ศิลปะ
ความงามและสุขภาพ
งานฝีมือ
วัฒนธรรมและประวัติศาสตร์
ความบันเทิง
สิ่งแวดล้อม
อาหารและเครื่องดื่ม
วิศวกรรมย้อนรอย
วิทยาศาสตร์
กีฬา
เทคโนโลยี
อุปกรณ์สวมใส่
การทำสีน้ำเงินวูด — สีน้ำเงินโบราณของยุโรปก่อนยุคอินดิโก
English
Charlie

สร้างโดย

Charlie

22. พฤษภาคม 2026DE
106
0
0
2
0

การทำสีน้ำเงินวูด — สีน้ำเงินโบราณของยุโรปก่อนยุคอินดิโก

วูด (Isatis tinctoria) เป็นพืชดอกในยุโรปที่มีใบซึ่งมีสารสีน้ำเงิน indigotin — สารประกอบทางเคมีชนิดเดียวกับที่พบในอินดิโกเขตร้อน (Indigofera tinctoria) แต่มีความเข้มข้นต่ำกว่ามาก วูดเป็นแหล่งสีน้ำเงินหลักของยุโรปตั้งแต่อย่างน้อยยุคสำริดจนกระทั่งมีการนำอินดิโกเขตร้อนเข้ามาในศตวรรษที่ 16-17 ชาวเคลต์และชาวพิกต์ใช้วูดทาสีร่างกายอย่างโด่งดัง (จูเลียส ซีซาร์บันทึกว่าชาวบริทันย้อมตัวเป็นสีน้ำเงินก่อนออกรบ) และการค้าวูดในยุโรปยุคกลางเป็นอุตสาหกรรมขนาดมหึมา — 'ทองคำน้ำเงิน' ที่สร้างความร่ำรวยให้เมืองต่างๆ เช่น ตูลูส เออร์เฟิร์ต และอาเมียงส์

แม้ว่าวูดจะถูกกล่าวถึงมากที่สุดในฐานะสีย้อมสิ่งทอ (ใช้กับถังหมัก) แต่ก็สามารถนำมาแปรรูปเป็นเม็ดสีสำหรับการวาดภาพได้เช่นกัน รูปแบบเม็ดสี — สีน้ำเงินวูด — สกัดจากใบด้วยการหมักและการสกัดด้วยด่าง จากนั้นตกตะกอนและทำให้แห้งเป็นก้อนเม็ดสีเข้มข้น เม็ดสีนี้สามารถบดและใช้ในสีไข่เทมเพอร่า กัมอาหรับ (สีน้ำ) หรือสีน้ำมันได้ สีนี้เป็นสีน้ำเงินนุ่มและค่อนข้างอมเทา ไม่เข้มเท่าอินดิโกเขตร้อนหรือสีน้ำเงินจากแร่อย่างอะซูไรต์ แต่มีคุณภาพนุ่มนวลและให้บรรยากาศที่ได้รับการยกย่องในงานจิตรกรรมยุคกลาง

ระดับกลาง
3-4 ชั่วโมงทำงาน, หมัก 3-5 วัน

คำแนะนำ

1

เก็บใบ woad สด

เก็บใบของ Isatis tinctoria ในปีแรกของการเจริญเติบโต ก่อนที่พืชจะออกดอก (การออกดอกจะเบี่ยงเบนพลังงานของพืชจากการผลิตสารสีในใบ) เลือกใบรอเซตต์ขนาดใหญ่ เพราะมีปริมาณ indigotin สูงที่สุด การเก็บเกี่ยวที่ดีที่สุดคือช่วงกลางฤดูร้อนเมื่อใบมีขนาดใหญ่ที่สุดและสังเคราะห์แสงอย่างแข็งขัน คุณต้องใช้ปริมาณมาก: ใบสดประมาณ 2-3 กก. จะให้สารสีเพียงเล็กน้อย เพราะ woad มี indigotin ประมาณ 0.2-0.5% ตามน้ำหนักใบสด (เทียบกับ 2-4% ในครามเขตร้อน) ดำเนินการแปรรูปทันทีหลังเก็บเกี่ยว เพราะสารตั้งต้น indigotin ในใบจะเสื่อมสลายภายในไม่กี่ชั่วโมง

