ทำหมึกสักสีดำจากเถ้าไม้ — สีสันร่างกายที่เก่าแก่ที่สุดในประวัติศาสตร์มนุษยชาติ

สร้างไฟเล็กน้อยโดยใช้ไม้นุ่มที่มียางสน — สน, สปรูซ หรือเปลือกบัวขาว ทำให้เกิดเถ้าที่มากมายและมีเกาะหลวม ชนดจานเซรามิก์แบนหรือแผ่นหิน ไว้ในควันเหนือไฟ ประมาณ 30–40 ซม. เหนือปลายเปลวเพลิง ซึ่งควันหนาแน่น แต่พื้นผิวไม่อยู่ในเปลวเพลิงโดยตรง เถ้าจะตกตะกอนเป็นผงสีดำอย่างละเอียดด้านล่างจานบน หมุนจานเป็นระยะ ๆ และขูดเถ้าที่สะสมไว้ด้วยคราดหินฟลินต์หรือเครื่องมือกระดูกเข้าไปในหนึ่งสถานที่ทำความสะอาด ทำซ้ำจนกว่าคุณจะเก็บเถ้าประมาณ 20–30 กรัม — สิ่งนี้ต้องการการเก็บที่อดทนเป็นเวลา 1–2 ชั่วโมง เถ้าสนสร้างอนุภาคที่ละเอียดและหนาแน่นที่สุด

โอนเถ้าที่เก็บรวบรวมมาเป็นหนวดหิน ทีแบนราบ บดให้ดีด้วยก้อนหินตามน้ำเรียบหรือหนวดหิน โดยใช้การเคลื่อนไหวเป็นวงกลมที่มั่นคง เป้าหมายคือการทำลายข้อมูลการรวมกลุ่มและการสร้างผงที่ดีเนียนและไม่สัมผัสเสมอกัน เถ้าไม้ประกอบด้วยอนุภาคคาร์บอนที่ละเอียดมากเสมอ (โดยปกติ 20–100 นาโนเมตร) แต่ข้อมูลการรวมกลุ่มเกิดขึ้นในระหว่างการเก็บเกี่ยว บดเป็นเวลา 10–15 นาทีจนกว่าผงรู้สึกเนียนเหมือนไหมระหว่างนิ้วของคุณ — ไม่มีความถมตัวควรที่จะเหลืออยู่ ความปราณนี้มีความสำคัญอย่างยิ่งต่อการกระจายเท่า ๆ กันในผิวหนังในระหว่างการสัก

เพิ่มน้ำสะอาดทีละหยดลงในเถ้าบด โดยผสมด้วยไม้ทำความสะอาดหลังจากแต่ละการเพิ่ม คุณต้องการบดที่ชนิดหนึ่งและเนียน — ประมาณสมาชิกของน้ำผึ้ง ใช้โดยประมาณ 2 ส่วนเถ้าถึง 1 ส่วนน้ำตามปริมาณ อนุภาคคาร์บอนจะแขวนลอยในน้ำแต่ไม่ละลายน้ำ — สิ่งนี้จะสร้างการกระจายที่มั่นคง ผสมให้ดีเพื่อให้แน่ใจว่าไม่มีกระเป๋าแห้งเหลือ นี่คือบดเถ้าที่ใช้น้ำที่เป็นรูปแบบที่ง่ายที่สุดของหมึกสักและเป็นประเภทที่ใช้โดยวัฒนธรรมโบราณมากมาย รวมถึงการแตะมือโปลิเนเซียน

สำหรับหมึกที่มีความทนทานมากขึ้นซึ่งติดกับเข็มสักได้ดีขึ้น ผสมไขมันสัตว์ที่กลั่นมา (สินปัสสาวะ) ในจำนวนเล็กน้อย — ประมาณ 1 ส่วนไขมันถึง 4 ส่วนบดเถ้า ให้ความร้อนแก่ไขมันอย่างอ่อน ๆ จนกว่าน้ำจะเข้าไป จากนั้นจึงกวนเข้าไปในบดเถ้า ไขมันทำหน้าที่เป็นพาหะและสารเชื่อมประสาน ช่วยให้อนุภาคคาร์บอนยังคงแขวนลอยและถ่ายโอนไปยังรูโปรงผิวหนังได้อย่างราบรื่น วัฒนธรรมโบราณจำนวนมากเพิ่มไขมัน นมแม่ หรือน้ำมันพืชเป็นพาหะ หมึกที่ได้ควรเนียน มืดมัว และมีน้อยมัน ไขมันกลั่นจากเก้าวัวหรือแกะเป็นสิ่งที่บันทึกไว้มากที่สุดในประเพณีการสักของยุโรปและเอเชียกลาง

โอนหมึกสักที่เสร็จสิ้นไปยังที่บรรจุเซรามิก์หรือหินขนาดเล็กที่มีฝา หมึกคงอยู่ไม่มีกำหนดหากเก็บซีล — คาร์บอนไม่เสื่อมลง ไม่ออกซิไดส์ หรือเปลี่ยนสี ก่อนการใช้งานแต่ละครั้ง ผสมให้ดี เพราะอนุภาคคาร์บอนตกตะกอนที่ด้านล่างเมื่อเวลาผ่านไป หากหมึกแห้งแล้ว ให้สร้างใหม่โดยเพิ่มหยดน้ำสองสามหยดและผสมกลับเป็นบด หมึกเถ้าและน้ำนี้จะสร้างสีน้ำเงินดำในการสักที่หายไป — อนุภาคคาร์บอนในผิวหนังในแสงกระจายเล็กน้อยแตกต่างจากพื้นผิว ให้ความเป็นเสีย ที่ไม่ใช่เพียงสีดำพื้นผิวแท้ของการสักแบบดั้งเดิม