ไม้สางคา (mai sang kha) (ไม้มือเสือ (mai mue suea)) — कोगोन घाँस सिधा पार्ने चार दाँते बाँसको काइँयो

"प्रयोग गर्दा गाउँलेहरूले मुठाबाट कोगोन घाँस छुट्याउँछन्; एउटा हातले घाँसका टुप्पा समातेर माथि उठाउँछ, अर्को हातले ไม้มือเสือ समातेर टुप्पादेखि फेदसम्म कोर्छ, ताकि दाँतले सिधा नभएका, छोटा वा अल्झिएका पातलाई अड्काउन वा तानेर निकाल्न सकोस्, र तिनलाई मिलाउँछ।" (ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร, सिरिन्धोर्न मानवशास्त्र केन्द्र, लेखक พิชชา ทองขลิบ, CC BY 4.0)

ठूलो काँडे बाँस (ไผ่สีสุก (phai si suk)) को एउटा आँख्लाबीचको भाग लिनुहोस्, करिब ३० cm लामो, र दुई भाग चिर्नुहोस्; एउटा भागबाट दुई ไม้มือเสือ बन्छन्। चिरिएका आधा भागलाई ताछेर चिल्लो र चेप्टो बनाउनुहोस्।

टुप्पोलाई काटेर र ताछेर काँटाजस्ता तीखा दाँत बनाउनुहोस्, जम्मा चार दाँत, हरेकबीच २ cm को फरक, १५-२० cm लामा।

बिँडलाई यसको टुप्पोतिर साँघुरिँदै जाने गरी ताछ्नुहोस् ताकि समात्न सजिलो होस्; झुन्ड्याउने डोरी छिराउन प्वाल पार्न सक्नुहुन्छ। काँडा नरहने गरी घोटेर चिल्लो बनाउनुहोस्।

ไม้มือเสือ (mai mue suea) का वास्तविक तस्बिरहरू, พิพิธภัณฑ์พื้นบ้านจ่าทวี (Ja Thawee Folk Museum) बाट (ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร, सिरिन्धोर्न मानवशास्त्र केन्द्र, लेखक พิชชา ทองขลิบ (Phitcha Thongkhlip), CC BY 4.0)

मुठाबाट कोगोन घाँस छुट्याउनुहोस्; एउटा हातले टुप्पा समातेर माथि उठाउनुहोस्; अर्को हातले ไม้มือเสือ ले टुप्पादेखि फेदसम्म कोर्नुहोस्, ताकि दाँतले सिधा नभएका, छोटा वा अल्झिएका पात निकालून्। मिलाइसकेपछि घाँसलाई सजिलै र छिटो छानाका प्यानलमा बुन्न सकिन्छ।

ไม้มือเสือ ไม้ปากกา (mai pakka) जस्तै देखिन्छ तर त्यसभन्दा फरक छ; यसका तीखा टुप्पा बाघका नङजस्ता भएकाले यसलाई ไม้มือเสือ भनिन्छ। स्रोत: ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร (सिरिन्धोर्न मानवशास्त्र केन्द्र), परम्परागत दैनिक वस्तुहरूको डाटाबेस, "ไม้มือเสือ" (स्थानीय नाम ไม้สางคา), लेखक พิชชา ทองขลิบ (लाइसेन्स CC BY 4.0), พิพิธภัณฑ์พื้นบ้านจ่าทวี (Sergeant Major Thawee Folk Museum), फित्सानुलोकबाट। **सीमाहरू।** स्रोतले दाँतको चौडाइ दिँदैन; मोडेलको चौडाइ उदाहरण हो।