาศพร้อมตลับกรองไอกรด
แว่นครอบตากันสารเคมีกระเด็น
ถุงมือกันสารเคมีเตรียมสารละลายเหล็กซัลเฟต
เตรียมสารละลายเหล็กซัลเฟต
ละลายเฟอรัสซัลเฟต 25 กรัม (เหล็ก(II) ซัลเฟต, FeSO₄·7H₂O — หรือที่รู้จักในชื่อ กรีนวิทริออล หรือ คอปเปอราส) ในน้ำอุ่น 250 มิลลิลิตร (40-50°C) ในบีกเกอร์แก้ว คนจนละลายหมด สารละลายควรเป็นสีเขียวอ่อนใส เฟอรัสซัลเฟตเป็นแหล่งเหล็ก โดยให้ไอออนเหล็ก(II) ซึ่งจะสร้างส่วนหนึ่งของโครงสร้างผลึกพรัสเซียนบลู ใช้เฟอรัสซัลเฟตเกรดห้องปฏิบัติการหรือเกรดเทคนิค เพราะเหล็กซัลเฟตทั่วไปอาจมีสิ่งเจือปนที่ส่งผลต่อสีของเม็ดสี
วัสดุสำหรับขั้นตอนนี้:
เฟอร์รัสซัลเฟต25 ก.เครื่องมือที่ต้องใช้:
บีกเกอร์แก้วทนความร้อน
แท่งคน
เครื่องชั่งดิจิทัลสำหรับครัวเตรียมสารละลายโพแทสเซียมเฟอร์โรไซยาไนด์
เตรียมสารละลายโพแทสเซียมเฟอร์โรไซยาไนด์
ในบีกเกอร์แก้วที่สะอาดแยกต่างหาก ละลาย 20 g ของโพแทสเซียมเฟอร์โรไซยาไนด์ (K₄[Fe(CN)₆]·3H₂O — yellow prussiate of potash) ในน้ำอุณหภูมิห้อง 250 ml คนจนละลายหมด สารละลายควรมีสีเหลืองใสและสดใส SAFETY: โพแทสเซียมเฟอร์โรไซยาไนด์มีความเป็นพิษต่ำในรูปแบบนี้ แต่ NEVER ให้ความร้อนเกิน 300°C หรือผสมกับกรดแก่ สภาวะเหล่านี้จะปลดปล่อยแก๊สไฮโดรเจนไซยาไนด์ (HCN) ซึ่งเป็นอันตรายถึงชีวิต ที่อุณหภูมิห้องในสารละลายเจือจาง สามารถจัดการได้อย่างปลอดภัยโดยใช้ข้อควรระวังพื้นฐาน (ถุงมือ แว่นตานิรภัย)
วัสดุสำหรับขั้นตอนนี้:
โพแทสเซียมเฟอร์โรไซยาไนด์20 ก.เครื่องมือที่ต้องใช้:
บีกเกอร์โบโรซิลิเกตผสมสารละลายทั้งสองเข้าด้วยกันเพื่อให้เกิดตะกอนเริ่มต้น
ผสมสารละลายทั้งสองเข้าด้วยกันเพื่อให้เกิดตะกอนเริ่มต้น
ค่อย ๆ เทสารละลายเฟอรัสซัลเฟตลงในสารละลายโพแทสเซียมเฟอร์โรไซยาไนด์ขณะคนเบา ๆ จะเกิดตะกอนสีน้ำเงินเขียวเข้มข้นทันที ซึ่งคือ 'Prussian white' (เหล็ก(II) เฟอร์โรไซยาไนด์ หรือเรียกอีกชื่อว่า Berlin white หรือสารตั้งต้นของ Turnbull's blue) ซึ่งในขั้นตอนนี้จะมีสีเขียวอมน้ำเงินเข้ม คนให้ทั่วเพื่อให้ปฏิกิริยาเกิดสมบูรณ์ ของผสมควรเป็นสารแขวนลอยข้นสีเข้มโดยไม่มีบริเวณสีเหลืองหรือเขียวใสเหลืออยู่ ทิ้งตะกอนให้ตกตะกอน 15-20 นาที
เครื่องมือที่ต้องใช้:
ช้อนไม้สำหรับคนออกซิไดซ์ด้วยกรดไฮโดรคลอริกเจือจางเพื่อให้ได้ Prussian blue
ออกซิไดซ์ด้วยกรดไฮโดรคลอริกเจือจางเพื่อให้ได้ Prussian blue
ตะกอนเริ่มต้นต้องถูกออกซิไดซ์เพื่อเปลี่ยนจากสารตัวกลางสีเขียวอมฟ้าไปเป็น Prussian blue สีน้ำเงินสดใส เติมกรดไฮโดรคลอริกเจือจาง 50 ml (10% HCl) ช้าๆ พร้อมคนอย่างต่อเนื่อง กรดมีสองหน้าที่: ทำให้สารละลายเป็นกรด (ส่งเสริมการออกซิไดซ์ Fe²⁺ เป็น Fe³⁺ ด้วยออกซิเจนที่ละลายอยู่) และช่วยให้เกิดสีน้ำเงินเข้มเฉพาะตัว ขณะเติมกรด ตะกอนจะเปลี่ยนอย่างเห็นได้ชัดจากสีเขียวอมฟ้าเข้มเป็น Prussian blue สีน้ำเงินเข้มสดใส ตั้งทิ้งไว้ โดยคนเป็นครั้งคราว 30-60 นาทีเพื่อให้การออกซิไดซ์สมบูรณ์ ของเหลวใสด้านบนควรใสเกือบสนิท เพราะสีทั้งหมดรวมตัวอยู่ในตะกอน
วัสดุสำหรับขั้นตอนนี้:
กรดไฮโดรคลอริก50 มล.กรอง ล้าง ทำให้แห้ง และบดสีรงค์ที่เสร็จแล้ว
กรอง ล้าง ทำให้แห้ง และบดสีรงค์ที่เสร็จแล้ว
เทตะกอนสีน้ำเงินผ่านกระดาษกรองที่วางอยู่บนกรวย โดยเก็บของเหลวใสที่กรองได้ไว้ด้านล่าง (กำจัดอย่างรับผิดชอบ เพราะมีเกลือเหล็กที่ละลายและร่องรอยของเฟอร์โรไซยาไนด์) ล้างตะกอนสีน้ำเงินที่รวบรวมได้โดยเทน้ำสะอาดหลายส่วนผ่านกระดาษกรอง รวมอย่างน้อย 500 มล. เพื่อกำจัดกรดและเกลือที่ตกค้าง Prussian blue ที่ไม่ได้ล้างมักไม่เสถียรและอาจสลายตัวเมื่อเวลาผ่านไป เมื่อล้างจนสะอาดทั่วถึงแล้ว ให้ทาเพสต์สีที่ยังเปียกลงบนพื้นผิวแก้วที่สะอาดและปล่อยให้แห้งสนิท (1-3 วัน) Prussian blue ที่แห้งแล้วจะกลายเป็นก้อนสีน้ำเงินเข้มและแข็ง ให้บดให้เป็นผงละเอียดด้วยลูกบดแก้ว สีที่เสร็จแล้วเป็นสีน้ำเงินเข้มที่เข้มข้นเป็นพิเศษและโปร่งแสง เก็บในขวดแก้วที่ปิดสนิทให้พ้นจากแสงจ้า Prussian blue เข้ากันได้กับตัวยึดสีทุกชนิด และมีคุณค่าเป็นพิเศษในสีน้ำและสีน้ำมันเนื่องจากความสามารถในการย้อมสีที่เข้มและความโปร่งแสง
เครื่องมือที่ต้องใช้:
กระดาษกรอง
กรวยสเตนเลส
แท่งบดแก้ว
ขวดแก้วมีฝาวัสดุ
3- 25 ก.ตัวยึดตำแหน่ง
- ตัวยึดตำแหน่ง
- 50 มล.ตัวยึดตำแหน่ง
เครื่องมือที่จำเป็น
12- ตัวยึดตำแหน่ง
- ตัวยึดตำแหน่ง
- ตัวยึดตำแหน่ง
- ตัวยึดตำแหน่ง
- ตัวยึดตำแหน่ง
- ตัวยึดตำแหน่ง
- ตัวยึดตำแหน่ง
- ตัวยึดตำแหน่ง
- ตัวยึดตำแหน่ง
- ตัวยึดตำแหน่ง
- ตัวยึดตำแหน่ง
- ตัวยึดตำแหน่ง
วัสดุจากพิมพ์เขียวที่เชื่อมต่อ

