การทำตะกั่วขาว (ฟลาคไวท์) — กระบวนการ Dutch Stack สำหรับเม็ดสีที่สำคัญที่สุดในประวัติศาสตร์การวาดภาพสีน้ำมัน

ตะกั่วขาว (ตะกั่วคาร์บอเนตพื้นฐาน, 2PbCO₃·Pb(OH)₂) เป็นเม็ดสีขาวเพียงชนิดเดียวที่จิตรกรใช้ได้ตั้งแต่สมัยโบราณจนกระทั่งสังกะสีขาวปรากฏขึ้นในช่วงปลายศตวรรษที่ 18 — และยังคงเป็นสีขาวที่นิยมใช้ในการวาดภาพสีน้ำมันไปจนถึงศตวรรษที่ 20 ไม่มีเม็ดสีขาวชนิดอื่นใดที่มีความทึบแสง ความอบอุ่น การผสมที่นุ่มเหมือนเนย และความสามารถในการสร้างชั้นสีที่เหนียวและยืดหยุ่นได้เทียบเท่า นักประวัติศาสตร์ชาวกรีกธีโอฟราสตัสได้บรรยายวิธีการผลิตไว้ราว 300 ปีก่อนคริสตกาล และกระบวนการนี้แทบไม่เปลี่ยนแปลงไปเลยตลอดกว่าสองพันปี

กระบวนการ Dutch stack (stapelproces) เป็นเวอร์ชันระดับอุตสาหกรรมที่พัฒนาขึ้นในเนเธอร์แลนด์ภายในศตวรรษที่ 17 แผ่นตะกั่วจะถูกม้วนและวางในหม้อดินเผาที่มีน้ำส่มสายชูอยู่ด้านล่าง หม้อเหล่านี้จะถูกซ้อนกันในกองมูลม้าที่กำลังหมักปุ๋ย ซึ่งให้ความอบอุ่นอ่อนโยน (35-50°C) และคาร์บอนไดออกไซด์ ไอกรดอะซิติกจากน้ำส้มสายชูจะกัดผิวตะกั่ว เกิดเป็นตะกั่วอะซิเตท ซึ่งจากนั้นทำปฏิกิริยากับ CO₂ และความชื้นจนกลายเป็นตะกั่วคาร์บอเนตพื้นฐาน — เม็ดสีขาวที่สดใสและหนาแน่น

SAFETY WARNING: ตะกั่วเป็นสารพิษต่อระบบประสาทที่สะสมในร่างกายและมีฤทธิ์รุนแรง ไม่มีระดับการสัมผัสตะกั่วที่ปลอดภัย ฝุ่นตะกั่วขาวต้องไม่ถูกสูดดมหรือกลืนกินเด็ดขาด การจัดการทั้งหมดต้องทำโดยสวมเครื่องช่วยหายใจชนิดป้องกันสารเคมี แว่นตานิรภัยกันสารเคมีกระเด็น และถุงมือ ห้ามกิน ดื่ม หรือสูบบุหรี่ในพื้นที่ทำงานเด็ดขาด เก็บตะกั่วขาวให้ชื้นระหว่างการบดเพื่อลดฝุ่น ล้างมือและอุปกรณ์ให้สะอาดหลังใช้งาน กำจัดน้ำเสียและวัสดุเหลือทั้งหมดในฐานะขยะอันตราย ห้ามให้เด็กและหญิงตั้งครรภ์อยู่ในขั้นตอนใดๆ ของการผลิตเด็ดขาด แบบแปลนนี้จัดทำขึ้นเพื่อวัตถุประสงค์ทางประวัติศาสตร์และการศึกษาเท่านั้น ควรใช้ความระมัดระวังสูงสุด