คราด (khrat) — कडा काठको बल्लो, 10-15 वटा तिखा दाँत र बाँसका हलो-डन्डा, जोतेको माटो मसिनो पार्छ

"दाँतहरूलाई करिब ३० सेन्टिमिटर लामो किला जस्तो ताछिन्छ, फेदमा मोटो र माटो कोर्ने टुप्पोमा चुच्चो; हरेक दाँतको फेद दलिनमा प्वाल पारिएको ठाउँमा ठोकिन्छ; प्वाललाई छेनीले चारकुने बनाइन्छ, र हरेक दाँतको फेद पनि चारकुने ताछिन्छ।" (सिरिन्धोर्न मानवशास्त्र केन्द्र, लेखक สนม ครุฑเมือง (Sanom Khrutmueang), CC BY 4.0)

mai daeng, pradu वा teng जस्ता कडा काठको फल्याक लिनुहोस् र रन्दाले चिल्लो पार्नुहोस्। माथिसम्म छिचोल्ने 10-15 वटा प्वाल पर्याप्त दूरी राखेर पार्नुहोस् र छिनोले चौकोस बनाउनुहोस्। हातोका खाँबाका लागि दुई र तान्ने डन्डाका लागि दुई थप प्वाल पार्नुहोस्।

काठ ताछेर करिब 30 cm लामा किला बनाउनुहोस्, फेदमा मोटा र टुप्पोमा तिखा। फेदलाई चौकोस ताछेर बल्लोको प्वालमा ठोक्नुहोस्; खुकुलो भए फाना ठोक्नुहोस्।

बल्लोजत्तिकै लामो हातोमा दुई खाँबा जोर्नी गरेर जोड्नुहोस्, र हातोलाई गोलो पार्नुहोस्। 3-5 मिटर लामा दुई बाँसका फेद बल्लोमा तिनका प्वालमा छिराउनुहोस्, फानाले कस्नुहोस्, र तिनका टुप्पा झण्डीको आकारमा जोड्नुहोस्।

คราด (khrat) का वास्तविक तस्बिरहरू (ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร, सिरिन्धोर्न मानवशास्त्र केन्द्र, लेखक สนม ครุฑเมือง (Sanom Khrutmueang), CC BY 4.0)

काँचो छालाको डोरी (nang hua khrat) वा मोटो डोरी डन्डाको टुप्पोमा बाँध्नुहोस् र गोरु वा भैँसीको जुवाको बीचमा कस्नुहोस्। दाँतलाई जोतेको माटो खुकुलो र मसिनो हुने गरी कोतर्न दिनुहोस्। अझ गहिरो कोतर्न हातो थिच्नुहोस् वा बल्लोमा उभिनुहोस्। khrat ले जमिन सम्याउन पनि सकिन्छ।

एउटा गोरु वा भैँसीको khrat सानो र थोरै दाँत भएको हुन्छ; दुईवटाको लामो र धेरै दाँत भएको। कतिपय ठाउँमा दाँत काठको सट्टा फलामका हुन्छन्। आज यसको सट्टा फलामे दाँती र पावर टिलर प्रयोग हुन्छन्। स्रोत: सिरिन्धोर्न मानवशास्त्र केन्द्र, दैनिक प्रयोगका परम्परागत वस्तुहरूको डेटाबेस, "คราด" (CC BY 4.0 इजाजतपत्र)। **सीमाहरू** स्रोतमा न दाँतबीचको दूरी दिइएको छ न हातोको नाप।