Making Ultramarine from Lapis Lazuli — Extracting the Most Precious Pigment in History
โดย Charlie
ศิลปะ

Making Watercolour Paint from Raw Pigments — Gum Arabic Binder
โดย Charlie
ศิลปะ

Making Phthalocyanine Blue — The Copper Complex That Became the World's Most Used Blue Pigment
โดย Charlie
ศิลปะ
พิมพ์เขียวนี้สร้าง
บลูพริ้นท์ที่เกี่ยวข้อง
บลูพริ้นท์เหล่านี้แบ่งปันความรู้ — เทคนิค วัสดุ หรือหลักการ

Making Oil Paint from Raw Pigments — Grinding Pigments in Linseed Oil
โดย Charlie
ศิลปะ

Making Egg Tempera Paint — The Medieval Panel Painting Medium
โดย Charlie
ศิลปะ

Making Encaustic Paint — The Hot Beeswax Medium of Ancient Greek and Egyptian Painters
โดย Charlie
ศิลปะ

Making Acrylic Paint — Grinding Pigments into Acrylic Polymer Medium
โดย Charlie
ศิลปะ

Making Lampblack Pigment — Collecting Carbon Soot from a Burning Flame
โดย Charlie
ศิลปะ

Making Chalk White Pigment (Whiting) — Grinding and Levigating Natural Chalk
โดย Charlie
ศิลปะ

Making Red Ochre by Calcining Yellow Ochre — The Oldest Deliberate Pigment Transformation
โดย Charlie
ศิลปะ

Making Verdigris — The Copper Acetate Green of Medieval Painters
โดย Charlie
ศิลปะ

Making a Lake Pigment from Plant Dye — Precipitating Soluble Colour onto an Insoluble Substrate
โดย Charlie
ศิลปะ

Egyptian Blue Pigment — Grinding Egyptian Blue from Copper Silicate
โดย Charlie
เคมี

Making Natural Earth Pigments from Soil and Rocks — Collecting and Processing
โดย Mary
ศิลปะ
CC0 สาธารณสมบัติ
พิมพ์เขียวนี้เผยแพร่ภายใต้ CC0 คุณสามารถคัดลอก แก้ไข แจกจ่าย และใช้งานผลงานนี้เพื่อวัตถุประสงค์ใดก็ได้ โดยไม่ต้องขออนุญาต
สนับสนุนเมกเกอร์โดยซื้อสินค้าผ่านพิมพ์เขียวของพวกเขา ซึ่งพวกเขาจะได้รับ ค่าคอมมิชชันเมกเกอร์ ที่ผู้ขายกำหนด หรือสร้างเวอร์ชันใหม่ของพิมพ์เขียวนี้และรวมเป็นการเชื่อมต่อในพิมพ์เขียวของคุณเพื่อแบ่งรายได้