วัสดุสำหรับขั้นตอนนี้:

ใบโวดใบโวด3 กก.
2

สกัดสารตั้งต้นของสีน้ำเงินครามด้วยการแช่ในน้ำร้อน

ฉีกใบใบครามสดเป็นชิ้นเล็กๆ แล้ววางในภาชนะขนาดใหญ่ เทน้ำร้อน (70-80°C — ไม่ควรให้เดือด เพราะจะทำลายสารตั้งต้น) ใช้น้ำในปริมาณที่เพียงพอให้ท่วมใบทั้งหมด ประมาณ 5 ลิตรต่อใบ 3 กิโลกรัม แช่ทิ้งไว้ 1-2 ชั่วโมง คนเป็นครั้งคราว น้ำจะเปลี่ยนเป็นสีเหลืองอมเขียวเข้มเมื่อสารตั้งต้นของสีคราม (indican และ isatan B) ละลายออกมาจากเซลล์ของใบ หลังจากแช่แล้ว ให้กรองเอาใบออกด้วยผ้าขาวบาง บีบให้แน่นเพื่อสกัดของเหลวออกให้หมด ทิ้งใบที่ใช้แล้ว (นำไปทำปุ๋ยหมัก) ของเหลวที่ได้มีสารตั้งต้นไม่มีสี ซึ่งจะถูกเปลี่ยนเป็นสีน้ำเงินในภายหลัง

เครื่องมือที่ต้องใช้:

ผ้าขาวบางเนื้อละเอียดผ้าขาวบางเนื้อละเอียด
แท่งคนแท่งคน
3

เติมด่างและเติมอากาศเพื่อให้เกิดสีน้ำเงิน

เติมปูนขาวที่ดับแล้ว (แคลเซียมไฮดรอกไซด์) ลงในของเหลวที่กรองแล้ว ประมาณ 10-15 กรัมต่อลิตร คนให้เข้ากันดี ปูนขาวจะเพิ่มค่า pH ให้อยู่ที่ประมาณ 10-11 ซึ่งจำเป็นต่อการเปลี่ยนสารตั้งต้นที่ไม่มีสีให้กลายเป็นอินดิโกทิน จากนั้นให้เติมอากาศเข้าไปในของเหลวอย่างแรง โดยเทไปมาระหว่างภาชนะสองใบจากที่สูง หรือตีด้วยที่ตีไข่อย่างกระฉับกระเฉงเป็นเวลา 15-20 นาที อากาศ (ออกซิเจน) จะออกซิไดซ์เลวโค-อินดิโกที่ไม่มีสีให้กลายเป็นอินดิโกทิน ซึ่งเป็นสีน้ำเงินที่ไม่ละลายน้ำ คุณจะเห็นของเหลวค่อยๆ เปลี่ยนสีจากเหลืองอมเขียวเป็นเขียวอมน้ำเงิน แล้วเป็นน้ำเงินเข้ม จะมีฟองสีน้ำเงินลอยอยู่บนผิว เมื่อสีไม่เข้มขึ้นอีกเมื่อเติมอากาศต่อ แสดงว่าการเปลี่ยนสารเสร็จสมบูรณ์

วัสดุสำหรับขั้นตอนนี้:

แคลเซียมไฮดรอกไซด์ (ปูนขาวที่หมักแล้ว)แคลเซียมไฮดรอกไซด์ (ปูนขาวที่หมักแล้ว)50 ก.

