รองเท้าไม้ (rong thao mai) (काठको चप्पल) — जुटको फित्ताका लागि तीन प्वाल भएको खुट्टाको आकारको सागवानको पैताला, काँडाबाट जोगिन जंगलमा लगाइने

"काठको चप्पल बनाउन पैतालाका रूपमा १-२ सेन्टिमिटर बाक्लो, लगाउनेको खुट्टाजत्तिकै लामो सागवानको फल्याक लिनुहोस्; फल्याकलाई खुट्टाको आकारका दुई टुक्रामा ताछ्नुहोस् र फित्ता छिराउन तीनवटा गोलो प्वाल पार्नुहोस्। फित्ता जनावरको छालाको डोरी वा जुटको डोरीको हुन सक्छ, तर धेरैजसो जुट नै प्रयोग हुन्छ।" (ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร, सिरिन्धोर्न मानवशास्त्र केन्द्र, लेखक สนม ครุฑเมือง, CC BY 4.0)

१-२ cm बाक्लो कडा काठको फल्याकमाथि उभिएर दुवै खुट्टाको रूपरेखा कोर्नुहोस्; रूपरेखाअनुसार ताछेर काट्नुहोस् र किनारा चिल्लो पार्नुहोस्।

हरेक पैतालामा तीनवटा गोलो प्वाल पार्नुहोस्: एउटा बुढी औँला र दोस्रो औँलाको बीचमा, र दुईवटा खुट्टाको बीच भागको दुवैतिर।

जुटको डोरी अगाडिको प्वालबाट छिराउनुहोस्, दुई छेउका प्वालतिर जाने दुई फित्तामा बाँड्नुहोस्, पैतालामुनि बलियो गाँठो पार्नुहोस्, र लम्बाइ खुट्टाअनुसार मिलाउनुहोस्।

รองเท้าไม้ (rong thao mai) का वास्तविक तस्बिरहरू, ศูนย์วัฒนธรรมไทลื้อ (วัดหย่วน) (Tai Lue Cultural Centre (Wat Yuan)) बाट (ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร, सिरिन्धोर्न मानवशास्त्र केन्द्र, लेखक สนม ครุฑเมือง (Sanom Khrutmueang), CC BY 4.0)

लगाउनुअघि फित्तालाई पानीमा डुबाउनुहोस् वा हातले भिजाउनुहोस् ताकि ती नरम होऊन् र औँलाबीच नघसून्। गाउँलेहरू प्रायः यिनलाई हातमा बोकेर हिँड्थे र काँडैकाँडाको जंगल पुगेपछि लगाउँथे।

पहिले थाईहरू विरलै जुत्ता लगाउँथे; काठको चप्पल जंगलमा च्याउ, तामा र जंगली फल टिप्न जानका लागि बनाइन्थ्यो। पछि रबर र फोमका चप्पलले यसको ठाउँ लिए। स्रोत: ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร (सिरिन्धोर्न मानवशास्त्र केन्द्र), परम्परागत दैनिक वस्तुहरूको डाटाबेस, "รองเท้าไม้", लेखक สนม ครุฑเมือง (लाइसेन्स CC BY 4.0), ศูนย์วัฒนธรรมไทลื้อ (วัดหย่วน) (Tai Lue Cultural Centre, Wat Yuan), फायाओबाट। **सीमाहरू।** स्रोतले प्वालको स्थान दिँदैन; मोडेलका स्थानहरू उदाहरण हुन्। सागवानको सट्टा कुनै पनि कडा काठको फल्याक लिन सकिन्छ।