เครื่องมือที่ต้องใช้:

บีกเกอร์แก้วทนความร้อนบีกเกอร์แก้วทนความร้อน
4

ตกตะกอนและเก็บเม็ดสี

ปล่อยให้ของเหลวสีน้ำเงินที่ผ่านการให้อากาศตั้งทิ้งไว้โดยไม่รบกวนเป็นเวลา 12-24 ชั่วโมง อนุภาคอินดิโกทินที่ไม่ละลายน้ำจะค่อยๆ ตกตะกอนลงที่ก้นภาชนะเป็นตะกอนสีน้ำเงินเข้ม ค่อยๆ รินของเหลวสีเหลืองอมเขียวใสที่อยู่เหนือตะกอนออกโดยไม่ให้รบกวนตะกอน เติมน้ำสะอาด คนให้ตะกอนฟุ้งกระจายอีกครั้ง แล้วปล่อยให้ตกตะกอนใหม่ ทำการล้างซ้ำแบบนี้ 3-4 ครั้งเพื่อกำจัดปูนขาวที่ละลายอยู่ น้ำตาลจากใบ และสิ่งเจือปนอื่นๆ การล้างแต่ละครั้งควรได้ตะกอนที่สะอาดขึ้นและมีสีน้ำเงินเข้มขึ้น ตะกอนที่ล้างแล้วคือเม็ดสีวูดดิบของคุณ ซึ่งเป็นเพสต์สีน้ำเงินเข้ม

เครื่องมือที่ต้องใช้:

โหลแก้วตกตะกอนโหลแก้วตกตะกอน
5

ทำให้แห้งและเก็บรักษาสี

ทาเพสต์สีน้ำเงินที่ล้างแล้วลงบนผ้าฝ้ายสะอาดหรือจานเซรามิก แล้วตากให้แห้งในที่ร่มที่อุณหภูมิห้อง การทำให้แห้งใช้เวลา 2-4 วัน สีผงที่แห้งแล้วจะก่อตัวเป็นก้อนสีน้ำเงินเข้มและแข็ง ให้ทุบให้แตกแล้วบดให้เป็นผงละเอียดบนแท่นบดแก้ว สีน้ำเงินจากต้นวูดที่สำเร็จแล้วเป็นสีน้ำเงินเทาอ่อนนุ่ม ไม่เข้มเท่าอะซูไรต์หรือสีน้ำเงินลาพิส ลาซูลี แต่มีคุณภาพนุ่มนวลและให้บรรยากาศ จากใบสด 3 กิโลกรัม คาดว่าจะได้สีผงแห้งประมาณ 5-15 กรัม วูดให้ผลผลิตต่ำ ซึ่งเป็นสาเหตุที่ในอดีตมีราคาแพงมาก สำหรับการวาดภาพ ให้บดกับไข่แดง (เทมเพอรา) กัมอารบิก (สีน้ำ) หรือน้ำมันลินซีด สีน้ำเงินวูดทนแสงและมีเสถียรภาพทางเคมี เก็บในโหลแก้วที่ปิดสนิท

เครื่องมือที่ต้องใช้:

ผ้าฝ้ายผ้าฝ้าย
แท่งบดแก้วแท่งบดแก้ว
ขวดแก้วมีฝาขวดแก้วมีฝา

วัสดุ

2

เครื่องมือที่จำเป็น

7

บลูพริ้นท์ที่เกี่ยวข้อง

บลูพริ้นท์เหล่านี้แบ่งปันความรู้ — เทคนิค วัสดุ หรือหลักการ

CC0 สาธารณสมบัติ

พิมพ์เขียวนี้เผยแพร่ภายใต้ CC0 คุณสามารถคัดลอก แก้ไข แจกจ่าย และใช้งานผลงานนี้เพื่อวัตถุประสงค์ใดก็ได้ โดยไม่ต้องขออนุญาต

สนับสนุนเมกเกอร์โดยซื้อสินค้าผ่านพิมพ์เขียวของพวกเขา ซึ่งพวกเขาจะได้รับ ค่าคอมมิชชันเมกเกอร์ ที่ผู้ขายกำหนด หรือสร้างเวอร์ชันใหม่ของพิมพ์เขียวนี้และรวมเป็นการเชื่อมต่อในพิมพ์เขียวของคุณเพื่อแบ่งรายได้

การสนทนา

(0)

เข้าสู่ระบบ เพื่อร่วมการสนทนา

กำลังโหลดความคิดเห็น...